IV SA/Gl 1040/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miasta J. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwały dotyczącej sposobu rozpatrzenia skargi postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Przewodniczący Rady Miasta J. pismem procesowym z dnia [...] r. za pośrednictwem Wojewody [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze wskazanego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwały dotyczącej sposobu rozpatrzenia skargi. Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei po myśli art. 98 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) rozstrzygnięcie organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia przy czym do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Jak akcentuje się to w orzecznictwie sądów administracyjnych uchwała organu, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze stanowiąca podstawę wniesienia skargi jak i samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego winny nastąpić w terminie 30 dni od dnia otrzymania takiego rozstrzygnięcia ( zob. wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r. sygn. akt II SA/Wr 1499/98 OSS z 1999 r. Nr 4, poz. 116 ). W analogiczny sposób zagadnienie to ujmuje literatura prawa administracyjnego ( zob. W. Chróścielewski. Sądowa kontrola rozstrzygnięć nadzorczych samorządu terytorialnego. Samorząd Terytorialny z 1994 r. z 10 s. 49 ). Przywołana interpretacja wskazanych przepisów ustawy o samorządzie gminnym jest niezbędna z uwagi na stan faktyczny w rozpatrywanej sprawie. Otóż przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewoda [...] podjął w dniu [...] r. a do Rady Miejskiej w J. wpłynęło w dniu [...] r. Natomiast Przewodniczący Rady Miejskiej w J. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do sądu administracyjnego na to rozstrzygnięcie nadzorcze, a sama uchwała stanowiąca podstawę do wniesienia skargi została podjęta przez Radę Miejską w J. w dniu [...] r. i do Sądu została przekazana w następstwie pisma tutejszego Sądu z dnia [...] r. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że gminę na zewnątrz reprezentuje wójt, burmistrz, prezydent miasta, natomiast jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego organ stanowiący i kontrolny w gminie może upoważnić inny podmiot do działania z jej upoważnienia ( zob. wyrok NSA z 1 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 289/04 Lex 158997 ). Oznacza to, że przed podjęciem przez Radę Miejską w J. uchwały o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego jak również wskazaniu w niej organu bądź podmiotu działającego z jej upoważnienia Przewodniczący Rady Miejskiej w J. nie dysponował wskazanym upoważnieniem. W tej sytuacji jawi się istotne zagadnienie prawne, a mianowicie czy Rada Miejska w J. mogła dokonać konwalidacji czynności faktycznej dokonanej przez Przewodniczącego Rady a podjętej bez stosownego upoważnienia. Ustawa o samorządzie gminnym w przepisach dotyczących przewodniczącego rady gminy nie zawiera takiego rozwiązania jakie było przewidziane w art. 32 tej ustawy na mocy którego wójt, burmistrz czy prezydent miasta w sprawach niecierpiących zwłoki, w związku z bezpośrednim zagrożeniem interesu publicznego, mogli podejmować czynności w zastępstwie zarządu gminy, przy czym na najbliższym posiedzeniu zarządu wymagały one zatwierdzenia. Skoro obowiązujące przepisy nie zawierają rozwiązań umożliwiających Przewodniczącemu Rady Miasta na podejmowanie czynności procesowych bez upoważnienia samej Rady, to tym samym Rada Miasta J. nie posiada możliwości konwalidowania czynności swojego przewodniczącego, tym bardziej, że może on podejmować jakiekolwiek działania na zewnątrz Rady jedynie z wyraźnego jej upoważnienia, ponieważ ustawowe domniemanie jest po stronie Prezydenta Miasta J.. Nadto należy zwrócić uwagę na fakt, że Rada Miejska w J. uchwałę o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] podjęła w dniu [...] r., a zobligowana była do jej podjęcia w terminie do dnia [...] r. Zatem uchwała ta podjęta została ze znacznym uchybieniem terminu do jej podjęcia wynoszącym 40 dni. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 3 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca gmina z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. Przesłanką odrzucenia skargi jest także jej niedopuszczalność z innych powodów, otóż w rozpatrywanej sprawie Sąd zetknął się z tego typu sytuacją, ponieważ skargę wniósł Przewodniczący Rady Miasta J. nie dysponujący stosownym upoważnieniem do dokonania tej czynności ze strony organu stanowiącego i kontrolnego. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.