III SAB/Gl 11/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Gabriela Jyż, Protokolant St. sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2009r. przy udziale - sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie skargi na bezczynność organu w kwestii ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] r. D.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. pismo, które oznaczyła jako skargę na bezczynność. W piśmie tym podniosła, iż od wydania przez Sąd wyroku w sprawie o sygnaturze III SA/GL 465/07 minął rok, a ona nie otrzymała żadnej informacji o dalszym biegu sprawy za wyjątkiem pisma z [...] r. informującego ją, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. ponownie rozpatrzy jej sprawę w ustawowym terminie, kŧóry swój bieg rozpoczął [...]r., kiedy to zwrócono organowi akta administracyjne sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, bowiem już [...]r. w sprawie skarżącej została wydana decyzja nr [...] dotyczącą odmowy umorzenia należności głównej oraz odsetek od zaległych płatności z tytułu pobytu skarżącej w Domu Pomocy Społecznej w Z. Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania. Tym samym nie jest bezczynne w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo ustalonym terminie do załatwienia sprawy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności z zakresu administracji publicznej do podjęcia której był zobowiązany. Terminy załatwienia spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) i przekroczenie tych terminów, o ile nie zostały przedłużone o czym strona winna być każdorazowo zawiadomiona w formie postanowienia (art. 36 k.p.a.), bądź przekroczenie terminów przedłużonych określonych w tym postanowieniu oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest natomiast zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 P.p.s.a.). Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu objętego skargą na bezczynność wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Oznacza to, że gdy żądanie zawarte w skardze na bezczynność zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to brak jest merytorycznych podstaw do rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W takiej sytuacji Sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a. nawet wówczas, gdy decyzja lub inny akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu, który przed dniem orzekania został wydany. Także w przypadku załatwienia sprawy przez organ jeszcze przed wniesieniem skargi nie można mówić o bezczynności organu i nakazywać mu wydanie decyzji, gdy ona istnieje już w obrocie prawnym. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. wniosła [...] r. (data wpłynięcia do SKO). Natomiast już w dniu [...] r. Kolegium wydało decyzję nr [...], która zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez D.J. na decyzję Starosty w Z. z [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległej odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w Z. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącej w dniu [...] r. Zatem na dzień rozpatrzenia sprawy przez Sąd nie było podstaw do zastosowania art. 149 P.p.s.a., skoro organ wydał decyzję. W skardze na bezczynność Sąd nie dokonuje natomiast kontroli zgodności z prawem aktu wydanego przez organ, a rozstrzygającego o żądaniu strony. Wobec powyższego należało uznać, iż postępowanie w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. jest bezprzedmiotowe, bowiem już w momencie wnoszenia skargi nie pozostawało w bezczynności, wydało decyzję ostateczną kierująca sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Tym samym na tym etapie rozpoznawania sprawy postępowanie przed organem odwoławczym zostało już zakończone. Poza oceną sądu jest, czy w toku sprawy były okresy, w których organ administracyjny pozostawał w bezczynności. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. , orzekł jak w sentencji.