III SAB/Gl 117/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 lipca 2022 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę. D.W. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę do tut. Sądu na bezczynność Wójta Gminy P. (dalej: organ) w zakresie nierozpatrzenia jego wniosku z 26 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, że 26 stycznia 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej, wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia: - wszelkich delegacji służbowych Wójta Gminy w czasie obecnej kadencji; - korespondencji, w tym e-maili pomiędzy Urzędem Gminy a firmą P S.A. oraz działających w jej imieniu, w zakresie inwestycji budowy linii 400kV, - wszystkich pism, wniosków i petycji kierowanych w sprawne budowy linii 400kV do organu, - wszelkich pism i dokumentów kierowanych do P S.A., podpisanych przez Wójta Gminy. W odpowiedzi na ten wniosek 8 sierpnia 2022 r. skarżący został poinformowany mailem o przesłaniu kopii delegacji służbowych Wójta Gminy oraz skanów dokumentacji związanej z budową linii 400kV. Skarżący wskazał, że mail stanowiący odpowiedź na jego wniosek zawierał 12 załączników, z tego jeden wg nazwy miał stanowić odpowiedź na udostępnienie delegacji. Załącznik "Delegacje 2018-2021'’ nie otwiera się i ma wielkość I B, zatem nie stanowi on odpowiedzi. Ponadto nie sformułowano pisma przewodniego stanowiącego odpowiedź na wniosek, nie wydano decyzji odmawiającej dostępu do wnioskowanej informacji publicznej. Ponadto skarżący posiada informację, że organ zataił i nie przekazał pisma stanowiącego sprzeciw mieszkańców w sprawie jednego z przebiegów linii 400 KV, czym naruszył art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ także nie udostępnił informacji ani nie odpowiedział na żądanie udostępnienia wszelkich pism i dokumentów kierowanych do P S.A., podpisanych przez Wójta Gminy, mimo że obie strony publicznie stwierdziły przy świadkach, że takie pisma istnieją. Wobec nieudostępnienia ich treści oraz pominięcia tego wątku w odpowiedzi na wniosek, skarżący wskazał, że nie zadawala go sposób załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że przesyłając odpowiedź na wniosek omyłkowo nie został dodany jeden z załączników (Delegacje 2018- 2021), o czym wnioskodawca nie zawiadomił organu. W przypadku otrzymania takiego zawiadomienia, brakujący załącznik zostałby niezwłocznie przesłany na wskazany adres. W odniesieniu do żądania dot. udostępnienia wszelkich pism i dokumentów kierowanych do P S.A., podpisanych przez Wójta Gminy P., organ wyjaśnił, że wnioskodawcy zostały udostępnione wszystkie dokumenty związane z w/w sprawą, które znajdowały się w posiadaniu organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z art. 21 u.d.i.p. stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim podmiotowy i przedmiotowy, a wynikający z przepisów prawa obowiązek działania i podjęcia stosownego działania, a dopiero później, że obowiązku tego, w nakazanym terminie, organ nie wypełnia. Od niedziałania organu trzeba odróżnić sytuację, w której odpowiada on na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując formę, sposób i termin udostępnienia żądanych informacji. Zatem jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności ( wyrok NSA z 11.09.2012 r., sygn. akt I OSK 1135/12; wyrok WSA w Szczecinie z 28.04.2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 19/11, wszystkie powołane: orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem jednak wykluczenia zarzutu bezczynności jest to by stosowne działanie podjęte było w wymaganym u.d.i.p. terminie i formie. W tego rodzaju sprawach, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Realizując powinności wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ podejmuje dwojakiego rodzaju działania, a to załatwia sprawę w drodze czynności materialno-technicznej lub wydając decyzję. Czynnością materialno-techniczną (pismem) udziela żądanej informacji lub informuje o tym, że: wniosek nie znajduje oparcia w przepisach prawa, żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ nie jest w posiadaniu informacji lub obowiązuje inny tryb udostępniania (np. BIP i itp.), nie ma podstaw do zastosowania trybu określonego w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Decyzję natomiast wydaje w przypadku: odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na przesłanki ograniczające dostępność; odmowy udostępnienia informacji przetworzonej z powodu nie wykazania interesu publicznego; umorzenia postępowania, jeżeli wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Istotną jest również treść art. 13 u.d.i.p. w myśl którego udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. (ust. 2). Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżący wnioskiem z 26 stycznia 2022 r. wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej przez udostępnienie wszelkich delegacji służbowych Wójta Gminy w czasie obecnej kadencji; korespondencji, w tym e-maili pomiędzy Urzędem Gminy a firmą P S.A. oraz działających w jej imieniu, w zakresie inwestycji budowy linii 400kV; wszystkich pism, wniosków i petycji kierowanych w sprawne budowy linii 400kV do organu; wszelkich pism i dokumentów kierowanych do P S.A., podpisanych przez Wójta Gminy. W odpowiedzi na ten wniosek 8 lutego 2022 r. skarżący został poinformowany mailem o przesłaniu kopii delegacji służbowych Wójta Gminy oraz skanów dokumentacji związanej z budową linii 400kV, w 12 załącznikach. Zdaniem Sądu, powyższa odpowiedź udzielona przez organ przeczy bezczynności w sprawie. Świadczy ona o reakcji na wniosek i nie stanowi o naruszeniu prawa, mimo iż załącznik "Delegacje 2018-2021" był pusty, zawierał 0 B. Był to oczywisty błąd techniczny, który mógł być naprawiony, gdyby skarżący powiadomił o tym urząd. Skarżący jednak nie skorzystał z tej możliwości. W tym miejscu zauważyć przyjdzie, że z akt administracyjnych przesłanych do Sądu wynika, że skarżący nie zgadza się na lokalizację linii energetycznej 400 kv "R.-T.", przebiegającą przez Gminę P. Wynika to między innymi z jego oświadczeń z 8 listopada 2021 r. oraz 21 grudnia 2021 r. przesłanych do Urzędu Gminy. Z dokumentacji przesłanej do Sądu wynika też, że skarżący zwracał się już do organu z wnioskami o udostepnienie informacji publicznej 21 października 2021 r. oraz 19 grudnia 2021 r. Z odpowiedzi na wniosek z 19 grudnia 2021 r. wynika, że wszystkie informacje posiadane przez urząd dotyczące spornej inwestycji zostały skarżącemu przekazane. Dodać należy, iż organ rozpatrując wniosek skarżącego z 26 stycznia 2022 r. był związany jego treścią i nie był zobowiązany ani uprawiony do jego modyfikacji lub uściślania. Na gruncie badanej sprawy podmiot zobowiązany powiadomił skarżącego o sposobie załatwienia wniosku, pismem z 8 lutego 2022 r. Nie odmówił udostępnienia informacji publicznej, a zatem nie miał podstaw do wydawania w tym przedmiocie decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Na zakończenie wskazać przyjdzie, że oświadczenia składane przez skarżącego 8 listopada oraz 21 grudnia 2021 r. wskazują to, że skarżący jest podmiotem przygotowującym się do postępowania mającego na celu udaremnienie lokalizacji sieci przesyłowej. Skarżący pismem z 21 grudnia 2021 r. zwrócił się z wnioskiem do Wójta Gminy powołując się na ustawę z 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 273, dalej: ustawa z 24 lipca 2015 r.) o negatywne zaopiniowanie przebiegu linii energetycznych przez jego nieruchomość. W ocenie Sądu w przyszłości uprawnionym może być pogląd, że skarżący korzysta z prawa dostępu do informacji publicznej dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska i dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z 24 lipca 2015 r. właściciele nieruchomości objęci wnioskiem o ustalenie lokalizacji strategicznej w zakresie sieci przesyłowej są stronami postepowania. Zatem informacje o toczącym się postępowaniu mogą pozyskiwać korzystając z uprawnień strony określonych w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (tj.: (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej K.p.a.). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona, stąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a