III SAB/Gl 89/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie rozpatrzenia interpelacji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. D. D.(dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie nierozpatrzenia jego interpleacji, które złożył jako Radny Rady Miasta K. W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej odrzucenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oprócz kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg wymienionych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały w nich wymienione. Dodać jeszcze trzeba, że przewidziana w tych przepisach skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W konsekwencji, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, że D. D., będąc Radnym Rady Miasta K., wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w zakresie nierozpatrzenia złożonych przez niego interpelacji. Nie ulega wątpliwości, że chodzi o interpelacje radnego składane w sprawach o istotnym znaczeniu dla mieszkańców Miasta K., które wraz z udzielonymi odpowiedziami opublikowane zostały w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Miasta K. Zdaniem skarżącego odpowiedzi te nie są wystarczające. Dlatego też zarzucił organowi bezczynność, która w jego ocenie powinna zostać poddana kontroli sądu administracyjnego. Tymczasem jak już wyżej wskazano kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Skarga na bezczynność jest więc dopuszczalna tylko wówczas, gdy istnieje przepis prawa zobowiązujący organ do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy p.p.s.a., bądź określonego zachowania w postępowaniu administracyjnym czy podatkowym (o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 9 ustawy p.p.s.a.), zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Ponieważ skarga D. D. nie mieści się w granicach właściwości sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy p.p.s.a. W szczególności interpelacja radnego nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy p.p.s.a., gdyż na interpelację odpowiada się pismem, zatem jej rozpatrzenie nie wymaga wydania władczego rozstrzygnięcia w postaci decyzji administracyjnej czy postanowienia, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy p.p.s.a., lub podjęcia innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). Odnośnie do wskazanych "innych aktów lub czynności" podlegających kontroli sądu administracyjnego trafnie podnosi się w orzecznictwie, że muszą one spełniać następujące warunki: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, winny mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ten ostatnio wymieniony warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (tak: NSA w postanowieniu z 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 265/07, dostępnym na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że pisma Prezydenta Miasta K. stanowiące odpowiedź na interpelacje radnego, jako że w swej treści nie przyznają adresatowi uprawnień i nie nakładają na niego żadnych obowiązków oraz nie są wyrazem władczego działania organu, a mają jedynie walor informacyjny, nie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro do skarg na interpelacje radnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, to również skargę na bezczynność organów w tym zakresie uznać należy za niedopuszczalną. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga D. D. nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.