III SO/Gl 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. R. o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Komendantowi Miejskiemu Państwowej Straży Pożarnej w G. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z 21 lutego 2025 r. J. R. (dalej: "wnioskodawca") złożył wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Miejskiemu Państwowej Straży Pożarnej w G. (dalej: "organ") za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi datowanej na dzień 4 stycznia 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Uzasadniając żądanie, wnioskodawca wskazał, że do 17 lutego 2025 r. ww. skarga do WSA w Gliwicach nie wpłynęła. Jak dalej przekonywał wnioskodawca zwłoka organu trwa i uniemożliwia nadanie biegu sprawie co w jego ocenie jest wyrazem umyślnego bagatelizowania prawa przez organ administracji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wnosił o jego oddalenie, gdyż skarga wnioskodawcy wpłynęła do organu 7 stycznia 2025 r., a 6 lutego 2025 r. została ona wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazana listem poleconym do WSA w Gliwicach (co fizycznie nastąpiło w dniu 10 lutego 2025 r.). Na dowód powyższego organ przedstawił za odpowiedzią na wniosek: (1) pismo z 6 lutego 2025 r. zatytułowane jako "przesłanie skargi"; (2) pismo z 4 lutego 2025 r. zatytułowane jako "odpowiedź organu na skargę J. R. z 4 stycznia 2025 r."; (3) potwierdzenie odbioru z adnotacją WSA w Gliwicach z 10 lutego 2025 r. Sąd z urzędu ustalił, że skarga J. R. z 4 stycznia 2025 r. (data wpływu do organu: 7 stycznia 2025 r.) wraz z pismem przewodnim organu z 6 lutego 2025 r. wpłynęła do WSA w Gliwicach 10 lutego 2025 r. i została zarejestrowana pod sygn. III SA/Gl 137/25. W aktach sprawy znajduje się m.in. oryginał koperty z adnotacją urzędu operatora pocztowego, że skarga wraz z aktami administracyjnymi została nadana 6 lutego 2025 r. (karta nr 17 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek okazał się nieuzasadniony. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli skarga została wniesiona: 1) w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, o którym mowa w § 1 – organ ten przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę do jego elektronicznej skrzynki podawczej; 2) w postaci papierowej – organ przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę w takiej postaci (art. 54 § 2a p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ w postaci elektronicznej, organ ten: 1) przekazuje sądowi akta sprawy wraz z informacją o dokumentach, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej oraz o sposobie i dacie ich przekazania sądowi do jego elektronicznej skrzynki podawczej, a w przypadku gdy ze względów technicznych nie jest to możliwe – na informatycznym nośniku danych; 2) przekazuje sądowi dokumenty z akt sprawy, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej, wskazując na elektroniczne akta sprawy przekazane sądowi w sposób, o którym mowa w pkt 1 (art. 54 § 2b p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ, o którym mowa w § 1, w postaci papierowej, organ ten przekazuje sądowi akta sprawy oraz, jeżeli taka istnieje, zapisaną na informatycznych nośnikach danych dokumentację elektroniczną, której treść nie jest dostępna w postaci papierowej. (art. 54 § 2c p.p.s.a). Wobec tego wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest: 1) wniosek o wymierzenie grzywny oraz 2) stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny niewykonania obowiązków w ustawowym terminie. Z powyższego wynika, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy i akt III SA/Gl 137/25, organ nie uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga wpłynęła do organu w dniu 7 stycznia 2025 r. i została przekazana listem rejestrowym (poleconym) w dniu 6 lutego 2025 r. do Sądu wraz z aktami sprawy. Z zestawienia wskazanych wyżej dat wynika zatem, że organ wypełnił obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie. Organ przekazał wszystkie dokumenty, o których stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., a mianowicie skargę, odpowiedź na nią oraz akta sprawy. Nie można zatem mówić, że organ nie wykonał obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. lub wykonał je częściowo. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w postępowaniu o wymierzenie grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie przeprowadza się oceny dowodów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych w sprawie objętej kontrolą Sądu w postępowaniu głównym, zarówno w zakresie ich ilości jak i treści tych dowodów. Instytucja przewidziana w art. 55 § 1 ma na celu podjęcie przez Sąd czynności sprawdzających polegających na uznaniu, czy organ spełnił nałożone na niego obowiązki bez wnikania w meritum sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.