IV SA/Gl 1067/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Wnioskiem z dnia [...] asp. sztab. Z.M. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w R. z wnioskiem o zwrot kosztów dojazdów z miejscowości O. do miejscowości pełnienia służby, tj. do K. w okresie od [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Komendant Powiatowy Policji w R. pismem z dnia [...] nr [...] (doręczone skarżącemu dnia [...]) odmówił wypłaty wnioskowanego świadczenia. Dnia [...] asp. sztab. Z.M. złożył raport z dnia [...], który zgodnie z jego treścią pomimo innej nazwy potraktowany został przez Komendanta Powiatowego Policji w R. jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, sporządzone zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Ustosunkowując się do raportu skarżącego z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w R. pismem z dnia [...] nr [...] podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] i ponownie odmówił wypłaty należności z tytułu kosztów dojazdu z miejscowości O. do miejscowości K. W piśmie z dnia [...] Z.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, względnie oddalenie skargi podnosząc, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz terminowi do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m. in. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień albo obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) policjantowi, który zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusem. W związku z powyższym oraz mając na uwadze aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych, w szczególności wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 16/13, czy wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 554/11 (orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazujących, że wypłata bądź odmowa wypłaty policjantowi stosownej kwoty pieniężnej przez właściwego Komendanta Policji tytułem zwrotu kosztów dojazdu następuje w drodze czynności materialno – technicznej podlegającej kognicji sądów administracyjnych a tym samym należy stwierdzić, iż skarga Z.M. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] Nr [...] jest dopuszczalna. Jednakże na podstawie art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Poza tym art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się albo mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie w dniu [...] Z.M. dowiedział się o odmowie przyznania mu zwrotu kosztów dojazdu z miejscowości pobliskiej do miejsca pełnienia służby od dnia [...], gdyż w tej dacie odebrał pismo Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] Nr [...] informujące go o tym. Tym samym 14-dniowy termin do wezwania organ do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu [...]. Natomiast skarżący dopiero w dniu [...] dokonał powyższego wezwania. Podsumowując skarga z dnia [...] podlega odrzuceniu z uwagi na fakt, iż Z.M. nie dopełnił warunku stanowiącego o dopuszczalności skargi tj. w terminie nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji.