III SAB/Gl 16/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi I.P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie absolutorium dla organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 lipca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga I.P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie absolutorium dla organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego . W uzasadnieniu skargi i w pismach procesowych z [...]. i [...] I.P. wskazała, że wnosi skargę na Wojewodę [...], gdyż nie uchylił uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w sprawie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu Miasta S. za rok [...] i udzielenia Burmistrzowi Miasta absolutorium. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Następnie powołując się na art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), wskazał, że funkcje nadzorcze w stosunku do samorządu gminnego w zakresie spraw finansowych sprawują regionalne izby obrachunkowe. Zaakcentował, że wynika to również z art. 11 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, który stanowi, że: "w zakresie działalności nadzorczej właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach budżetu i jego zmian oraz absolutorium". Zauważył też, że zajęcie przez Wojewodę stanowiska w kwestii, do której badania uprawniony jest inny organ stanowiłoby naruszenie prawa wskutek przekroczenia kompetencji nadzorczych Wojewody. Na zakończenie podniósł, że pismo skarżącej zostało przekazane przez Wojewodę do Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżąca oświadczyła, że nie zgadza się z odpowiedzią na skargę i wnosi o przesłanie załączników dołączonych do odpowiedzi na skargę: pisma Burmistrza Miasta S. z [...]., pisma Dyrektora Nadzoru Prawnego z [...]. oraz pełnomocnictwa udzielonego dla A. M.-F. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przyczyny uzasadniające odrzucenie skargi zachodzą w rozpatrywanej sprawie, albowiem z mocy art. 3 § 1 u.p.p.s.a. : "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że: " Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Analiza treści art. 3 wskazuje, że skargę na bezczynność organu można wnieść tylko wtedy, gdy organ jest zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, innych aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji prawa. Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zasadnie wskazał Wojewoda [...], iż nie jest właściwy z mocy cytowanych przepisów art. 86 ustawy o samorządzie gminnym do sprawowania nadzoru w sprawach samorządu terytorialnego dotyczących budżetu, jego zmian i absolutorium. Nie można mu, zatem czynić zarzutu, że pismo I.P. z [...] przesłał do Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., organu właściwego z mocy art. 11 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych. Mając na uwadze fakt, iż Wojewoda [...] nie jest właściwy do rozpoznania pisma I.P. z [...], jego działanie nie mieści się w katalogu czynności organów administracji państwowej opisanych w art. 3 u.p.p.s.a., na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Na zakończenie wypada zauważyć, iż żądanie strony skarżącej przesłania pisma Burmistrza Miasta S. z [...] oraz pisma Dyrektora Nadzoru Prawnego z [...] było bezzasadne, albowiem strona dysponuje tymi pismami, a świadczy o tym fakt, iż ich kserokopie przesłała do Sądu wraz ze skargą. Z kolei pełnomocnictwo udzielone dla A. M.-F. jest dokumentem sądowym, z którym strona może zapoznać się przeglądając akta sądowe. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, na mocy cytowanych przepisów art. 58 § 1 pkt. 1 oraz art. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w orzekł jak w sentencji.