III SA/Gl 764/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Uzasadniając wniosek podkreślono, że skarżąca ma zawieszoną działalność gospodarczą a wykonanie decyzji oznaczać będzie jej likwidację i tym samym pozbawienie rodziny jedynie źródła utrzymania. Może również doprowadzić do pogorszenia stanu zdrowia męża skarżącej, będącego osobą niepełnosprawną z orzeczonym I stopniem niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek zasadny nie jest. Należy zwrócić uwagę, że w toku postępowania wpadkowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że jest osobą bezrobotną na utrzymaniu męża a w kosztach utrzymania mieszkania partycypują jej dwie córki. Zaznaczyła także, że faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej od marca 2013 r. Niezależnie od tego, czy działalność gospodarcza została trwale zarzucona, czy też pozostaje w stanie zawieszenia, należy zwrócić uwagę, że nie stanowi ona w chwili obecnej źródła dochodu dla rodziny skarżącej. Zatem trudno podzielić opinię zawartą w skardze, jakoby wykonanie zaskarżonej decyzji miało pozbawić rodzinę skarżącej źródła utrzymania. Nie wykazano także aby istniał związek między egzekucją należności objętej decyzją a stanem zdrowia męża skarżącej. Mąż skarżącej jest osobą niepełnosprawną, pobierającą z tego tytułu rentę, ale skarżąca nie wykazała aby ponosiła wydatki z tego tytułu (związanie np. z rehabilitacją męża), które – w razie wykonania decyzji – byłyby następnie niemożliwe do dalszego ponoszenia, co w konsekwencji mogłoby się odbić na zdrowiu męża skarżącej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.