III SO/Gl 1/22

Dnia 14 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w S. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 8 kwietnia 2021 roku na uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] roku w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina S. postanawia: wymierzyć Radzie Miejskiej w S. grzywnę w kwocie [..] (słownie: [...] złotych). Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2022 roku Prokurator Prokuratury Okręgowej w B. (dalej: Prokurator) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wymierzenie Radzie Miejskiej w S. (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi z dnia 8 kwietnia 2021 roku na uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] roku w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina S. Uzasadniając swoje żądanie Prokurator wskazał, że w dniu 14 kwietnia 2021 roku została doręczona organowi jego skarga z dnia 8 kwietnia 2021 roku na uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] roku w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina S. Na potwierdzenie skutecznego doręczenia skargi przedłożył elektroniczne pokwitowanie odbioru. Mimo upływu siedmiu miesięcy organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dopiero po piśmie monitującym z dnia 23 listopada 2021 roku organ wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) i przekazał przedmiotową skargę Sądowi. Wobec powyższego, zdaniem Prokuratora, uzasadnione jest zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości 2000 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2022 roku, pismem z dnia 3 lutego 2022 roku, wezwano organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w terminie 15 dni od daty otrzymania wezwania, doręczając odpis wniosku z dnia 11 stycznia 2021 roku. Pismem z dnia 15 lutego 2022 roku organ udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie kary grzywny i wniósł o nieuwzględnienie wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że Rada Miejska w całości przychyliła się do stanowiska Prokuratora zawartego w skardze oraz na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. dokonała autokontroli własnego działania, w efekcie czego podjęto uchwałę nr [...] zmieniającą zaskarżoną uchwałę [...] z dnia [...] roku. O zmianie uchwały organ poinformował Prokuratora pismem z dnia 31 maja 2021 roku, oraz zwrócił się z wnioskiem o ewentualne cofnięcie skargi. Pismo to zostało doręczone do Prokuratora w dniu 8 czerwca 2021 roku i pozostało bez odpowiedzi. Ponadto organ przyjął stanowisko, iż Prokurator przesłał mu jedynie odpis skargi do wiadomości, zaś sam wniósł ją bezpośrednio do Sądu. Natychmiast po otrzymaniu pisma monitującego Prokuratora organ podjął działania skutkujące niezwłocznym wysłaniem skargi, wraz z aktami oraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M. P. z 2021 r. poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wynosi 51.674,70 zł. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi (postanowienie WSA we Wrocławiu z 7 sierpnia 2021 r., IV SO/Wr 9/21, LEX nr 3219565). Z treści wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, iż skarga z dnia 8 kwietnia 2021 roku na uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] roku w sprawie ustalenia stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina S. wpłynęła do organu 14 kwietnia 2021 roku. W związku z czym trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 14 maja 2021 roku. We wskazanym terminie organ nie przekazał do tutejszego Sądu wniesionej przez Prokuratora skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Dopiero po jego monicie 23 listopada 2021 roku organ wykonał ciążący na nim obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy, o czym zwrotnie poinformował Prokuratora pismem z tej samej daty. Mając zatem na uwadze, że zaskarżony organ nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom w ustawowym terminie, wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się zasadny. Uwzględniając powyższe Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł. Określając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę wielkość opóźnienia oraz fakt, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinującej grzywny. Sąd wziął pod uwagę również i to, że powyższe opóźnienie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem za takie, w ocenie Sądu, nie mogły być uznane usprawiedliwienia organu – związane z błędnym przekonaniem, że Prokurator wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze nie tylko dyscyplinujący, ale także restrykcyjny charakter instytucji wymierzenia kary, Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na organ grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej grzywny jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu - zwłaszcza przy uwzględnieniu faktu, że rozpatrywany wniosek jest pierwszym takim odnotowanym w tutejszym Sądzie przeciwko Radzie Miejskiej w S. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.