IV SA/Gl 1009/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na Komendanta Miejskiego Policji w C. w przedmiocie środków zapewniających wykonanie orzeczeń Sądu w sprawie funkcjonariuszy Policji postanawia odrzucić skargę; W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo procesowe zatytułowane "skarga". W tych ramach odnotował, że Komenda Miejska Policji w C. naruszyła jego prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt I OSK 66/05. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania treści w/w pisma poprzez wskazanie, czy pismo to jest skargą wniesioną na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), czy skargą na bezczynność organu po wyroku uchylającym jego akt, przewidzianą w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. W ramach pisma procesowego z dnia [...] r. A. M. oświadczył, że chodzi mu przede wszystkim o bezczynność Komendy Miejskiej Policji w C. po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, czyli o naruszenie art. 154 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W punkcie wyjścia należało odnotować, że w myśl art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Do skargi tej stosuje się ogólne zasady uregulowane w rozdziale 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie natomiast z art. 176 Konstytucji RP z dniem 1 stycznia 2004 r. zostało wprowadzone dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Z tym dniem na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 98 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające..., w okresie dwóch lat od wejścia jej w życie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Zestawienie powyższych uregulowań wskazuje, iż przewidują one pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego winien skierować skargę bezpośrednio do organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ..., a więc od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego pozwalało na konwalidowanie niewłaściwego trybu wszczęcia postępowania. Skarga A. M. z dnia [...] r. wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza czasokres przewidziany w art. 98 cyt. ustawy, co czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego bezczynność stała się przedmiotem zaskarżenia. Jak wynika z powołanych przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogę dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a., przy uwzględnieniu nadto w tym konkretnym przypadku treści art. 154 § 1 P.p.s.a. Wskazać również należy, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła (zaadresowana) do sądu administracyjnego, w szczególności nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego obowiązującego sądy administracyjne. Brak jest też odesłania do innych aktów prawnych, w tym zwłaszcza do art. 65 K.p.a., który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy. Pojęcie organ administracji publicznej użyte w treści art. 65 K.p.a., definiuje art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a. Sąd administracyjny nie jest w myśl powołanych przepisów organem administracji publicznej. Zatem nie ma kompetencji oraz jakichkolwiek podstaw proceduralnych do przekazania wniesionej bezpośrednio do Sądu skargi organowi, którego dotyczy przedmiot skargi. W tym stanie rzeczy, skarga A. M. jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. W wyniku przyjętego w tej sprawie stanowiska należało odnotować, że Sąd nie znalazł podstaw do badania wymogów formalnych przedmiotowej skargi, a tym bardziej do badania słuszności zarzucanej w tej sprawie bezczynności.