III SA/Gl 975/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Beata Kozicka, Protokolant Specjalista Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2020 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...]r. nr [...], wymierzającą A Spółka z o.o. karę pieniężną w kwocie 200.000 zł za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu 9 lipca 2018 r. przez funkcjonariuszy celnych zostały przeprowadzone czynności procesowe w trybie art. 308 Kodeksu postępowania karnego w lokalu w K., gdzie ujawniono włączone i gotowe do gry dwa urządzenia do gry o nazwie Golden Horse oznaczone numerami: [...] i [...]. Swoim wyglądem przypominały one automaty do gier eksploatowane w kasynach gry. Urządzenia te zostały poddane oględzinom i przeprowadzono na nich w drodze eksperymentu gry kontrolne. W celu uruchomienia gry należało zasilić automaty środkami pieniężnymi w przeliczeniu 10 zł = 10 pkt. Urządzenia oferowały gry będące symulatorami klasycznych automatów bębnowych. Uruchomienie następowało przez naciśniecie przycisku "Start". W trakcie rozgrywania kolejnych gier nie udało się wpłynąć na układ symboli pojawiających się na ekranie, gdyż automaty zatrzymywały się w dowolnym momencie, w ułożeniu niezależnym od umiejętności, zręczności czy refleksu gracza. Tempo obrotu bębnów, a w konsekwencji szybkość przesuwania się umieszczonych na nich symboli graficznych nie pozwalała na ich identyfikację przez grającego. Wynik gry uzależniony był od przypadku, gdyż ustawienie wyświetlanych bębnów z różnymi symbolami figur po rozegraniu każdej z gier odbywało się losowo i gracz nie miał wpływu na ich ustawienie. Na urządzeniach uzyskano wygrane pieniężne, wypłacone bezpośrednio z automatów, jak również za korzystny układ symboli uzyskano wygrane w postaci punktów kredytowych, które pozwalały na przedłużenie gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także dawały możliwość rozegrania nowej gry bez konieczności za nią zapłaty. Z przebiegu gry wynika, że gry udostępnione na urządzeniu są grami, o których mowa w art. 2 ust. 3 i 4 ugh. Automaty zostały zajęte jako dowód w sprawie karnoskarbowej. Na każdym z nich umieszczona była naklejka o treści: "Gra logiczna Urządzenie Elektroniczne A Sp. z o.o., R.". Nie ma zatem wątpliwości, że spółka jest właścicielem urządzeń. Przesłuchano pracownicę lokalu, zatrudnioną w Spółce na umowę zlecenia, która oświadczyła, że w lokalu pracuje od stycznia 2018r., a do jej obowiązków należało sprzątanie pomieszczenia i otwieranie lokalu. Zeznała, że w lokalu były prowadzone gry hazardowe oraz, że klucze do automatów posiadał K.W. (zgodnie z danymi ujawnionymi w KRS jest on członkiem zarządu sp. z o.o. B). W następstwie ustaleń kontroli 29 października 2018 r. organ wszczął postępowanie wobec Spółki - właściciela automatów w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach bez koncesji. W toku postepowania Spółka podnosiła, że w sprawie toczy się postępowanie karne skarbowe, które zakończy się umorzeniem i stwierdzeniem, że urządzenia nie służą do urządzania gier o charakterze hazardowym. Zatrzymane urządzenia nie mają charakteru losowego ani nie można uzyskać na nich wygranych rzeczowych. Zgodnie z opinią jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów – Instytutu Elektrotechniki w Warszawie - nie posiadają generatora liczb losowych, a ich oprogramowanie nie ma charakteru losowego. Spółka przedłożyła też ekspertyzę techniczną z 27 maja 2017 r. oraz opinię techniczną nr [...] z 14 czerwca 2017 r. Postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z [...] r., mocą której organ nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w kwocie 200 000 zł. Jako podstawę prawną organ wskazał m.in. art. 207 O.p. oraz art. 2 ust. 3 i 4, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 90 ust. 1 pkt 1 i ust.2 oraz art. 91 u.g.h. W uzasadnieniu organ podkreślił, że toku postępowania, kierując się wskazanymi przepisami ustawy o grach hazardowych dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów (oględzin automatów, eksperymentu), która wykazała, że gry przeprowadzone na zabezpieczonych automatach prowadzone są w celach komercyjnych. Cechuje je losowość i możliwe jest prowadzenie gier za wygrane pieniężne bez uiszczenia ponownej opłaty. Organ uznał je za odpowiadające definicji gry losowej z ustawy o grach hazardowych. Nadto właściciel automatów nie okazał kontrolującym zezwolenia na urządzanie gier na automatach znajdujących się w lokalu, poświadczenia rejestracji automatów oraz badań technicznych przeprowadzonych przez uprawnioną jednostkę certyfikującą. Materiały z postepowania karnoskarbowego zostały zaliczone postanowieniem w poczet niniejszego postępowania. W efekcie organ przyjął, że urządzającym gry była skarżąca, która zatrudnia personel, jest właścicielem automatów i wykorzystuje je do działalności gospodarczej w postaci organizowania gier. Nadto przedstawione opinie nie dotyczą zabezpieczonych w toku kontroli automatów. Dalej organ przywołał uzasadnienie prawne wydanego rozstrzygnięcia wskazując na stan prawny z daty kontroli. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji Spółka wniosła odwołanie żądając jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa procesowego, tj. art. art. 210 § 4, art. 121 w zw. z art. 124, art. 122 w zw. z art. 187, art. 124, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 O.p. przez niewykazanie przesłanek na jakich organ oparł rozstrzygnięcie; naruszenie zasady zaufania; oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym, niedopuszczenie istotnych dla sprawy dowodów i oparcie się na eksperymencie; a także przepisów prawa materialnego tj. art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a i art. 90 ust. 1 ugh poprzez bezpodstawne wymierzenie skarżącej kary pieniężnej pomimo braku ku temu przesłanek. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podkreślił, że istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości nałożenia na Spółkę kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier hazardowych bez koncesji. Podkreślił, że w sprawie mają zastosowanie przepisy materialne ustawy o grach hazardowych. Ustawa ta w art. 1 ust. 1 określa warunki urządzania gier hazardowych i zasady prowadzenia działalności, w tym zakresie a w ust. 2 definiuje gr.y hazardowe, którymi są również gry na automatach zdefiniowane w art. 2 ust. 3-5 u.g.h. Definicja ta obejmuje gry na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Urządzanie gier losowych wymaga koncesji (art. 3 u.g.h.), której skarżący nie posiada. A same urządzenia służą do urządzania gier na automatach w rozumieniu ustawy. Urządzane na nich gry nie są wyłącznie logiczne, gdyż zawierają element losowości, co potwierdziły rozegrane na nich gry w ramach eksperymentu. Dodatkowo gry umożliwiły uzyskanie wygranych pieniężnych, jak i rzeczowych w postaci kontynuacji gry. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. organ na urządzającego takie gry nakłada karę pieniężną w wysokości 100 000 zł od każdego automatu. Organ nie miał wątpliwości, że Spółka była urządzającym gry na spornych automatach skoro zatrudniła pracownicę, do której zadań należało utrzymywanie czystości w lokalu oraz otwieranie go, zaś na samych urządzeniach znajdowały się oznaczenia wskazujące, że jest ich właścicielem. Nie zmieniły tego stanowiska przedstawione przez Spółkę opinie techniczne. Ich analiza wykazała, że nie dotyczą one urządzeń objętych postepowaniem. Nadto w jednej z opinii rzeczoznawca stwierdził, że jest ona ważna tylko dla opiniowanej wersji platformy sprzętowej i pakietu oprogramowania. Szczegółowe ustalenia organ II instancji zawarł na str. 5 decyzji. Organ podkreślił, że stanowiący podstawę ustaleń faktycznych eksperyment procesowy znajduje umocowanie w obowiązujących przepisach. Stanowi o tym art. 64 ust. 1 pkt 14 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji krajowej (Dz. U. z 2016 r., poz.1947), który określa uprawnienia funkcjonariuszy celno-skarbowych przysługujące im w ramach kontroli celno-skarbowej. Uprawnienia te daje im również art. 211 kodeksu postępowania karnego. Spółka nie podważyła ustaleń dowodowych organu, gdyż przedstawione opinie podlegały ocenie na równi z innymi dowodami. Nie posiadały przymiotu opinii biegłego i nie odnosiły się do urządzeń zainstalowanych w kontrolowanym lokalu. Były one wydane dla innego podmiotu, w roku 2017. Tylko eksperyment oddawał stan urządzenia i sposób jego działania w dacie kontroli. Organ nie zgodził się z pozostałymi zarzutami naruszenia prawa procesowego, bowiem materiał zgromadzony w sprawie uzasadniał nałożenie kary pieniężnej, czemu organ dał wyraz w uzasadnieniu faktycznym i prawnym zaskarżonej decyzji. Spółka konsekwentnie nie zgodziła się z decyzją organu odwoławczego, którą zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powielając w całości zarzuty odwołania. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, wstrzymanie wykonania decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła zatem naruszenie: Przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wydanie decyzji, a konkretnie: - art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek, jakimi kierował się organ uznając, iż skarżący urządzał gry na automatach poza kasynem gry, - art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na nie wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, - art. 122 w związku z art. 187 O.p. poprzez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym. - art. 124 O.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając skarżoną decyzję, - art. 180 § 1 O.p. poprzez nie dopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych, - art. 187 § 1 O.p. poprzez nie dochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia. Przepisów prawa materialnego, a konkretnie: - art. 89 ust. 1 pkt. 1, ust. 4 pkt. 1 lit. a) oraz art. 90 ust. 1 ugh poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny w odniesieniu do skarżącego nie spełnia przesłanek jego zastosowania. W uzasadnieniu odwołała się do znajdującej się w aktach administracyjnych opinii biegłego sadowego A.W., z której wynika, że "Losowość w urządzeniu została zastąpiona zamkniętym zbiorem wyników". Automaty Golden Horse oferują zamkniętą sekwencję wyników, które są z góry znane i możliwe do ustalenia w trakcie gry przez gracza przy pomocy opcji "pomoc". Zdaniem skarżącego gry urządzane na zabezpieczonych w sprawie automatach posiadają takie same cechy, gdyż nie posiadają generatora liczb losowych. Wskazał również na opinię jednostki badającej z 14 czerwca 2017r., z której wynika, że na urządzeniach dostępne są gry logiczne, które nie zależą od przypadku, lecz od umiejętności zapamiętywania i spostrzegawczości uczestnika gry, który zawsze może sprawdzić, jaki osiągnie wynik i zrezygnować z udziału w grze wycofując zadeklarowaną stawkę. Przytoczył także wyrok WSA w Szczecinie sygn. akt II SA/Sz 850/17, który dotyczył tożsamych urządzeń do gier Golden Horse, a które Sąd uznał za gry logiczno-pamięciowe. Do skargi załączyła opinię rzeczoznawcy i biegłego sądowego Z. S., wydaną dla potrzeb postępowania karnego Sądu Rejonowego w B. i 6 protokołów z rozpraw zawierających przesłuchania świadków. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie zgodził się z zarzutem pominięcia istotnych w sprawie dowodów w postaci opinii biegłych, bowiem przedstawione przez Spółkę opinie takiego waloru nie posiadają. Nie dotyczyły też spornych urządzeń. W piśmie procesowym z 21 lutego 2020r. strona wniosła o dopuszczenie w charakterze dowodu z sześciu w nim wskazanych opinii technicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa przez organy, dających podstawę do uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji. Przedmiotem niniejszego postępowania jest nałożenie na Spółkę kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o nazwie Golden Horse nr [...] i [...] wykorzystywanych do prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej. Podstawę prawną działania organów stanowi dyspozycja art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 4 pkt 1 lit. a oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym w dacie kontroli, tj. 19 lipca 2018 r. Kontrola miała zatem miejsce po nowelizacji ustawy, w tym art. 14 ust. 1 u.g.h., która została poddana procesowi notyfikacji Komisji Europejskiej. Nowelizacja z 12 czerwca 2015 r., z tej przyczyny weszła w życie dopiero 3 września 2015 r. Również wprowadzoną nowelizacją obowiązującą od 1 kwietnia 2017 r. podwyższono kwotę kary pieniężnej za użytkowanie automatu z naruszeniem ustawy do kwoty 100 000 zł od jednego automatu. Kara w tej wysokości nakładana jest na urządzających gry po tej dacie. Stosownie zaś do art. 89 ust. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega: urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia (pkt 1); urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry (pkt 2); posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa (pkt 3); posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego (pkt 4); dostawca usług płatniczych, który nie przestrzega zakazu, o którym mowa w art. 15g (pkt 5); uczestnik gry hazardowej urządzanej bez koncesji, bez zezwolenia lub bez zgłoszenia (pkt 6); przedsiębiorca telekomunikacyjny, który nie wypełnił obowiązków wynikających z art. 15f ust. 5 (pkt 7); urządzający grę hazardową, której urządzanie stanowi monopol państwa (pkt 8). Według przepisu art. 89 ust. 4 ugh, wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa: w ust. 1 pkt 1 – a) w przypadku gier na automatach - 100 tys. zł od każdego automatu, b) w przypadku gier innych niż określone w lit. a i c – 5 - krotność opłaty za wydanie koncesji lub zezwolenia, c) w przypadku gier urządzanych bez dokonania wymaganego zgłoszenia - do 10 tys. zł; w ust. 1 pkt 2 - wynosi: a) w przypadku gier urządzanych na podstawie koncesji lub zezwolenia - do 200 tys. zł, b) w przypadku gier urządzanych na podstawie zgłoszenia - do 10 tys. zł, w ust. 1 pkt 3 i 4 - wynosi 100 tys. zł od każdego automatu; w ust. 1 pkt 5 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 6 - wynosi 100% uzyskanej wygranej niepomniejszonej o kwoty wpłaconych stawek; w ust. 1 pkt 7 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 8 - wynosi do 500 tys. zł; w ust. 3 - wynosi do 100 tys. zł. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 ww. ustawy grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W ocenie Sądu organy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy zasadnie nałożyły na skarżącego jako urządzającego gry hazardowe bez koncesji karę pieniężną w orzeczonej wysokości na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. (w brzmieniu z daty kontroli). Karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry, zdefiniowanym w art. 4 ust. 1a tej ustawy. Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa (art. 90 ust. 1 ugh). Grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości (art. 2 ust. 3 u.g.h.); grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy (art. 2 ust. 4 u.g.h.). Zatem rozstrzygnięcie sporu zaistniałego w sprawie zależało od ustalenia, czy kontrolowane urządzenia umożliwiały grę na automatach w rozumieniu ustawy. Wskazać też należy, że regulacje te i interpretacja powyższych przepisów nie jest sporne. Przedmiotem sporu jest ocena ustaleń faktycznych a konkretnie charakter urządzanych na automatach gier. Organy celne oparły się na wynikach przeprowadzonych w trakcie kontroli eksperymentów w postaci gier kontrolnych, które w ich ocenie potwierdziły losowy charakter urządzanych na tych automatach gier. Skarżąca z tym stanowiskiem się nie zgadza, jednakże nie przedstawia żadnych dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń odnoszących się do zabezpieczonych w trakcie kontroli urządzeń. Wszystkie przedstawione opinie, które należy traktować jak każdy inny dowód w sprawie, nie dotyczą spornych automatów i nie zostały wydane na potrzeby niniejszego postępowania. Organ podkreślił, z czym Sąd się w pełni zgadza, że Ekspertyza techniczna A.W. z 27 maja 2017 r. została wydana dla innej spółki C Sp. z o.o. i dotyczy platformy sprzętowej z pakietem gier Golden Horse. Została wydana w celu określenia ich charakteru. Ma ona charakter poufny i została wydana wyłącznie dla potrzeb zamawiającego. Nie może być wykorzystywana publicznie bez zgody autora (k. 64 Ekspertyzy). Okoliczność tę Spółka pominęła. Również przedłożona Opinia techniczna z 14 czerwca 2017 r. Instytutu Elektroniki w Warszawie, sporządzona na wniosek tej samej spółki, dotyczy urządzenia do gier Golden Horse Gra Logiczna 2.0, nr fabryczny [...], rok produkcji [...], które nie jest objęte niniejszym postępowaniem. Zasadnie zatem organ badał, jaki charakter mają gry udostępniane grającym na konkretnych urządzeniach Golden Horse [...] i [...], przeprowadzając eksperyment w postaci gry kontrolnej opisanej w Protokole z eksperymentu procesowego z 19 lipca 2018r. (karta 61). Według poczynionych ustaleń nie ma wątpliwości, że gry organizowane są w celach komercyjnych, gdyż udział w nich jest odpłatny, mają charakter losowy i dają możliwość wygranej w postaci wygranych pieniężnych i kontynuacji gry bez wnoszenia dodatkowej opłaty. Innymi słowy nie ma wątpliwości, że organizowanie gier na automatach jest nastawione na zysk związany z uzyskaniem korzyści ze świadczeń pieniężnych osób uczestniczących w grze (odpłatność za grę). Wygrana pieniężna jest charakterystyczne dla gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Nadto wbrew twierdzeniu skarżącej – gra na badanych urządzeniach ma "charakter losowy", nie zaś zręcznościowy, ponieważ wygrana nie zależy od umiejętności (wrodzonych lub nabytych) uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych. Wreszcie podczas rozgrywania gier nie było możliwości zatrzymania bębnów w momencie uznanym za właściwy przez osobę grającą. Urządzenie nie było certyfikowane a regulamin nie został zatwierdzony przez Ministra Finansów. Nie jest sporne, że skarżąca jest właścicielem automatów i prowadzi działalność gospodarczą z ich wykorzystaniem. Nie posiada koncesji ani pozwolenia na organizowanie gier na automatach, a także nie posiadała dla automatów poświadczenia rejestracji potwierdzającego ich legalizację. Obowiązki w tym zakresie ciążą na przedsiębiorcy na podstawie znowelizowanego art. 23a do f u.g.h., który wszedł w życie z dniem 13 lipca 2011 r. na mocy art. 1 pkt 9, art. 11 i art. 18 ustawy z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych i niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 34, poz. 779), po notyfikacji Komisji Europejskiej 16 września 2010 r. pod numerem 2010/0622/PL. W przypadku braku koncesji ani pozwolenia organy podatkowe na podstawie art. 89 i art. 90 u.g.h. uzyskują autonomiczne uprawnienie do poczynienia własnych ustaleń w zakresie wystąpienia w danej sprawie przesłanek wymierzenia kary za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry (por. art. 8 i 91 u.g.h). W myśl art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z możliwości tej organ skorzystał, gdyż postępowanie zostało wszczęte na podstawie ustaleń z czynności procesowych przeprowadzonych w trybie art. 308 Kpk w toku postępowania karnoskarbowego prowadzonego przez organy skarbowe. Organ zasadnie odmówił przyjęcia przedstawionych przez skarżącą opinii za podstawę oceny charakteru gier, gdyż dotyczyły one innych urządzeń. Organ oparł się natomiast na wynikach gier kontrolnych przeprowadzonych na tych konkretnych urządzeniach, jakie były eksploatowane w kontrolowanym lokalu, do czego uprawnia go art. 64 ust. 1 pkt 14 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. Eksperyment w postaci gry kontrolnej jest dowodem, o którym mowa w art. 181 O.p. i które zgodnie z art. 180 § 1 tej ustawy należało dopuścić jako przyczyniające się do wyjaśnienia sprawy. Skarżąca nie podważyła skutecznie tego dowodu. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ustaleniom dokonanym przez organy obu instancji nie można zarzucić dowolności czy sprzeczności, gdyż zostały one oparte o wyczerpująco zgromadzony i należycie oceniony materiał dowodowy. Organy wskazały dowody, na których oparły rozstrzygnięcie oraz podały powody odmówienia wiarygodności innym dowodom. Ocena stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie jest logiczna i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Jak wskazano wyżej skarżąca nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów przeciwnych ani też nie podważyła ustaleń organów celnych, że urządzenia umożliwiają rozgrywanie gier losowych, osiąganie wygranej w postaci pieniężnej lub punktów umożliwiających kontynuację gry. Sama działalność prowadzona jest w celach komercyjnych. Skarżąca na etapie postępowania administracyjnego nie wnioskowała też o przeprowadzenie innych dowodów, a jedynie wskazywała, że organ winien uwzględnić dowody (opinie i ekspertyzę) przez nią przedstawione, chociaż dotyczyły innych urządzeń i zostały sporządzone na potrzeby innych postępowań. Również ta okoliczność - tj. fakt, że opinie załączone do pisma procesowego z 21 lutego 2020r. dotyczyły urządzeń innych, niż stwierdzone w lokalu w dniu kontroli, a zatem nie miały znaczenia dla przedmiotowej sprawy - spowodowała, że Sąd nie dopuścił ich w charakterze dowodu. Marginalnie wskazać należy, że o losowym charakterze gry nie świadczy możliwość przewidzenia czy ustalenia wyniku kolejnej gry dzięki funkcji poglądu, lecz możliwość wpłynięcia na wynik przez osobę grającą. Innymi słowy np. w przypadku piłki siatkowej gra zasadniczo toczy się do momentu, gdy jedna z drużyn wygra 3 sety, a w każdym z nich rywalizacja toczy się do zdobycia 25 punktów przy przewadze co najmniej dwóch punktów. Zatem wynik gry jest zawsze przewidywalny – wygranie trzech setów. Oczywistym jest jednak, że nie jest to gra losowa, gdyż jej wynik nie zależy od przypadku (np. jaki kolejny rezultat gry został przewidziany w programie sterującym grą), lecz od sprawności, zręczności i biegłości w grze zawodników obu drużyn. Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.