III SA/Gl 939/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą na str. 10 uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 listopada 2008 r. sygn. akt III SA/Gl 939/08 w ten sposób, iż w miejsce słów: "P.K." wpisać "P.K.". Wyrokiem z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt III SA/Gl 939/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu wyroku błędnie przywołano nazwisko autora artykułu: "Pojęcie infrastruktury towarzyszącej w ustawie o VAT", tj. "P.K." zamiast "P.K.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wydanym wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony lub innego uczestnika postępowania na prawach strony, co można wywieźć z art. 159 P.p.s.a. Ustawa ta dopuszcza dokonanie sprostowania na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Tak unormowany tryb rektyfikacji stanowi wyjątek od zasady związania Sądu wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia. Może ono nastąpić w każdym czasie, niezależnie od uzyskania przez wyrok przymiotu prawomocności. Powołanie niewłaściwej litery w nazwisku autora powołanego w uzasadnieniu artykułu stanowi oczywistą omyłkę. Okoliczność ta uzasadnia wydanie postanowienia o sprostowaniu wyroku we wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia zakresie. Dokonane sprostowanie pozostaje przy tym bez wpływu na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia sądowego, podobnie jak na jego uzasadnienie, nie oddziałuje również na zakres przeprowadzonego przez Sąd postępowania. W związku z powyższym, Sąd – w oparciu o art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.