III SA/Gl 766/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku VAT) oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 274b § 1 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późno zm. dalej O.p.), art. 87 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. nr 54, poz. 535 z późno zm. dalej ustawa o VAT ), po rozpatrzeniu zażalenia z [...] r. wniesionego w terminie przez T. S., na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. nr [...] z [...] r. o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2012 r. w kwocie [...] do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatku od towarów i usług w ramach czynności sprawdzających, utrzymał zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji mocy. Powyższe postanowienie zostało wydane w niżej opisanym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] r. wpłynęła drogą elektroniczną deklaracja VAT-7 za sierpień 2012 r., w której Strona zadeklarowała kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie [...] dni w wysokości [...] zł. Termin do dokonania zwrotu przypadał na dzień [...] r. W trakcie podjętych czynności sprawdzających organ ustalił, iż podatnik dokonywał wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz [...] firmy A.., L. [...], [...]. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem nr [...], na podstawie art. 216 i art. 274b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz art. 87 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przedłużył termin dokonania zwrotu na rachunek bankowy podatnika różnicy podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r. w kwocie [...] zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatku od towarów i usług w ramach czynności sprawdzających obejmujących transakcje dokonane na rzecz firmy A.., które budziły wątpliwości organu co do ich rzetelności. Na powyższe postanowienie Strona złożyła pismem z [...] r. zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia Strona podkreśliła, iż przedłużenie terminu przeprowadzenia czynności sprawdzających było niezasadne, ponieważ podatnik posiadał wszystkie niezbędne dokumenty, które jednoznacznie potwierdzają dokonanie transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru zgodnie z art. 42 ust. 1, 3 ustawy o VAT. W opinii Strony art. 274b § 1 O.p. umożliwia przedłużenie terminu zwrotu tylko w sytuacji, gdy przeprowadzenie czynności sprawdzających wymaga takiego przedłużenia. Wskazuje, że przesłanką przedłużenia terminu zwrotu jest bądź czasochłonność, bądź wynik czynności sprawdzających dokonanych przez organ podatkowy. W rozpoznawanej sprawie prawie do końca terminu urząd skarbowy nie podjął żadnych czynności, natomiast w ostatnim dniu jednak go przedłuża powołując się na konieczność sprawdzenia jego zasadności, co w ocenie Strony jest niedopuszczalne. Organ podatkowy podczas czynności sprawdzających nie wskazał, iż znalazł jakieś nieprawidłowości i nieścisłości w dokumentach dających podstawę do wstrzymania zwrotu podatku, a podatnik nie był wzywany do składania jakichkolwiek wyjaśnień. Dyrektor Izby Skarbowej w K. dokonując analizy stanu faktycznego, odnosząc go do odpowiednich uregulowań prawnych stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego jest fundamentalnym prawem wynikającym z sytemu podatku od towarów i usług, a wynika z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U nr 554, poz. 535 z późno zm.). Z prawem tym ściśle związane jest prawo podatnika do otrzymania zwrotu różnicy podatku, tj. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Z treści art. 87 ust. 1 ustawy wynika że, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa wart. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Podatnikowi przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminach określonych przez ustawodawcę wart. 87 ust. 2, 2a, 5, 5a i 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 87 ust. 2 tejże ustawy zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Stosownie do art. 87 ust. 6 pkt 1 w/cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. nr 155, poz. 1095 z późno zm.). W myśl art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Ponadto możliwość przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku, o której mowa wart. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje art. 274b § 1 Ordynacji podatkowej, usytuowany w dziale V - czynności sprawdzające. Przepis ten stanowi, że ,jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Organ odwoławczy podkreślił, iż czynności określone wart. