IV SA/Gl 1118/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-01-23
Skład orzekający: Beata Kozicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego, utrzymane w mocy przez organ wyższego stopnia, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad postanowieniami wierzyciela dotyczącymi stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów, nawet jeśli zostały one utrzymane w mocy przez organ wyższego stopnia. Tego rodzaju postanowienia nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., co skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Pełnomocnik K.P. i Ł.P. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego. Organ drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K.P. i Ł.P. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego p o s t a n a w i a odrzucić skargi
Pismami z dnia 10 listopada 2016 r. pełnomocnik K.P. i Ł.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. Postanowienie organu pierwszej instancji zostało wydane w sprawie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, w którym uznano te zarzuty za nieuzasadnione. Pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
W myśl z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego.
Sprawa ze skargi na przedmiotowe postanowienie nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m. in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie wskazać należy, że organ drugiej instancji pouczył w sposób prawidłowy skarżących, że na postanowienie tego organu nie przysługuje środek zaskarżenia zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło