IV SA/Gl 1015/17

1 Sygn. akt IV SA/Gl 1015/17 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w kwestii wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 1015/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 listopada 2017 r. A. W. pismem z 27 września 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z [...] r. o uznaniu strony za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wobec osoby uprawnionej M. H. We wskazanym piśmie skarżący wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego wykonanie tej decyzji spowoduje szkodę, ponieważ sprawuje wyłączną opiekę nad chorym synem, którego dowozi na terapię do Ośrodka [...] w Ż. i na trasie z miejsca zamieszkania do wskazanego Ośrodka brak jest komunikacji publicznej. Wskazana okoliczność skutkować będzie koniecznością korzystania z przewoźnika prywatnego, a z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie wydatków tych pokryć. Postanowieniem z 6 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i nie znalazł podstaw do uwzględnienia tego wniosku. Na wskazane postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przywołał analogiczne argumenty, do tych które zawarte zostały we wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 marca 2018 r. sygn.. akt I OZ 281/18 oddalił zażalenie i w motywach rozstrzygnięcia podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji. Pismem z 17 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A. M. wystąpiła o zmianę postanowienia tutejszego Sądu z 6 listopada 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie złożenia wskazanego pisma podniosła to, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r. sygn.. akt I OZ 412/18 w bliźniaczej sprawie uwzględnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wystąpił o zmianę prawomocnego orzeczenia sądów administracyjnych, a dotyczącego odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z tego powodu, że w innej bliźniaczej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uwzględnieniu wniosku skarżącego i o wstrzymaniu wykonania analogicznej decyzji. W świetle tak sformułowanego wniosku przyjdzie uznać, że w przedmiotowej sprawie okoliczności faktyczne nie uległy żadnej zmianie, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 kwietnia 2018 r. wyraził inny pogląd co do oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Wyrażenie przez wskazany Sąd odmiennej oceny tożsamego stanu faktycznego nie daje podstaw do uznania, że zmianie uległy okoliczności uzasadniające podjęcie rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach uznano, że wniosek pełnomocnika skarżącego o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji