IV SA/Gl 1110/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Michalik Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Uzasadnienie faktyczne Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. wstrzymał G.W. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego jej wcześniejszym rozstrzygnięciem z dnia 1 czerwca 2010 r. na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 30 listopada 2010 r., do czasu uregulowania zaległości w opłatach za mieszkanie. W podstawie prawnej powołał przepis art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), stanowiący o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego osobie, która nie opłaca w sposób bieżący należności za zajmowany lokal. Strona została także poinformowana, że w przypadku nieuregulowania zaległości w terminie 3 miesięcy decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygaśnie z mocy prawa. Jeżeli w powołanym powyżej terminie zaległości zostaną zapłacone, to nastąpi wypłata świadczenia za okres, w którym wypłata ta została wstrzymana. W odwołaniu od tej decyzji G.W. powołuje się na chorobę swoją oraz jej syna, jako okoliczność uniemożliwiającą bieżące opłacanie czynszu, jak i wyrównanie zaległości powstałej z tego tytułu. Wnosi o wzięcie pod uwagę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zapadłego w sprawie o syg. akt IV SA/Gl 709/09. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Jak wskazano w uzasadnieniu, z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że odwołująca nie regulowała należnych opłat za zajmowane mieszkanie od sierpnia 2010 r., w wyniku czego powstało zadłużenie w wysokości 291,55 zł. Powołując się na treść art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych Kolegium stwierdziło, iż w przypadku powstania zaległości w trakcie pobierania dodatku mieszkaniowego wypłatę dodatku wstrzymuje się do czasu zapłaty tych zaległości. Ustawodawca nie przewiduje żadnych odstępstw od tak określonych zasad, wobec tego należało wstrzymać wypłatę tego świadczenia. Odnosząc się do wskazanego przez G.W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zapadłego w sprawie o syg. akt IV SA/Gl 709/09 Kolegium zauważa, iż odnosi się on do spraw dotyczących świadczeń z zakresu pomocy społecznej i stąd w tej sprawie nie znajduje zastosowania . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G.W. ponownie przywołuje na szereg okoliczności, które czyniły niemożliwym regulowanie zobowiązań z tytułu najmu lokalu mieszkalnego. Wskazuje m.in. na brak skutecznej pomocy po terapii syna, niewypłacanie należnych pieniędzy na jej rehabilitację (podaje sygnaturę sprawy IV SA/Gl 580/06), brak pomocy ze strony męża, przekazanie jej wadliwego mieszkania przez Spółdzielnię Mieszkaniową "A" oraz nieprzystosowanie tego mieszkania dla potrzeb chorego syna. Wniosła również o ustanowienie adwokata. Do skargi zostało załączone pismo interwencyjne skierowane do Prezydenta Miasta C., w którym skarżąca podnosi cały szereg zarzutów wobec działań podejmowanych przez pracowników Urzędu Miasta oraz zaniechań z ich strony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W szczególności zaś podkreślił związany charakter podejmowanego aktu i brak, w konsekwencji tego, możliwości uwzględnienia trudnej sytuacji skarżącej. Uzasadnienie prawne Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.), w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź też innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części. Jeśli zaś ustali istnienie przesłanek z art. 156 k.p.a., wówczas stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy czym, z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy, owa kontrola legalności przeprowadzana jest także z urzędu, gdyż sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Ponadto przepis art. 135 p.p.s.a. zezwala na zastosowanie przewidzianych nią środków również w odniesieniu do innych aktów i czynności w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, jeśli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Dokonując oceny zapadłych w sprawie decyzji zgodnie z przywołanymi wyżej regułami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach doszedł do przekonania, iż nie naruszają one przepisów prawa materialnego oraz procesowego w stopniu określonym wyżej Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowi art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z postanowieniami tam zawartymi, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty tego świadczenia, pierwotna decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. Jednak w wypadku uregulowania należności w terminie trzech miesięcy od dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę, świadczenie podlega wypłacie również za okres, za który wypłata była wstrzymana. Przyjęta przez ustawodawcę w art. 7 ust. 11 cytowanej ustawy instytucja wstrzymania wypłaty dodatku oparta jest na konstrukcji aktu administracyjnego o charakterze związanym. Oznacza to, iż w przypadku spełnienia przesłanek określonych w hipotezie przepisu stanowiącego materialnoprawną podstawę takiego aktu właściwy administracji publicznej (wójt, burmistrz, prezydent) jest zobligowany do podjęcia decyzji o treści wskazanej przez ustawodawcę w tym przepisie. Natomiast nie mają wpływu na tą treść inne okoliczności sprawy, czasami niezwykle istotne z punktu widzenia adresata, jak również interesu publicznego. Analiza postanowień przywołanego wyżej art. 7 ust. 11 prowadzi do konkluzji, iż jego hipotezą objęte są następujące przesłanki (warunki): po pierwsze - sankcja w nim określona może znaleźć zastosowanie jedynie wobec osoby, której przyznano dodatek mieszkaniowy; po drugie – osoba uprawniona do tego świadczenia nie uiszcza należności za zajmowany przez nią lokal mieszkalny; po trzecie – należności tych nie uiszcza "na bieżąco". Jeśli chodzi o trzecią z tych przesłanek w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż nieopłacanie należności o charakterze bieżącym odnosi się wyłącznie do tych zaległości w opłatach za zajmowany lokal, które powstały po przyznaniu dodatku mieszkaniowego i obejmuje tylko zaległość za okres przyznanego dodatku (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 1039/09, publ. Lex nr 554154.; wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 listopada 20011 r., sygn. akt. IV SA/Gl 908/10,publ. Lex nr 1026973, z dnia 23 sierpień 2011 r. , sygn.akt. IV SA/Gl 757/11 , publ. Lex nr 896439). W konsekwencji tego stanowiska nie może znaleźć aprobaty pogląd o dopuszczalności wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego z uwagi na zaległości powstałe w okresie poprzedzającym jego przyznanie, a więc w innym okresie (przywołany wyżej wyrok . Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 listopada 20011 r., sygn. akt. IV SA/Gl 908/10). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała pierwsza i druga ze wskazanych przesłanek. Skarżąca uzyskała prawo do dodatku mieszkaniowego decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] na okres od 1 czerwca 2010 r. do 30 listopada 2010 r. w kwocie 173,10 zł. (k.4). Nie uiszcza należności za zajmowany przez nią lokal mieszkalny położny przy ul. [...] w C., w tej części, którą powinna pokrywać we własnym zakresie w kwocie 55,40 zł (wykaz osób zalegających z opłatami na dzień 31 sierpień 2010 r. sporządzony przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową z dnia [...] r.; k.5. potwierdzenie tego faktu przez skarżącą w odwołaniu – k.8 oraz w skardze do Sądu – k.2). Zdaniem Sądu, chodzi tu również o należności bieżące, powstałe w okresie czasu na jaki decyzja z dnia [...] r. został przyznany dodatek mieszkaniowy. Wedle znajdującego się w aktach sprawy wykazu osób zalegających z opłatami z tytułu czynszu (k.5) zaległość G.W. wobec [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na dzień [...] r. z tego tytułu wynosi 291,55 zł. Wykaz ten nie precyzje czy zaległości te mają charakter bieżący (czy obejmują okres od 1 czerwca 2010 r.), jednakowoż skarżąca w odwołaniu od decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku z dnia 18 października 2010 r. wyraźnie stwierdza, iż : "Moja choroba nie pozwala mi na opłaty zaległe ani bieżące czynszu....." Przyjąć zatem trzeba, iż w kwocie tej mieszczą się zaległości za bieżący okres wypłacania dodatku mieszkaniowego (czerwiec, lipiec i sierpień 2010 r.) oraz za okres wcześniejszy. Powyższe ustalenia, w ocenie Sądu, stanowiły wystarczającą podstawę do przyjęcia tezy, iż w rozpatrywanej sprawie zaistniały, wskazane w art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, przesłanki wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego Zważywszy wszystkie przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że zaskarżony akt nie narusza prawa w stopniu mogącym uzasadniać jego uchylenie i dlatego działając na podstawie art. 132 oraz w oparciu o art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku .