III SAB/Gl 81/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2025 r. sprawy ze skargi P. N. na bezczynność Dyrektora Szkoły [...] w K. w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem datowanym na 6 stycznia 2025 r (data wpływu do Sądu 10 marca 2025 r.) P. N. - (dalej: skarżący) - złożył skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły [...] w K. (dalej : organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. .W uzasadnieniu powołał się na fakt złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej datowanego na 14 grudnia 2024 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej. Wydruk tego wniosku dołączył do skargi. Skarżący domagał się informacji czy wskazana wyżej szkoła zawierała umowy z kościołami, związkami wyznaniowymi lub ich osobami prawnymi w latach 2022-2024. Organ udzielił informacji pismem z 10 stycznia 2025 r. Z uwagi na niemożność dostarczenia jej drogą elektroniczną przesłał za pośrednictwem Poczty Polskiej. Skarżący odebrał korespondencję zawierającą tę informację 15 stycznia 2025 r. Organ odpowiedział, że w latach objętych wnioskiem nie zawarł żadnej umowy z jakimkolwiek podmiotem wskazanym we wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast w Uchwale z 22 czerwca 2020 r., o sygn. akt II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że skarga na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powołana uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjętą w składzie 7 sędziów NSA i posiada ogólną moc wiążącą na podstawie art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela także pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20 grudnia 2023 r, sygn.. akt II SAB/Ke 111/23. Sąd ten stwierdził, że stanowisko zawarte we wskazanej wyżej uchwale NSA należy odnieść odpowiednio także do sytuacji związanej z udzieleniem informacji publicznej przed wniesieniem skargi do Sądu. W konsekwencji skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd zauważył w przedmiotowej sprawie, że organ udzielił wnioskowanej informacji 10 stycznia 2025 r. a analiza treści tej odpowiedzi pozwala przyjąć, że ustosunkował się do całego wniosku. Natomiast skarga wpłynęła do Sądu 10 marca 2025 r., tj. po udzieleniu wnioskowanej informacji publicznej. Tym samym w ocenie Sądu należało ww. skargę uznać za niedopuszczalną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.