IV SA/Gl 1134/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać radcy prawnemu I.P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). W sprawie, postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznał H. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego I. P. prowadzącej działalność w formie Kancelarii Radcy Prawnego. Ustanowiona z urzędu radca prawny I.P. reprezentowała skarżącą w postępowaniu sądowym. W dniu 3 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej sporządziła pismo procesowe popierając zarzuty i wnioski zawarte w skardze oraz wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego jako, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Przedmiotem skargi w sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy W. Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pismem z dnia 15 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny I. P. cofnęła skargę i podtrzymała żądanie o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podkreśliła, że skoro z dniem 15 maja 2014 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2014 r., poz.567) popieranie skargi nie jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył , co następuje. Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżąca pismem procesowym z dnia 15 maja 2014 r. skutecznie cofnęła skargę. Mając na uwadze brzmienie art. 60 p.p.s.a. oraz dokonując w jego kontekście oceny oświadczenia o cofnięciu skargi, uznać należało, że oświadczenie skarżącej wiązało Sąd, gdyż z jego treści nie wynikało, aby złożone zostało w celu obejściu prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności lub utrzymaniem w mocy aktu wydanego z naruszeniem obowiązującego prawa, które stanowiłoby podstawę do wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Podkreślić należy, że skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do brzmienia art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. - dalej powoływane jako Rozporządzenie). I tak stosownie do § 15 Rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei wedle § 14 ust. 2 Rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł (lit. b), natomiast w innej sprawie - 240 zł (lit. c). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie odmowy przyznania zasiłku opiekuńczego, która nie zalicza się do kategorii spraw określonych w lit. a i b ust. 2 § 14 Rozporządzenia, określone zostało w konsekwencji wedle stawki określonej w lit. c ust. 2 § 14 Rozporządzenia w kwocie 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł). Reasumując, Sąd postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 240 zł oraz podatek od towarów i usług - 55,20 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 250 p.p.s.a.