III SAB/Gl 113/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Starosty B. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 10 marca 2025 r (data wpływu do organu 10 marca 2025 r.) J. N. (dalej: skarżący) - złożył skargę na bezczynność Starosty [...] (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. W jej petitum zawarł żądanie o zobowiązanie organu do niezwłocznego opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w B. nagrania z obrad sesji Rady Powiatu [...] z 24 lutego 2025 r., o co wnosił pismem z 24 lutego 2025 r. powołując się przy tym na ustawę o dostępie do informacji publicznej. Organ pismem z 7 marca 2025 r. znak: [...] wskazał skarżącemu, że wszystkie nagrania obrad sesji Rady Powiatu [...] udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej, a nagranie [...] sesji Rady Powiatu [...] zostało zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej już w dniu 3 marca 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Natomiast pismem z 26 maja 2025 r. zatytułowanym jako "stanowisko skarżącego w odniesieniu do wypowiedzi organu zawartej w piśmie z 8 maja 2025 r." skarżący rozwinął argumentację zawartą w uzasadnieniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast w uchwale z 22 czerwca 2020 r., o sygn. akt II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że skarga na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powołana uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjętą w składzie 7 sędziów NSA i posiada ogólną moc wiążącą na podstawie art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela także pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20 grudnia 2023 r, sygn. akt II SAB/Ke 111/23. Sąd ten stwierdził, że stanowisko zawarte we wskazanej wyżej uchwale NSA należy odnieść odpowiednio także do sytuacji związanej z udzieleniem informacji publicznej przed wniesieniem skargi do Sądu. W konsekwencji skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd zauważył w przedmiotowej sprawie, że organ udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji 3 marca 2025 r. poprzez opublikowanie nagrania [...] sesji Rady Powiatu [...] w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w B. Trzeba przy tym zauważyć, że wniosek skarżącego z 24 lutego 2025 r. złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczył "nagrania obrad sesji Rady Powiatu [...]" również z 24 lutego 2025 r. Dodatkowo organ poinformował skarżącego pismem opatrzonym datą 7 marca 2025 r., że zrealizował żądanie skarżącego w sposób objęty jego wnioskiem z 24 lutego 2025 r. Ww. pismo informacyjne zostało skarżącemu doręczone via email 10 marca 2025 r. a analiza treści tej odpowiedzi pozwala przyjąć, że organ ustosunkował się do całego wniosku skarżącego. Natomiast skarga wpłynęła do Sądu 10 marca 2025 r., tj. po udzieleniu wnioskowanej informacji publicznej, co nastąpiło 3 marca 2025 r. Tym samym w ocenie Sądu należało ww. skargę uznać za niedopuszczalną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 (pierwszym) sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi. Nadto, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając to na uwadze Sąd, na podstawie przywołanego przepisu, orzekł jak w pkt 2 (drugim) sentencji postanowienia.