IV SA/Gl 1041/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Protokolant specjalista Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., nr [...], działając na podstawie art. 2 oraz art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: Kpa), po rozpoznaniu odwołania K.M. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Kierownika Sekcji Realizacji Świadczeń Rodzinnych i Ubezpieczeń w R. Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: MOPS) z dnia [...]r., nr [...] w sprawie przyznania mu : 1. zasiłku rodzinnego na dziecko: P.M. od 1 czerwca 2015 r. do 31 października 2015 r. w wysokości 115,00zł miesięcznie, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2015/2016 w miesiącu wrześniu 2015 r. w wysokości 100,00 zł jednorazowo oraz dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła od 1 września 2015 r. do 31 października 2015 r. w wysokości 50,00 zł miesięcznie; 2. zasiłku rodzinnego na dziecko: A.M. od 1 czerwca 2015 r. do 31 października 2015 r. w wysokości 106,00 zł miesięcznie oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2015/2016 w miesiącu wrześniu 2015 r. w wysokości 100,00 zł jednorazowo – decyzję pierwszoinstancyjną utrzymało w mocy. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie, organ odwoławczy przybliżył dotychczasowy przebieg postępowania, według chronologii zdarzeń, wskazując przy tym prawne regulacje przedmiotu. W tych ramach odnotował, że strona w dniu 29 czerwca 2015 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na synów P.M. i A.M., dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2015/2016 na A.M. i P.M. oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania na pokrycie wydatków związanych z zapewnieniem dziecku możliwości dojazdu z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły na rok szkolny 2015/2016 i 2016/2016 dla A.M. i P.M. Zaznaczył przy tym, że syn P.M. uczęszczał w roku szkolnym 2014/2015 do [...] Liceum Ogólnokształcącego w ZSO nr [...] w R. przy ul. [...], a syn A.M. w roku szkolnym 2014/2015 był uczniem klasy I Gimnazjum w Zespole Ogólnokształcących Szkół Społecznych w B. Podkreślił, że organ I instancji ustalił, że strona spełnia wymogi dotyczące uzyskanego dochodu do uzyskania świadczeń rodzinnych. W tym miejscu wskazania wymaga, że organ pierwszoinstancyjny rozpoznając wniosek strony odrębnie rozstrzygnął kwestie: po pierwsze – przyznania stronie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, które ujął organ odwoławczy w decyzji własnej z dnia [...]r., nr [...], mocą której utrzymał w mocy decyzję Kierownika Sekcji Realizacji Świadczeń Rodzinnych i Ubezpieczeń MOPS w R., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., nr [...] w sprawie przyznania mu zasiłku rodzinnego na synów P. i A.M. – co jest przedmiotem niniejszego postępowania po drugie – odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego – co było przedmiotem postępowania przed Kolegium, które decyzją z dnia [...]r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania K.M. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Kierownika Sekcji Realizacji Świadczeń Rodzinnych i Ubezpieczeń w R. Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: MOPS) z dnia [...]r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania: 1) dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła na rok szkolny 2015/2016 w osobie: M.A., urodzony [...]r., 2) dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła na rok szkolny 2016/2017 osobie: M. A., 3) dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkołą na rok szkolny 2016/2017 osobie: M.P. urodzony [...]r., utrzymało ją w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że zasady przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 114, ze zm., dalej: "ustawa" lub "u.ś.r."). Przytaczając regulacje prawne wskazał, że zgodnie z jej art. 5: 1. Zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 574,00 zł. 2. W przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 664,00 zł. 3. W przypadku gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje. 4. W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. 4a. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. 4b. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. Wskazał także, że mocą art. 3 pkt 1 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zrn.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie natomiast z art. 6 tej ustawy: 1. Zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2, do ukończenia przez dziecko: 1) 18. roku życia lub 2) nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21. roku życia, albo 3) 24. roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. 1a. Zasiłek rodzinny przysługuje osobie uczącej się w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 24. roku życia. 2. Wysokość zasiłku rodzinnego wynosi miesięcznie: 1) 77 zł na dziecko w wieku do ukończenia 5. roku życia; 2) 106,00 zł na dziecko w wieku powyżej 5. roku życia do ukończenia 18. roku życia; 3) 115,00 zł na dziecko w wieku powyżej 18. roku życia do ukończenia 24. roku życia. Z kolei stosownie do art. 8 ustawy: do zasiłku rodzinnego przysługują dodatki z tytułu: 1) urodzenia dziecka; 2) opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego; 3a) samotnego wychowywania dziecka; 4a) wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej; 5) kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego; 6) rozpoczęcia roku szkolnego; 7) podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania. Natomiast – jak dalej wskazywał na regulacje prawne przedmiotu – zgodnie z art. 14 ustawy: 1. Dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na częściowe pokrycie wydatków związanych z rozpoczęciem w szkole nowego roku szkolnego. 1a. Dodatek przysługuje również na dziecko rozpoczynające roczne przygotowanie przedszkolne. 2. Dodatek przysługuje raz w roku, w związku z rozpoczęciem roku szkolnego albo rocznego przygotowania przedszkolnego, w wysokości 100,00 zł na dziecko. 3. Wniosek o wypłatę dodatku składa się do dnia zakończenia okresu zasiłkowego, w którym rozpoczęto rok szkolny albo roczne przygotowanie przedszkolne. 4. Wniosek złożony po terminie organ właściwy pozostawia bez rozpoznania. Zaś zgodnie z art. 15 ustawy: 1. Dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka lub osobie uczącej się: 1) w związku z zamieszkiwaniem w miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także szkoły podstawowej lub gimnazjum w przypadku dziecka lub osoby uczącej się, legitymującej się orzeczeniem o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności - w wysokości 80 zł miesięcznie na dziecko albo 2) w związku z dojazdem z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły, w przypadku dojazdu do szkoły ponadgimnazjalnej, a także szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki w zakresie odpowiadającym nauce w szkole ponadgimnazjalnej - w wysokości 40 zł /obecnie 50 zł/ miesięcznie na dziecko. 2. Dodatek przysługuje przez 10 miesięcy w roku w okresie pobierania nauki od września do czerwca następnego roku kalendarzowego. Jednocześnie przytoczył art. 24 ustawy ust. 1 i 2, zgodnie z którym : 1. Prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, z wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 9, art. 14-16 i art. 17. 2. Prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Z kolei zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne: osoba ubiegająca się o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania do wniosku o zasiłek rodzinny dołącza odpowiednio: 1) zaświadczenie szkoły albo oświadczenie o uczęszczaniu dziecka do szkoły poza miejscem zamieszkania; wzór oświadczenia jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia; 2) zaświadczenie albo oświadczenie potwierdzające tymczasowe zameldowanie ucznia poza miejscem zamieszkania; wzór oświadczenia jest określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia; 3) inne dokumenty, w tym oświadczenia, niezbędne do ustalenia prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania. Przenosząc przytoczone regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy organ drugoinstancyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja zasługuje na utrzymanie w mocy, albowiem wnioskowane świadczenia przyznano od miesiąca złożenia wniosku w prawidłowej wysokości. Zaakcentował, że zgodnie z powołanym rozporządzeniem należy przedstawić zaświadczenie szkoły, do której uczęszcza 18-letni uczeń, na którego ma być przyznany dodatek z tytułu uczęszczania do szkoły mającej siedzibę poza miejscem zamieszkania ucznia. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na – szczegółowo opisaną na wstępie – decyzję Kolegium z dnia [...]r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., strona skarżąca wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia – analogicznie jak w odwołaniu – zaskarżonej decyzji zarzuciła, co do zasady, brak właściwego ustalenia stanu faktycznego i nie uwzględnienia przez orzekające w sprawie organy jej oraz jej rodziny trudnej sytuacji życiowej. Formułując zarzuty autor skargi zarzucił jej: 1) błędną wykładnię art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, 2) błędną wykładnię art. 24 ust. 2 tej ustawy, 3) niezastosowanie jej art. 26 ust. 6 i art. 9 Kpa, 4) naruszenie art. 11 i art. 107 § 1 i 3 Kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego w decyzjach dotyczących utrzymania w mocy decyzji o nieprzyznaniu zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego za okres od 1 listopada 2014 r. do 31 maja 2015 r., 5) nierozpoznanie zarzutu istoty prośby o przywrócenie terminu a przez to naruszenia art. 8 Kpa, 6) nierozpoznanie zarzutu niezastosowania art. 58 § 1 Kpa, 7) nierozpoznanie zarzutu naruszenia art. 8 Kpa w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2 i art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7października 1999 r. o języku polskim (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., Nr 43. poz. 224 ze zm.) poprzez niezastosowanie zasad deklinacji. Jednocześnie wniósł o: 1) łączne rozpoznanie skarg na kwestionowane przez niego akty, 2) wyznaczenie rozprawy, 3) uchylenie zaskarżonych aktów i wydanie orzeczenia uwzględniającego w całości wnioski skarżącego o: a) ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na cały okres zasiłków 2014/2015, b) przywrócenie terminu, 4) stwierdzenie, że zaskarżone akty nie podlegają wykonaniu, 5) zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, 6) przyznanie od skarżonego organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący także powtórzył w zasadniczej części wcześniejszą argumentację zawartą w odwołaniu. Ponadto stwierdził, że zaskarżone akty dotknięte są tą samą fundamentalną wadą polegającą na nieuwzględnieniu przez Kolegium zarzutu przerzucenia na skarżącego, przez organ pierwszej instancji, skutków nieznajomości prawa co – w jego ocenie – stało się nie uprawnionym zaakceptowaniem niedopełnieniem obowiązków służbowych przez podległych temu organowi pracowników. Podkreślił, że ocenę zbieżną z prezentowaną zawarł NSA w wyroku z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1478/81, ONSA 1981, z.2, poz. 72. Jego zdaniem niedopełnienie to polegało na nieudzieleniu mu wyczerpujących informacji o okolicznościach prawnych mających wpływ na ustalenie praw strony i niepoinformowaniu go o terminach składania wniosków, o których mowa w art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nieznajomość prawa zaś polegała na tym, że – jak podał – "pracownicy podlegli organowi pierwszej instancji, kontaktujący się ze skarżącym w latach 2013 i 2014 nie wiedzieli (i nie poinformowali skarżącego), że nie jest uwzględniany przy obliczaniu dochodu uprawniającego do zasiłku rodzinnego. Wynikającą z tego szkodą dla skarżącego jest nieustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego za okres od 1 listopada 2014 r. do 31 maja 2015 r.". Autor skargi zarzucił także, że Kolegium nie odniosło się do naruszenia art 8 Kpa w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2 i art. 4 pkt 2 ustawy o języku polskim. Odpowiadając na skargę organ drugoinstancyjny podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu i stwierdził, że jest ona nieuzasadniona oraz nie zawiera żadnych argumentów, które podważałyby jego merytoryczną prawidłowość. Tym samym wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: Ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organów pierwszej oraz drugiej instancji jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego powielania. Kwestią wymagającą wyjaśnienia pozostaje wyłącznie ocena, czy w sprawie organy prawidłowo zrealizowały prawo strony do wnioskowanego przez nią świadczenia. Jednocześnie na wstępie rozważań jawi się uwaga, że rozpatrzenie skargi należało rozpocząć od kwestii procesowych, albowiem prawidłowo ustalony stan faktyczny w oparciu o rzetelnie zgromadzone i rozpatrzone dowody daje dopiero podstawę do skontrolowania prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Należy przy tym zauważyć, że podniesione przez stronę skarżącą zarzuty dotyczące – co do meritum – naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowią w istocie konsekwencję błędnego ustalenia stanu faktycznego i jego błędnej oceny. Przechodząc do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać należy, że skład orzekający w pełni akceptuje i uznaje za własne argumenty zwarte w wyroku tut. Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r., o sygn. akt IV SA/Gl 1040/15 zapadłym także w sprawie strony skarżącej, a także z wziął pod uwagę motywy, które legły u podstaw orzekania w sprawie za sygn. akt IV SA/Gl 1132/15. Stąd uzasadnia rozstrzygniecie w tej sprawie z argumentami i wywodami zawartymi w nich. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zasadą w niej zawartą jest, iż prawo do zasiłku rodzinnego wraz dodatkami przysługuje rodzicom za okres nauki tylko w szkole ponadgimnazjalnej lub w szkole artystycznej. Przez początkowy okres nauki, tj. okres szkoły podstawowej i gimnazjum, dodatek może przysługiwać wyjątkowo w przypadku spełnienia przez dziecko kwalifikowanych wymogów posiadania przez nie orzeczonej niepełnosprawności albo stopnia niepełnosprawności. Wskazane wyżej przepisy są jednoznaczne i nie dają organom administracji możliwości uznaniowego załatwienia sprawy. Zgodnie z jej art. 15 ust. 1 pkt 1 – dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania przysługuje matce lub ojcu dziecka, opiekunowi prawnemu albo opiekunowi faktycznemu dziecka lub osobie uczącej się w związku z zamieszkiwaniem w miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także szkoły podstawowej lub gimnazjum w przypadku dziecka lub osoby uczącej się, legitymującej się orzeczeniem o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności - w wysokości ustawowo określonej miesięcznie na dziecko albo – jak stanowi jego pkt 2 – w związku z dojazdem z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły, w przypadku dojazdu do szkoły ponadgimnazjalnej, a także szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki w zakresie odpowiadającym nauce w szkole ponadgimnazjalnej - w wysokości także ustawowo określonej miesięcznie na dziecko. Z kolei w ust. 2 art. 15 tej ustawy ustawodawca wskazał okres jego przyznania, stanowiąc, że dodatek przysługuje przez 10 miesięcy w roku w okresie pobierania nauki od września do czerwca następnego roku kalendarzowego. W początkowym okresie nauki, tj. okresie szkoły podstawowej i gimnazjum, dodatek może przysługiwać wyjątkowo w przypadku spełnienia przez dziecko kwalifikowanych wymogów posiadania przez nie orzeczonej niepełnosprawności albo stopnia niepełnosprawności. Wskazane wyżej przepisy są jednoznaczne i nie dają organom administracji możliwości uznaniowego załatwienia sprawy. Syn strony – A. M. urodzony [...]r. w roku szkolnym 2014/2015 był uczniem Gimnazjum w B., a planowane zakończenie jego edukacji w tej szkole nastąpi w 2017 r., a syn A. w roku szkolnym 2014/2015 był uczniem klasy I Gimnazjum w Zespole Ogólnokształcących Szkół Społecznych w B. Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje do ukończenia przez dziecko 18 roku życia lub nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia (w wieku: 0 - 5 lat w wysokości 77,00 zł miesięcznie, 5 - 18 lat w wysokości 106,00 zł miesięcznie, 18 - 21 lat w wysokości 115,00 zł miesięcznie), jeżeli dochód rodziny na osobę nie przekracza określonej przez prawodawcę kwoty. Ponieważ strona występowała o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego to – co jest poza sporem, dlatego kwestie dochodu dla ustalenia prawa do objętego skargą zrzutu nie stanowiły meritum problemu albowiem de facto strona świadczenia wnioskowane otrzymała – zostały spełnione przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych i stronie przyznano świadczenia co znalazło wyraz w decyzji tak pierwszoinstancyjnej, jak i drugoinstancyjnej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że organ pierwszoinstancyjny uznając ważny interes strony, gdyż objęte nią świadczenie służy zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Tym samym podkreślenia wymaga, że wnioskowane świadczenia przyznano od miesiąca złożenia wniosku w prawidłowej wysokości. W ocenie Sądu uregulowania ustawowe, wbrew stanowisku skarżącego, zostały właściwe zastosowane przez orzekające w sprawie organy pomocy. Ustawodawca zapewne biorąc pod uwagę możliwości budżetu państwa zróżnicował pomoc dla dzieci uczęszczających do szkół podstawowych i gimnazjów w stosunku do szkół ponadgimnazjalnych a tych pierwszych z kolei co do kwoty. Ponadto Sąd stwierdza, że zasadnie organ dokonał odrębnego rozpoznania wniosku strony z uwagi na odrębny przedmiot rozstrzygnięć z wniosku strony z 29 czerwca 2015 r. Art. 62 Kpa stanowi podstawę do prowadzenia jednego postępowania jednocześnie w kilku sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej. Ustawodawca nie przesądził o sposobie rozstrzygnięcia, pozostawiając ocenę w tej mierze organowi administracji publicznej w każdej rozpoznawanej sprawie. Tak więc dopuszczalne jest, a w okolicznościach tej konkretnej sprawy również celowe, ze względu na specyfikę rozstrzyganej materii, wydanie kilku rozstrzygnięć dotyczących wprawdzie jednego adresata ale różnego – co do meritum – ich przedmiotu. Stąd pozostałe zarzuty m.in. odnośnie przywrócenia terminu objęte były odrębnym postępowaniem. Zdaniem Sądu organ odwoławczy akceptując argumenty i stanowisko organu pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń co do stanu faktycznego oraz przeprowadził jego trafną ocenę, która uzasadniała przyznanie świadczenia rodzinnego i odmowę jego przyznania w sposób ustalony przez ten organ, aczkolwiek w wysokości i okresie innym od oczekiwanych przez stronę. Sąd rozpoznający skargę nie kwestionuje trudnej sytuacji materialnej, finansowej i zdrowotnej strony, jednakże nie można pominąć tego, że – jak wynika z akt sprawy – jest to poza wpływem na przedmiot rozpoznania. W ocenie Sądu nie można zatem zarzucić organom orzekającym w sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów procesowych w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Za niczym nieuzasadniony Sąd uznał również zarzut niejako rutynowego podejścia do sytuacji strony skarżącej – w szczególności w aspekcie rodzaju wnioskowanego świadczenia, którego ramy wyznacza – jak wskazano powyżej – normodawca. Sąd uznał, że w toku postępowania administracyjnego zebrano w sposób wyczerpujący materiał dowodowy pozwalający na rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty, a nadto prawidłowo go oceniono, uzasadniając przy tym w sposób przekonywujący zajęte w sprawie stanowisko. Zatem zaskarżona decyzja nie zapadła z przekroczeniem ram uznania administracyjnego i odpowiada prawu. Zgodnie z regułami procedury administracyjnej, organ tak pierwszej, jak i drugiej instancji, przeanalizował sytuację życiową wnioskodawcy. Podsumowując podkreślenia wymaga, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest dowolne. W procesie dochodzenia do decyzji właściwie organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wpływ na podjęte rozstrzygnięcie i nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Podtrzymując stanowisko pierwszej instancji i podzielając ocenę organu pierwszoinstancyjnego powtórzył za nim jego argumenty, co nie czyni jego rozstrzygnięcia wadliwym, gdyż w tych realiach czynić nie może. W ocenie Sądu organy nie naruszyły także zasad określonych w ustawie o języku polskim. Strona skarżąca formułując ogólny zarzut nie wskazała nawet na wpływ ich ewentualnych (hipotetycznych) naruszeń na wynik sprawy. Na zakończenie podkreślenia wymaga, że sam fakt niezadowolenia czy to z treści decyzji organu czy okresu jego prowadzenia nie daje w przedmiotowej sprawie podstaw do uznania, że organy nie wykonały czegoś do czego były zobowiązane, albo wykonały to pozostając w zwłoce czy bezczynności. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i prawidłowego zastosowania prawa materialnego, zatem nie zachodzą podstawy do podważenia zawartego w nich rozstrzygnięcia. Mając na uwadze wszystkie wyżej omówione okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.