III SA/Gl 828/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędziowie Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć Asesor WSA Mirosław Kupiec Protokolant Sekr. sąd. Beata Jacek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2007r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w K. A. P. sprawy ze skargi P. R. –A w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił P. R. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Firma A w C. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2003 r. w wysokości [...] zł. Jako jej podstawę prawną wskazał: art. 21 § 3, art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 5, art. 19 ust.1, art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Tę decyzję P. R. odebrał osobiście [...] r. Następnie [...] r. wniósł poprzez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, adresowany do Dyrektora Izby Skarbowej w K. dołączając do niego odwołanie od wskazanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu P. R. wyjaśnił, iż od [...] r. leczył się [...] w związku z rozpoznanym u niego [...], na tę okoliczność dołączył zaświadczenie lekarskie. Zaskarżonym tu postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., powołując się na art. 162, art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie zaistniały wszystkie przesłanki określone w art. 162 tej ustawy skutkujące przywróceniem terminu, i tak: P. R. odebrał decyzję osobiście [...] r., co oznacza, że termin do wniesienia odwołania upłynął [...] r. (ponieważ [...] był dniem świątecznym). W ocenie organu odwoławczego przedłożone przez stronę zaświadczenie dokumentowało przebieg leczenia, jednakże stwierdzona tam dolegliwość nie była chorobą nagłą i obłożną, tj. stanem uniemożliwiającym stronie dopełnienia czynności procesowej w terminie. Tym bardziej, że w badanym okresie P. R. nie przedkładał w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych zaświadczeń lekarskich o niezdolności do pracy, wykonywał ponadto czynności związane z działalnością gospodarczą, między innymi składał w urzędzie skarbowym deklaracje VAT-7 za miesiące od [...] do [...] 2005 r. Mając na uwadze te okoliczności Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że P. R. nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. R. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o merytoryczne rozstrzygnięcie istoty sprawy zarzucając jednostronną ocenę zaświadczenia lekarskiego. Wyraził przy tym pogląd, iż ze względu na stan zdrowia nie mógł w terminie wnieść odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w art. 223 stanowi, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skarżącemu doręczono decyzję organu I instancji [...] r. Odwołanie wniesiono dopiero [...] r. Skoro zatem wskazany w art. 223 ustawy Ordynacja podatkowa czternastodniowy termin upłynął [...] r., to oznacza, że strona uchybiła mu o ponad dwa miesiące. Zgodnie z art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa: "W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy". Z § 2 tego artykułu wynika jednak dodatkowy warunek przywrócenia uchybionego terminu - "Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której określony był termin." Oceniając wniosek strony pod tym kątem organ podatkowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Podkreślić należy, że przepis art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wymaga jedynie uprawdopodobnienia, iż uchybienie terminu procesowego nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przy ocenie okoliczności sprawy o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, aby z jednej strony nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw (tak Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, Warszawa 1989, t. I, s 275). Do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Należy zatem stwierdzić, iż organ podatkowy prawidłowo ustalił, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, nie uprawdopodobnił bowiem okoliczności wskazanych w art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Został spełniony jedynie drugi warunek wynikający z art. 162 § 2 tej ustawy, mianowicie wraz z wniesieniem wniosku dokonano czynności, dla której był określony termin. Wraz z wnioskiem, jak to już nadmieniono, złożono odwołanie. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może uwzględnić skargę na decyzję administracyjną i uchylić ją tylko w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa materialnego dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ w tej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie orzekającego organu tego typu naruszeń prawa – oddalił skargę P. R. w trybie art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.