IV SA/Gl 1005/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.B. na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę; W dniu [...] F.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w treści której podniosła, że została "poszkodowana" pismem Nr [...] z dnia [...], sporządzonym przez pracownika Departamentu Orzecznictwa - Wydziału Skarg i Obsługi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Skarżąca podniosła, że pismo to jest nieprecyzyjne i niepoparte "żadnymi faktami prawnymi" oraz zażądała udzielenia informacji dotyczących przysługującego jej świadczenia z tytułu pracy przymusowej. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wywodząc, iż kwestionowane przez stronę pismo nie jest decyzją administracyjną, a jedynie czynnością materialno-techniczną nie podlegającą zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został doprecyzowany przepisami art. 3 §2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Wynika on nadto z przepisów szczególnych zawartych w innych aktach prawnych. Przywołany wyżej art. 3 §2 p.p.s.a. stanowi przy tym, że sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi złożonej przez F.B. jest pismo, w którym pracownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poinformował ją, że odpowiedź na pismo z dnia [...] (które wpłynęło do tego Urzędu w dniu [...]) została do niej wysłana w dniu [...] przy piśmie nr [...], w którym wyjaśniono, że jakkolwiek mocą stosownej decyzji administracyjnej z dnia [...] przyznano jej świadczenie, o którym mowa w ustawie o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.), to jednak nabycie prawa do tego świadczenia nie jest równoznaczne z uzyskaniem uprawnień kombatanckich. Należy w tym miejscu podkreślić, że zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie informacyjny i nie może być w żadnym razie uznane za decyzję administracyjną, jako że nie stanowi władczego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie jest ono także innym niż decyzja lub postanowienie aktem ani czynnością, o której mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem jedynie o takich aktach bądź czynnościach, które dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mimo, że w porównaniu do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) ustawodawca zrezygnował z wymogu, by zaskarżalna czynność dotyczyła przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, zakres stosowania nowego uregulowania w doktrynie i orzecznictwie nie jest rozumiany jako daleko odbiegający od dawnego. Odnosi się najczęściej do czynności materialno - technicznych wywołujących, choćby pośrednio, określone skutki prawne dla strony (vide: A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 3, str. 29 - 32. Patrz również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 969/08 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie budzi wątpliwości, że kwestionowane przez F.B. pismo nie mieści się w wyżej opisanej kategorii, jako że nie wywiera żadnych skutków prawnych, lecz obejmuje wyłącznie informację dla strony, a ściślej ujmując - odesłanie do informacji, która została jej udzielona przez organ administracyjny wcześniejszym pismem. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi działając na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a.