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zależności od ich wyników mogą zakończyć się w dwojaki sposób. W sytuacji kiedy po przeprowadzonych przez organ podatkowy czynnościach weryfikacyjnych okaże się, że zwrot jest zasadny, wówczas następuje dokonanie materialno-technicznej czynności zwrotu, a zabezpieczeniem interesów podatnika w tym przypadku jest wypłacenie kwoty zwrotu wraz z odsetkami. Natomiast ujawnienie w wyniku czynności wyjaśniających bezzasadności zwrotu lub stwierdzenie, że zwrot jest należny w innej wysokości aniżeli zadeklarowany przez podatnika, prowadzi do wszczęcia postępowania podatkowego. Postanowienie wydane w trybie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT "kształtując sytuację podatnika przez przedłużenie terminu do zwrotu podatku (wyznaczając reżim oprocentowania kwoty różnicy podatku), otwiera drogę dla dalszych czynności wyjaśniających, czego rezultatem może być wydanie decyzji podatkowej" ( wyrok NSA z 22 kwietnia 2002 r., sygn. akt FPS 5/02). Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie gdyż złożone przez Stronę dokumenty, o których mowa wart. 42 ust. 1,3 ustawy o VAT, uprawniają do ubiegania się o zwrot podatku, jednakże biorąc pod uwagę uzyskane informacje o firmie A. organ pierwszej instancji powziął wątpliwości co do rzetelności tych transakcji i postanowił je zweryfikować w [...] administracji skarbowej poprzez wniosek [...], a nadto zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. o przekazanie informacji o firmy A. W ocenie organu odwoławczego art. 274b Op. jest przepisem proceduralnym, który winien być rozpatrywany równoległe z przepisem materialnym jakim jest w tym przypadku art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Przesłanką stanowiącą podstawę do podjęcia postępowania i w konsekwencji do wydania postanowienia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu jest fakt powzięcia przez organ podatkowy wątpliwości co do zasadności zwrotu, które wymagały sprawdzenia ( wyrok WSA w Gliwicach z 27 maja 2011 r, sygn. akt III SA Gl 2780/10). W przedmiotowym stanie faktycznym wątpliwości organu podatkowego, co do zasadności dokonania zwrotu podatku VAT, były uzasadnione. Organ nadto wyjaśnił, iż skutkiem wdrożenia postępowania wyjaśniającego jest również przedłużenie terminu zwrotu podatku do czasu jego zakończenia. Celem takiego postępowania jest przede wszystkim ochrona interesów budżetowych, które mogłyby ucierpieć na skutek nienależnego deklarowania zwrotu podatku. Ponadto należy podkreślić, że żaden z przepisów nie określa w którym dniu przed dokonaniem zwrotu należy dokonać przedłużenia tego terminu. W przedmiotowej sprawie postanowienie z [...] r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu [...] r. przed terminem dokonania zwrotu, tj. [...] r. Należało zauważyć, iż organ pierwszej instancji przedłużył termin dokonania zwrotu w związku z powziętymi wątpliwościami co do rzetelności transakcji z firmą A. a nie ze względu na nieprawidłowości i nieścisłości w dokumentach Strony. Nie było także, na tym etapie czynności sprawdzających, potrzeby wzywania Strony celem złożenia wyjaśnień. Ponadto nadmienia się, że czynności sprawdzające w zakresie sprawdzenia rozliczenia podatku VAT za sierpień 2012 r. nie zostały zakończone, gdyż niezbędnym elementem dla uznania ich efektów będzie otrzymanie informacji z [...] organów podatkowych. Pismem z dnia [...] r. T. S. złożył na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, za przyznaniem kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 87 ust. 2 ustawy o VAT poprzez dokonanie przedłużenia terminu do zwrotu podatku mimo prawidłowości złożonej dokumentacji, brak należytego uzasadnienia wątpliwości co do rzetelności transakcji, a nadto naruszenie przepisów postępowania, a to art. 274b § 1 w zw. z art. 165 § 4 O.p. poprzez wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu bez wszczęcia formalnego postępowania podatkowego oraz niezasadność dokonania przedłużenia terminu, w sytuacji gdy przy zachowaniu prawidłowego toku postępowania z powodzeniem mogłoby ono zakończyć się przed upływem ustawowego terminu. W uzasadnieniu swego stanowiska Strona, odwołując się do stanu faktycznego sprawy wskazała, że w całości podtrzymuje zarzuty zawarte w uzasadnieniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z.. Skarżący wskazał również na brak racjonalnej przesłanki do uznania, że powstały wątpliwości co do rzetelności transakcji, a pojęcie to nie zostało skonkretyzowane przez organ. Wskazano na charakter uprawnień wynikających z cytowanych w petitum skargi przepisów prawa, które mogą prowadzić do ograniczenia uprawnienia do żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, co stanowi centralną zasadę podatku od wartości dodanej. Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym winno zatem stanowić jedynie odstępstwo od reguły. Skarżący podkreślił, iż jedynie w wypadku gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin do czasu zakończenia tej weryfikacji w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, natomiast złożenie przez podatnika deklaracji z żądaniem zwrotu nie wszczyna powyższych postępowań, a mogą one być dopiero wszczęte przez naczelnika urzędu skarbowego wtedy gdy poweźmie on wątpliwości co do zasadności zwrotu. W ocenie strony skarżącej postępowanie w niniejszej sprawie winno być wszczęte z urzędu i to przed upływem 60 dni od dnia złożenia przez podatnika wniosku. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska w całości podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie oraz towarzyszącą mu argumentację. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze stwierdził, iż organ podatkowy podjął czynności w celu stwierdzenia zgodności stanu faktycznego sprawy z przedstawionymi dokumentami oraz podkreślił, iż tryb zwrotu podatnikowi nadwyżki podatku od towarów i usług pozostawiono organom podatkowym, które mogą tego dokonać w trybie czynności sprawdzających, postępowania kontrolnego lub podatkowego. Zarzuty sformułowane w skardze w ocenie organu są niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zrn.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia organów podatkowych. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest wskazanie czy organy podatkowe zasadnie przedłużyły termin do zwrotu różnicy w podatku od towarów i usług do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia tegoż podatku w ramach czynności sprawdzających oraz czy zasadnie oparły się na treści art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jak i treści art. 274b § 1 O.p. Organy obu instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organy zasadnie jako podstawę swych działań wskazały przywołaną wyżej podstawę prawną. Uprawnienia podatnika do odliczenia podatku naliczonego wynikają z dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę kwotę podatku należnego za następne okresy lub zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Odnosząc treść powyższych przepisów do uregulowań proceduralnych należy wskazać treść art. 274 b § 1 O.p., w myśl którego jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Zgodnie z art. 272 O.p. czynności sprawdzające mają na celu nie tylko sprawdzenie terminowości składania deklaracji i wpłacania zadeklarowanych podatków jak i stwierdzenie formalnej poprawności dokumentów, a nadto ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. Odnosząc treść wyżej przytoczonych przepisów prawa do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, iż organ podatkowy pierwszej instancji podjął działania celem weryfikacji złożonej w dniu [...] r. deklaracji VAT-7 za sierpień 2012 r. czego efektem było wezwanie telefonicznie w dniu [...] r. B. do przełożenia dokumentów, a potwierdzeniem tej czynności jest znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa. Kontynuacją tych działań było wskazane przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę zwrócenie się przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. do administracji [...] z wnioskiem w celu potwierdzenia rzetelności transakcji zawartych z kontrahentem [...]. Oceniając te działania należy je zakwalifikować jako działania podjęte w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie jaki był niezbędny do stwierdzenia zgodności zwrotu z przedstawionymi dokumentami, a to zgodnie z art. 272 ust. 3 O.p. Przesłanką stanowiącą podstawę wydania takiego postanowienia jest fakt powzięcia przez organ podatkowy wątpliwości, co do zasadności zwrotu, które wymagały sprawdzenia, co też miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż powyższe kwestie uregulowane są w dziale V Ordynacji podatkowej zatytułowanym czynności sprawdzające. Zaś kwestie postępowania podatkowego sensu stricto objęte są działem IV tej ustawy. Z usytuowania poszczególnych przepisów regulujących postępowanie podatkowe, postępowanie kontrolne i czynności sprawdzające o odniesienia do innych przepisów tej ustawy np. art. 14a § 2 ust. 2, wynika, iż nie są to instytucje tożsame, a świadczy o tym również ich analiza językowa i zastosowanie określenia "postępowanie" oraz "czynności". Stwierdzić wobec powyższego należy, że czynności poczynione przez organ pierwszej instancji w kierunku weryfikacji danych zawartych w złożonej przez stronę deklaracji miały jedynie charakter czynności sprawdzających i jako takie nie wymagały ich sformalizowania w drodze wydania postanowienia o wszczęciu postępowania, co niewątpliwie byłoby warunkiem sine qua non w wypadku stwierdzenia nieprawidłowości i wszczęcia postępowania podatkowego już w trybie wyżej powołanych przepisów działu IV Ordynacji podatkowej. Zatem stanowisko strony skarżącej w tym zakresie nie jest zasadne ( Komentarz Ustawa Ordynacja podatkowa, Dzwonakowski H, Huchla A., Kosikowski C., Wyd. ABC, 2003, Komentarz do art. 165 ustawy - Ordynacja podatkowa, Pietrasz P.,LEX 2013 ). Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, iż organ podatkowy tuż przed upływem terminu do zwrotu podatku podjął czynności zmierzające do weryfikacji danych zawartych w deklaracji złożonej w dniu [...] r. stwierdzić należy, iż organy winny dokonać wszystkich czynności terminowo i bez zbędnej zwłoki, co w rozpoznawanej sprawie oznacza, iż organy winny zwrócić się o informację o firmie A. do odpowiednich instytucji [...] w najszybszym możliwym terminie, jednakże w niniejszej sprawie podejmowano również inne czynności sprawdzające co rzutowało na termin wysłania wniosku do strony [...]. Wszystkie wskazane powyżej okoliczności nie pozwalają na stwierdzenie, iż organy podatkowe nadużyły swego uprawnienia w zakresie czynności sprawdzających stan faktyczny w jakim strona skarżąca zadeklarowała zwrot podatku na konto bankowe. Trzeba również podkreślić, iż postanowienie z [...] r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług zostało skutecznie doręczone w dniu [...] r. przed upływem terminu dokonania zwrotu, który upływał w dniu [...] r. Odnosząc się do kwestii naruszenia uprawnienia strony skarżącej do zachowania zasady neutralności w podatku od wartości dodanej należy odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-525/11 Mednis SIA przeciwko Valstsieņēmumudienests, w którym Trybunał uznał, że artykuł 183 dyrektywy Rady 2006/l12/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej nie zezwala na to, by organ podatkowy państwa członkowskiego odraczał, nie dokonując konkretnego badania i opierając się jedynie na obliczeniach arytmetycznych, zwrot części nadwyżki podatku od wartości dodanej powstały w miesięcznym okresie rozliczeniowym, aż do czasu zbadania przez wspomniany organ rocznego podsumowania podatnika (www.eur-lex.europa.eu).W ocenie TSUE "państwa członkowskie mają uzasadniony interes w podejmowaniu odpowiednich kroków w celu ochrony swych interesów finansowych, a zwalczanie oszustw, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć jest celem uznanym i wspieranym przez szóstą dyrektywę ( wyrok w sprawie Sosnowska, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo; wyrok z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 Mahagében i Dávid). Jednakże państwa członkowskie muszą zgodnie z zasadą proporcjonalności posługiwać się środkami, które umożliwiają im skuteczne osiąganie takiego celu, lecz jednocześnie w jak najmniejszym stopniu zagrażają celom i zasadom wynikającym z uregulowań Unii, takim jak podstawowa zasada prawa do odliczenia podatku VAT ( wyrok w sprawie Sosnowska, pkt 23; wyrok z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie C-284/11 EMS-Bulgaria Transport, pkt 31 i 32 orzeczenia w sprawie C-525/11). Z treści wyżej przytoczonych orzeczeń wynika, że wątpliwości w związku z którymi organ podatkowy przedłużył termin zwrotu podatku muszą być uzasadnione. Powstanie takich wątpliwości obliguje jednocześnie organ do podjęcia czynności mających na celu rozwianie tych wątpliwości i ustalenie stanu faktycznego przy zachowaniu przewidzianych przez przepisy prawa warunków informowania podatnika o przedłużaniu prowadzonego postępowania. Jeżeli takie wątpliwości są uzasadnione, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, podatnik nie może skutecznie kwestionować samej okoliczności przedłużenia terminu dokonania zwrotu. Należy ponownie zwrócić uwagę na fakt, że w ustawie o podatku od towarów i usług przewidziano rekompensatę dla podatnika z tytułu przedłużenia terminu zwrotu. Zatem w sytuacji, gdy postępowanie wyjaśniające wykaże zasadność zwrotu nadwyżki podatku, urząd skarbowy wypłaci podatnikowi należną kwotę powiększoną o odsetki w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia go na raty, zaś stopa odsetek odpowiada w tym przypadku podstawowej stopie oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim i jednocześnie jest dwukrotnie niższa od stopy odsetek za zwłokę. Odsetki przysługują wówczas, gdy zwrot jest zasadny. Wobec powyższego argumenty strony skarżącej co do kompletności przedłożonej organom podatkowym dokumentacji nie mogły mieć przeważającego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak wynika z odpowiedzi na skargę przedłużenie terminu zwrotu spowodowane było właśnie m.in. brakiem odpowiedzi na wysyłane formularze [...]. dotyczące [...] oraz [...] kontrahentów. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie znalazł dostatecznie usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi i oddalił ja na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).