III SO/Gl 9/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku K. N. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy w S. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w przedmiocie nieprzekazania sądowi w ustawowym terminie skargi postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy w S. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych. 2. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy w S. na rzecz wnioskodawcy K. N. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 9 czerwca 2024 r. K. N. (dalej: wnioskodawca) złożył wniosek o wymierzenie, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), grzywny w kwocie 1.000 zł za nieprzekazanie sądowi skargi z 5 maja 2024 r. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w S. (dalej: organ) w przedmiocie wniosku z 18 kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny w całości. Organ wyjaśnił, że wnioskiem z 18 kwietnia 2024 r. wnioskodawca za pośrednictwem tutejszego Urzędu Miasta i Gminy S. zwracał się do radnej Rady Miejskiej w S. o udzielenie informacji, z uwagi na brak bezpośredniego kontaktu mailowego z radną. Organ przesłał więc, zgodnie z intencją wnioskodawcy przedmiotowy wniosek do radnej. W dniu 6 maja 2024 r., wpłynęła do organu skarga do WSA w Gliwicach na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z 18 kwietnia 2024r., która została przesłana wraz z kompletem akt i odpowiedzią na wniosek 25 czerwca 2024 r. Organ wyjaśnił, że nie zakwalifikował skargi do kategorii skarg rozpoznawanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r., o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022, poz.902 z późn. zmian.) i wobec tego nie zastosował 14 dniowego terminu na jej przesłanie. Podyktowane było to tym, iż zakres informacji wniosku z 18 kwietnia 2024 r., których domagał się wnioskodawca nie spełniał definicji informacji publicznej, o której mowa w ustawie o dostępnie do informacji publicznej. Organ podkreślił, iż w terminie złożenia wniosku z 18 kwietnia 2024 r. jak i skargi na bezczynność z dnia 5 maja 2024 r. trwały zmiany kadrowe spowodowane wyborami samorządowymi. Pierwsza sesja Rady Miejskiej w S. w kadencji 2024-2029 odbyła się 6 maja 2024 r. Na sesji tej swoje ślubowanie złożył również nowo wybrany Burmistrz Miasta i Gminy S. Zdaniem organu z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, iż przekroczenie ustawowego terminu na przesłanie skargi jest nieznaczne i podyktowane było wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi zatem wniosek o oddalenie wniosku o wymierzeniu organowi kary grzywny jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek okazał się zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr z 2024 r. poz. 935 tekst jedn. – dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Dotyczy to również skarg mających formę dokumentów elektronicznych. Co do zasady organ, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi z dnia 5 maja 2024 r. była jednak bezczynność organu administracji w zakresie udostępnienia informacji publicznej, a to oznacza że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.Dz. U. z 2022 r. poz.902), w szczególności art. 21 pkt 1, zgodnie z którym organ administracji przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu we wskazanym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Uprawnienie sądu do nałożenia na organ administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., aktualizuje się zatem w razie łącznego spełnienia dwóch warunków: naruszenia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez skarżącego. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Podnieść też należy, że obowiązek przekazania akt sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1104/21). Z akt sprawy o sygn. III SAB/Gl 523/24 wynika, że skarga wpłynęła do organu 5 maja 2024 r. (UPP k. 36). Z treści skargi jak i pisma przewodniego do skargi z tego samego dnia wynika niewątpliwie, że skierowana jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu administracji Burmistrza Miasta i Gminy S. Pismo z 5 maja 2024 r. zatytułowano "SKARGA" oraz literalnie wskazano skarżącego oraz organ administracji. Wskazano że skarga dotyczy bezczynności w rozpoznaniu wniosku z 18 kwietnia 2024 r. o wydanie informacji publicznej skierowanego do radnej P. (P.) UMiG w S. pani M. M.. Zawarto ponadto podstawę prawną, wnioski w czterech punktach jak i szczegółowe uzasadnienie. Termin do przekazania skargi upływał 20 maja 2024 r. Za pismem z 25 czerwca 2024 r. organ przesłał skargę z 5 maja 2024 r. w niewłaściwej formie co już oznacza ponad trzykrotne przekroczenie terminu. Prawidłowe przekazanie skargi nastąpiło po wezwaniu Sądu dopiero 16 lipca 2024 r. Z powyższych okoliczności wynika jednoznacznie, że organ administracji właściwie wypełnił obowiązek przekazania skargi dopiero 16 lipca 2024 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga została przekazana do Sądu z naruszeniem ustawowego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2022 r., sygn. akt III OZ 580/22 oraz z dnia 31 marca 2023 r., sygn. akt III OZ 151/23, orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja nie może być akceptowana, bowiem prowadzi do pozbawienia strony wynikającego z Konstytucja RP prawa do sądu. Odnosząc się natomiast do argumentacji zawartej w odpowiedzi na wniosek zaskakująca jest wątpliwość organu co do zakwalifikowania pisma z 5 maja 2024 r. jako skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wskazać należy również, że obowiązkiem organu jest takie zorganizowanie całej pracy jednostki, które umożliwi sprawne i terminowe wykonywanie zadań. W konsekwencji w ocenie Sądu zaszły przesłanki do nałożenia grzywny. Zdaniem Sądu organ dopuścił się w sprawie uchybienia, dla którego trudno znaleźć usprawiedliwienie. Należy podkreślić, że do wysokości grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie art. 154 § 6 p.p.s.a. ustalający jej górną granicę w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast dolna granica grzywny nie została określona. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy za adekwatną do stopnia przewinienia organu uznano kwotę 1.000 złotych. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia. Na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, tj. uiszczony wpis od wniosku o wymierzenie grzywny.