IV SA/Gl 1113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia WSA Renata Siudyka Protokolant Specjalista Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi B.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b) w związku z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 149 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie jako: "ustawa") oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej w skrócie jako: "K.p.a."), Starosta [...] postanowił uznać B.W. (dalej "skarżącą") za osobę bezrobotną z dniem 10.07.2015 r. i jednocześnie z tym dniem odmówił przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu rejestracji spełniała ona warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy, przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od powyższej decyzji, w części dotyczącej odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, skarżąca złożyła odwołanie z dnia 20.07.2015 r. podnosząc, iż w okresie od 01.11.2013 r. do 30.06.2015 r. pobierała zasiłek stały z pomocy społecznej, łącznie przez 19 miesięcy, a nadto legitymuje się stażem pracy wynoszącym 27 lat oraz ma orzeczenie o II grupie inwalidzkiej. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., postanowił utrzymać w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W oparciu o akta sprawy wskazał, że skarżąca została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. w dniu 10.07.2015 r. jako osoba bezrobotna. Celem ustalenia uprawnień zasiłkowych przedłożyła decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. o przyznaniu zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 529,00-zł. w okresie od dnia 01.11.2013 r. do dnia 30.06.2015 r. Stosownie do treści art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a-i) ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie przez okres co najmniej 365 dni był: • zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie, co najmniej minimalnego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (...), • wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, • świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy oświadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca (...), • opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, • wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenie za pracę, • wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenie za pracę, • opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie niewymienionym w art. I ust. 3 pkt 2 lii. a-c, w wysokości 9,75% przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc zatrudnienia, • zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy i przybył do Rzeczypospolitej jako repatriant, • zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Dodatkowo, art. 71 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy określa, iż do 365 dni wymaganych do nabycia prawa do zasiłku, podlegają zaliczeniu okresy m.in.: • pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia działalności pozarolniczej okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, • niewymienione w ust. 1 pkt 2, za które były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Z analizy akt sprawy dokonanej przez organ odwoławczy wynika, iż w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających rejestrację w organie I instancji, liczonych od 09.01.2014 r. do 09.07.2015 r., skarżąca nie udokumentowała żadnego okresu, od którego uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem w okresie objętym badaniem pobierała jedynie zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 529,00-zł. miesięcznie. Tymczasem, katalog przesłanek uprawniających do zasiłku dla bezrobotnych, wymieniony w art. 71 ustawy jest katalogiem zamkniętym i ustawodawca nie przewidział możliwości zaliczenia do okresu uprawniającego do tego zasiłku okresu pobierania zasiłku stałego, dlatego brak jest podstaw do przyjęcia, że okres ten może stanowić podstawę do przyznania skarżącej od dnia 10.07.2015 r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W osobistej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca akcentowała, tak jak w treści odwołania, że ma II grupę inwalidztwa i nie ma dla niej pracy, a pobieranie zasiłku stałego przez okres 19 miesięcy uprawnia ją do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Z przytoczonych regulacji wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. w zakresie odmowy przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Kwestię uprawnień do zasiłków i innych świadczeń dla bezrobotnych reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 149 z póżn. zm., zwana tak jak dotychczas "ustawa"), a jej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracyjnym ani też sądowi administracyjnemu uprawnień do uznaniowego traktowania oraz rozstrzygania o problematyce w niej zawartej. Zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych (pkt 1) oraz w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni (pkt 2), był m.in. zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a-105, nadto w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni (pkt 2 lit. a), przy czym oba warunki muszą być spełnione łącznie. Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 3 ustawy do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 tego artykułu zalicza się również okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Organy administracji obu instancji, w oparciu o zgromadzone akta, prawidłowo uznały, że skarżąca rejestrując się jako osoba bezrobotna w dniu 10 lipca 2015 r., nie spełniała warunków przewidzianych w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy, bowiem w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem, liczonym od 09.01.2014 r. do 09.07.2015 r., nie udokumentowała żadnego okresu, od którego uzależnione jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych, jedynie pobierała zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 529,00-zł. miesięcznie, co wynika z decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. o przyznaniu zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 529,00-zł. od dnia 01.11.2013 r. do 30.06.2015 r. Jednocześnie do okresu 365 dni, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy, od którego zależy przyznanie zasiłku, nie można było zaliczyć okresu pobierania przez skarżącą zasiłku stałego wypłacanego na podstawie art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 163 z późn. zm.). Okoliczność jego przyznania i pobierania nie zwalnia organu administracji od obowiązku zachowania wymagań niezbędnych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, określonych w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy. W tym miejscu przyjdzie podkreślić, że przepis art. 71 ust. 2 ustawy określa wyczerpująco sytuacje uznawane za równorzędne wykonywaniu pracy w rozumieniu omawianej ustawy. Do stażu uprawniającego do prawa do zasiłku dla bezrobotnych zalicza się okres między innymi pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Zauważyć ponadto należy, iż renta z tytułu niezdolności do pracy to odrębne świadczenie przewidziane w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 748 z późn. zm.). Pobieranie zasiłku stałego z powodu zaliczenia do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz nie osiąganie dochodów wyższych od kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, nie stanowi przesłanki do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wbrew wywodom skargi okres pobierania zasiłku stałego, nawet przez osobę niezdolną do pracy, nie może być uznany za równorzędny z okresem otrzymywania renty z tytułu niezdolności do pracy, czego pośrednio domagała się skarżąca. W sposób wyraźny ustawodawca wykluczył również możliwość pobierania równoległe zasiłku stałego i zasiłku dla bezrobotnych, co wynika z treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i) ustawy. W rezultacie, zdaniem składu orzekającego, organy administracyjne prawidłowo ustaliły i oceniły stan faktyczny w niniejszej sprawie i zastosowały właściwe przepisy, tj. art. 71 ust. 1 i 2 ustawy oraz dokonały ich poprawnej interpretacji. Podkreślić należy, że przepis art. 71 ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący oraz musi być interpretowany i stosowany w sposób ścisły, nie dając administracji publicznej uprawnień do uznaniowego rozstrzygania w zakresie prawa do zasiłku dla bezrobotnych (wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. o sygn. akt I OSK 1553/10, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA). W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. `