IV SA/Gl 1058/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy realizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. L.B. w dniu [...] złożył w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. dwa pisma, zawierające zarzuty pod adresem Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Wojewoda [...] w odpowiedzi z dnia [...] nr [...] poinformował stronę, że żaden przepis prawa nie upoważnia go do kontrolowania i nadzorowania Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 5 pkt 16 i 21 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), do zakresu działania Prezesa NFZ należy między innymi nadzór nad realizacją zadań oddziałów wojewódzkich. Dlatego też wszelkie zarzuty pod adresem Dyrektora [...] Oddziału należy kierować do Prezesa Funduszu. L.B. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] podnosząc, że organ odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie oraz je umorzył. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ do skarg uregulowanych w dziale VIII K.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Tym samym stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4. W niniejszej sprawie L.B. wniósł skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], informujące go o organach właściwych do rozpoznania jego pism z dnia [...], zawierających zarzuty wobec działalności Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Z powyższego wynika, że skarga dotyczy postępowania skargowego regulowanego działem VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski" (art. 221 k.p.a. i następne), zainicjowanego przez skarżącego. Wymaga natomiast zaakcentowania, że właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania czy pracy organu administracji, jak i jego pracowników, gdyż jest to wewnętrzna sprawa organów. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, iż w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. IV SAB/Wa 80/05, LEX nr 205439). Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga L.B. na pismo Wojewody [...], informujące go o organach właściwych do rozpoznania zarzutów wobec działalności Dyrektora [...] Oddziału NFZ jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W konsekwencji na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.