III SA/Gl 809/06
WyrokWSA w Gliwicach2007-03-29
Skład orzekający: Krzysztof Wujek, Henryk Wach, Ewa Karpińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej mógł utrzymać w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w VAT, jeśli wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu pierwszej instancji dotyczącą zwrotu różnicy podatku za ten sam okres?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego o ustaleniu dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT, jest niezgodna z prawem. Uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej zwrotu różnicy podatku za ten sam okres pozbawiło podstaw prawnych zastosowanie art. 109 ust. 5 ustawy o VAT, co czyni ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego bezpodstawnym.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego o ustaleniu dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik. Organy podatkowe uznały, że usługi transportowe wykazane na fakturach nie powinny być opodatkowane stawką 0% jako eksportowe, co skutkowało zawyżeniem zwrotu podatku. Spółka kwestionowała to stanowisko, argumentując, że nie świadczyła usług transportowych samodzielnie, a jedynie zleciła je profesjonalnym przewoźnikom. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. i zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Sąd stwierdził również, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Wach, Sędzia NSA Ewa Karpińska (spr.), Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. przy udziale – sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług: 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa A Spółka z o.o. w D., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...]r. nr [...] wydaną w przedmiocie ustalenia w podatku od towarów i usług za październik [...]r. dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł. W podstawie prawnej orzeczenia powołał art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe nawiązały do decyzji określającej w sposób odmienny od kwoty zadeklarowanej zwrotu różnicy podatku za październik [...]r. z uwagi na wyłączenie z wartości sprzedaży eksportowej opodatkowanej stawką 0% usług transportowych w łącznej kwocie [...]zł. Wartość tych usług wynikała z czterech faktur wystawionych na rzecz kontrahenta zagranicznego, w których w ogólnej wartości wyszczególniono wartość spornych usług transportowych. Wyjaśniły przy tym, iż przedmiotowe faktury zostały wystawione w związku z realizacją kontraktów zawartych w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń:
- Nr [...] dotyczącego wyprodukowania konstrukcji stalowych podporowych, transportu kołowego konstrukcji na budowę do S. oraz ich montażu,
- Nr [...] dotyczącego wykonania konstrukcji pomocniczych (głowic kotwowych) i dostawy franco plac budowy w S..
Postępowanie dowodowe wykazało, iż Spółka wyprodukowała przedmiot kontraktów, a następnie korzystając z usług uprawnionych przewoźników drogowych, wywiozła za granicę, co potwierdziły dane wynikające ze stosownych dokumentów wystawionych przez organy celne, świadectwa przewozowe oraz międzynarodowe listy przewozowe CMR. Stwierdzono zatem, iż eksport towarów nastąpił i zastosowanie stawki 0% było prawidłowe, jednak obowiązek podatkowy w stosunku do wykazanych w fakturach usług przewozowych powstał stosownie do treści art. art. 6 ust. 8b pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym – dopiero z upływem 30 dnia od dnia wykonania usługi, a więc w listopadzie [...]r..
W odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 6 ust. 8b pkt 2 oraz art. 39 ustawy podatkowej oraz powołanych przepisów rozporządzenia wykonawczego i wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Wskazała, iż nie świadczyła usług transportowych jako uprawniony przewoźnik, lecz zleciła ich wykonanie profesjonalnym przedsiębiorstwom transportowym, natomiast wykazane w fakturach usługi transportowe należy rozumieć wyłącznie jako "przeniesienie obciążenia dostarczenia towaru na miejsce spełnienia świadczenia" (S. w S.). Podkreśliła, iż przepisy rozporządzenia wykonawczego mogą mieć zastosowanie wyłącznie w kontraktach zawartych z uprawnionymi przewoźnikami, a nie z kontrahentem zagranicznym. Zasygnalizowała też naruszenie art. art. 233 § 2 w związku z art. 121 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa z uwagi na przekroczenie zakresu decyzji kasacyjnej.
Dyrektor Izby Skarbowej nie uznał argumentów odwołania i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu powołując się na art. 109 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdził, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania stanowiącego równowartość 30% zawyżenia zwrotu bezpośredniego jest zasadne. Odwołał się przy tym do Uchwały 7 Sędziów NSA z dnia 12 września 2005 r. sygn. I FPS, w której sformułowano tezę, iż do stanów faktycznych sprzed 30 kwietnia 2004 r. zasadne jest stosowanie art. 109 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W skardze z dnia [...]r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła przy tym – analogicznie jak w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej – naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 6 ust. 8b i art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej oraz powołanych w podstawie prawnej przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r.. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację podnoszoną w postępowaniu podatkowym, dodając, iż rozstrzygnięcie organów podatkowych opiera się na koncepcji dwukrotnego wykonania tych samych usług transportowych – raz przez uprawnionych przewoźników, drugi raz przez skarżącą Spółkę.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Na rozprawie pełnomocnik Spółki wnosił i wywodził jak w skardze. Reprezentant Dyrektora Izby Skarbowej nie był obecny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga jest uzasadniona, w związku z czym zaskarżoną decyzję należało uchylić.
Dokonując oceny legalności tego rozstrzygnięcia wyjaśnić trzeba, iż wyrokiem z dnia 29 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 808/06 Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za październik [...]r. w kwocie niższej od zadeklarowanej. Tym samym przestała istnieć przesłanka umożliwiająca zastosowanie w sprawie normy art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego za październik [...]r. uznać należy za bezpodstawne.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd uznał zaskarżoną decyzję za niezgodną z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając zarazem, że decyzja ta nie może być wykonana, jak i obciążył Dyrektora Izby Skarbowej kosztami postępowania w sprawie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło