III SA/Gl 749/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z [...] r. nr [...] przedłużył termin zwrotu na rachunek bankowy podatnika, "A" spółka z o.o. z siedzibą w C. kwoty nadwyżki podatku naliczonego na należnym w wysokości [...] zł wynikającej z deklaracji podatkowej VAT-7 za grudzień 2015 r. do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Podstawą prawna postanowienia był art. 87 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.). W wyniku czynności sprawdzających w dniu [...] r. podatnik złożył korektę deklaracji a organ został powiadomiony przez Dyrektora UKS o wszczęciu w spółce postepowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku VAT, w tym za grudzień 2015 r. Postanowieniem z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. przedłużył termin zwrotu nadwyżki do czasu zakończenia czynności kontrolnych. Postanowienie to zostało doręczone [...] r., a [...] r. organ został wezwany do usunięcia naruszenia prawa poprzez wyeliminowanie wskazanego postanowienia o przedłużeniu z obrotu prawnego. W odpowiedzi na wezwanie organ uznał, ze brak jest podstaw do jego uwzględnienia i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W tej sytuacji Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z żądaniem uchylenia w całości postanowienia z [...] r., jako wydanego z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, w szczególności art. 87 ust. 2 ustawy VAT i art. 217 § 2, art. 210 § 4 w zw. z art. 219 oraz art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze z.). fakt prowadzenia postępowania kontrolnego nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla odmowy zwrotu podatnikowi wykazanego w deklaracji podatku do zwrotu. Organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako przedwczesna. Na wstępie należy wyjaśnić, że postanowieniem z 13 lipca 2016 r., I FSK 724/16, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r., po zmianie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), przysługuje skarga do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którym mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), wydanego w toku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego bądź postępowania kontrolnego?". W dniu 24 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w składzie 7 sędziów w sprawie I FPS 2/16 o następującej treści: "Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.).". Mając na uwadze treść ww. uchwały, a zwłaszcza argumentację przedstawioną w jej uzasadnieniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga podlega odrzuceniu ja przedwczesna. Wniesione przez Spółkę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być przez organ potraktowane jako zażalenie i rozpatrzone. Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanej wyżej uchwale określił procedurę, w ramach której naczelnik urzędu skarbowego postanawia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku, wskazując, że są to czynności sprawdzające. Wskazano przy tym, że na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku przysługuje stosowne zażalenie. Dopiero po jego rozpoznaniu w postępowaniu odwoławczym podatnik będzie mógł – na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ppsa – złożyć skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W uchwale wskazano na konieczność traktowania złożonych w odpowiednim terminie wezwań do usunięcia naruszenia prawa (w trybie art. 52 § 3 ppsa), jako terminowo złożonych już zażaleń, które powinny podlegać przekazaniu organowi drugiej instancji (dyrektorowi izby skarbowej) do rozpatrzenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego C., w odpowiednim terminie, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i po otrzymaniu od tegoż organu odpowiedzi odmownej wniosła skargę na postanowienie z [...] r. przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku. W świetle ww. uchwały takie postępowanie nie wyczerpywało jednak trybu zaskarżenia, przez co skargę strony uznać należało za przedwczesną. Uwzględniając jednak wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w opisanej wyżej uchwale (zob. str. 30 uzasadnienia uchwały), organy winny potraktować ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jako zażalenie wniesione w trybie art. 274b § 2 op i przekazać do rozpoznania według właściwości odpowiedniemu organowi odwoławczemu. Dopiero bowiem po rozpoznaniu tego zażalenia – stosownym postanowieniem – przez organ odwoławczy podatnikowi przysługiwać będzie – na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ppsa – skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie tego organu. Skarga zaś przedwcześnie wniesiona do sądu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu wynika natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego