IV SA/Gl 1010/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na Urząd Miasta w J.Z. w przedmiocie inne – skarga na działalność Urzędu Miasta w J. Z. p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć s k a r g ę; W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo zatytułowane "pismo procesowe na bezczynność, niekompetencje, nieprzestrzeganie przepisów prawa przez Urząd Miasta J. Z. na czele z prezydentem miasta oraz przewodniczącym Rady Miasta." W treści pisma wyrażono niezadowolenie z pracy w/w urzędników. Zarzucono w tych ramach brak [...]." K. B. postawiła nadto zarzuty [...] przez pracowników Urzędu Miasta w R. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga K. B. jest niedopuszczalna. W punkcie wyjścia należało odnotować, że sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: P.p.s.a.). Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu, tj. skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji publicznej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając na uwadze cytowany wyżej przepis stwierdzono, że skarga na działalność Urzędu Miasta w J. Z. nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądu administracyjnego. Mając na uwadze treść pisma K. B. z dnia [...] r. uznano z kolei, że materia będąca jego przedmiotem mieści się w zakresie postępowania skargowego uregulowanego w rozdziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te dotyczą więc oceny sposobu działania organu i jego pracowników i są wewnętrznymi sprawami tych organów. Nie podlegają natomiast kognicji sądów administracyjnych, gdyż brak przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego tego rodzaju działań i zaniechań organów. Stanowisko judykatury w tym zakresie jest utrwalone. Jako przykład można w tym miejscu powołać m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01 (nie publ.), postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r. sygn. III SAB 7/99 (publ. ONSA 2001/1/27), postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001r. sygn. II SAB 213/00 (nie publ.), wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r. sygn. III SA 1636/97 (nie publ.), postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997r. sygn. III SAB 1/97 (nie publ). Należało przy tym stwierdzić, że weryfikacja zarzutów zawartych w piśmie skarżącej z dnia [...]r., a dotyczących działania lub bezczynności urzedników, w świetle znamion czynów penalizowanych na mocy przepisów zawartych w rozdziale XXIX ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), obejmujących przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego niewątpliwie nie należy do kognicji sądów administracyjnych. W wyniku wszystkich poczynionych wyżej ustaleń faktycznych i prawnych, sąd postanowił, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucić skargę K. B., co znalazło wyraz w części dyspozytywnej niniejszego orzeczenia.