III SA/Gl 887/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania w kwestii wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o wznowienie postępowania sądowego. W dniu [...] działająca w imieniu skarżącej pełnomocnik G.K. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania Z.B. na pobyt stały w lokalu przy ulicy [...] w S. Postanowieniem z 20 września 2004 r. sygn. akt III SA/Gl 586/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270, dalej p.p.s.a.), gdyż pełnomocnik strony będąc prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w postaci nadesłania stosownego pełnomocnictwa nie zastosował się do powyższego wezwania. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika S.K. skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z 30 czerwca 2005 r. sygn. akt II OSK 102/05 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargę kasacyjną uznał za niezasadną i podlegającą oddaleniu. Podkreślił, iż sąd orzekający prawidłowo, wobec braku uzupełnienia pełnomocnictwa skargę oddalił. W dniu [...] G.K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy. Do wniosku załączyła opatrzone tą samą datą oświadczenie S.K., że aktualnie osobiście będzie występować we własnym imieniu i prosi o przywrócenie terminu do rozpatrzenia sprawy. Z treści wniosku wynikało, że G.K. reprezentowała córkę, gdyż jako nauczyciel języka angielskiego miała ona wakacje i była nieobecna w mieście. Z tej przyczyny nie mogła też udzielić jej stosownego pełnomocnictwa. Na koniec wyjaśniła, że przedmiotowy wniosek złożyła ze względu na oddalenie skargi kasacyjnej. Pismem z [...] S.K. została wezwana do – usunięcia w terminie 7 dni braków złożonego wniosku przez nadesłanie [...] jego odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem, pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej [...] (dowód doręczenia w aktach sprawy) i pozostało bez wykonania. W dniu [...] wpłynęło natomiast pismo G.K. która informuje, że nie posiada kopii żądanej skargi i prosi o sporządzenie jej kserokopii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd wniosek S.K. o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy uznał za skargę o wznowienie postępowania sądowego. Bezspornym bowiem jest fakt oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez jej pełnomocnika od orzeczenia sądu I instancji wydanego w przedmiotowej sprawie. Tym samym wyrok tego sądu posiada przymiot prawomocności, a jedyną możliwością jego wzruszenia jest wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dziale VII. Wznowienie postępowania określa między innymi kto, kiedy i dlaczego może żądać wznowienia postępowania oraz określa co powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania aby mogła zostać rozpatrzona przez sąd. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 80 § 1) oraz czy dotyczy prawomocnego orzeczenia (art. 270). Stosownie do zapisu art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji... Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. (skarga kasacyjna musi być sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata). Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 2), a także gdy orzeczenie zostało wydane na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, uzyskane za pomocą przestępstwa czy w razie późniejszego wykrycia nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 1, § 2, § 3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie w przypadku, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274). Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia obu instancji, właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania z innych przyczyn właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art. 275). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy, licząc od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub braku należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona. Mając na względzie powołane wyżej zapisy ustawowe skarga o wznowienie postępowania musi spełniać wymogi formalne skargi określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. i czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie załączyła do skargi stosownej liczby jej uwierzytelnionych odpisów. Nie uczyniła tego również na wezwania sądu w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] ([...]). Tym samym skarga nie spełniała ustawowych, wskazanych wyżej wymogów. Nie było też potrzeby dalszego badania skargi w rozumieniu art. 280 § 1 powyższej ustawy. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu. SW