IV SA/Gl 1178/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. W., J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce pieczy zastępczej oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...], mocą której ustalono J. i J.W. odpłatność za pobyt dziecka S.W. w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w okresie: od 18.10.2013 r. do 31.10.2013 r. w wysokości 1.861,52 zł, od 01.11.2013 r. do 31.03.2014 r. w wysokości 4.121,95 zł miesięcznie, od 01.04.2014 r. do 31.08.2015 r. w wysokości 4.070,39 zł miesięcznie oraz określono terminy dokonania należnych wpłat. Rozstrzygnięcie to wydano w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Sąd Rejonowy w T. Wydział III Rodzinny i Nieletnich w dniu [...] r. (sygn. akt [...]) wydał postanowienie w sprawie zarządzeń opiekuńczych i umieszczenia małoletniej S.W. ur. [...] r. w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta T. ustalił J. i J.W. odpłatność za pobyt ich dziecka S.W. w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w okresie: od 04.07.2013 r. do 31.07.2013 r. w wysokości 3.723,05 zł. oraz od 01.08.2013 r. w wysokości 4.121,95 zł. miesięcznie. W wyniku odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchyliło tą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na brak czynnego udziału stron w postępowaniu. Kolejną decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta T. ponownie ustalił odpłatność za pobyt S.W. tak jak w poprzedniej decyzji. Rozstrzygnięcie to decyzją Kolegium z dnia [...] r. Nr [...] także zostało uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia, gdyż uznano że ustalenie odpłatności jest możliwe dopiero od miesiąca zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia odpłatności, co miało miejsce dopiero w październiku 2013 r. Nadto Kolegium wskazało, że zastosowanie ulg jak umorzenie, rozłożenie na raty czy odroczenie terminu płatności opłaty, wymagało poczynienia ustaleń w zakresie nie tylko sytuacji dochodowej ale także analizy dotyczącej wystąpienia uzasadnionych przypadków. Natomiast organ nie udowodnił, iż nie zaszły szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji strony. Kolejną decyzją z dnia [...]r. ustalającą odpłatność w przedmiotowej sprawie Kolegium rozstrzygnięciem z dnia [...]r. nr [...] uchyliło i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r., Nr [...],Prezydent Miasta T. ustalił J. i J. W. odpłatność za pobyt dziecka S.W. w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w okresie: od 18.10.2013 r. do 31.10.2013 r. w wysokości 1.861,52 zł. od 01.11.2013 r. do 31.03.2014 r. w wysokości 4.121,95 zł. miesięcznie od 01.04.2014 r. do 31.08.2015 r. w wysokości 4.070,39 zł. miesięcznie oraz terminy płatności poszczególnych kwot odpłatności oraz sposób ich zapłaty. W podstawie prawnej organ wskazał art. 193 ust. 1 pkt 2, ust. 2, art 194 ustawy z dn. 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2013r poz. 135 ze zm.) oraz uchwałę Rady Miasta T. z dnia 28 lutego 2013r, Nr XXVII/590/13 w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszonej przez rodziców. Uzasadniając to rozstrzygnięcie ustalono, że J. i J.W. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, nie płacą alimentów, nie korzystają z pomocy społecznej z powodu ubóstwa, pracują zawodowo, natomiast J.W. jest osobą długotrwale chorą. Łączny dochód J. i J.W. za miesiąc czerwiec 2014 r. wyniósł 5 899,64 zł, zaś wydatki ustalono na kwotę 2 377,07 zł. Ponadto wskazano, że koszt utrzymania w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w T. wynosi 4 121,95 zł miesięcznie zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta T. Nr [...] z dnia [...] r., natomiast od dnia 1 kwietnia 2014 r. wynosi 4 070,39 zł miesięcznie zgodnie z zarządzeniem ww. organu Nr [...] z [...] r. i na tej podstawie ustalono wysokość odpłatności. Jednocześnie wskazano, że organ nie znalazł podstaw do zastosowania uchwały Rady Miasta T. z dnia 28 lutego 2013r, Nr XXVII/590/13 poprzez całkowite lub częściowe umorzenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, o co strona wnosiła, bowiem dochód znacznie przekroczył kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, tj. 647% kryterium dochodowego, pomimo udokumentowania uzasadnionego przypadku, tj., długotrwałej choroby. Od wskazanej powyżej decyzji odwołanie wniósł pełnomocnik stron zarzucając rozstrzygnięciu błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie przyjęcia, że w związku z niespełnieniem przesłanki dochodowej określonej w uchwale Rady Miasta T. z dnia [...]r. nie ma podstaw do przyznania stronie ulgi w odpłatności, czym naruszono postanowienia tej uchwały, art. 194 ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej a także art. 75 i 77 k.p.a. Podniósł nadto, że opłata została ustalona również za okres po osiągnięciu pełnoletniości przez S.W. organ nie wskazał jakie są podstawy decyzji w tym zakresie. Uzasadniając powyżej sformułowane zarzuty powołano się na postanowienia ww. uchwały Rady co do umorzenia odpłatności, w sytuacji gdy udokumentowany dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 100% odpowiedniego kryterium dochodowego, określonego w ustawie o pomocy społecznej. Wskazano, że uchwała jest nieprecyzyjna, bowiem nie wiadomo o jakie odpowiednie kryterium dochodowe na osobę w rodzinie chodzi oraz jakie osoby należy zaliczyć do składu rodziny. Wskazano, że również organ kwestii tych nie wyjaśnił ustalając 647 % przekroczenia kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Zdaniem odwołujących organ wyliczając przekroczenie kryterium dochodowego winien przyjąć do obliczeń trzy osoby, tj. rodziców i dziecko (S.W.) skoro odpłatność ma być wyliczana z dochodów rodziców. Ponadto za niemiarodajne uznano przyjęcie do podstawy obliczenia dochodu dochód za miesiąc czerwiec 2014 r., w sytuacji gdy jest on wyższy od średniego dochodu za miesiąc marzec-maj 2014 r. Akcentowano także wysokość ponoszonych przez rodzinę wydatków w kontekście wysokości odpłatności oraz uzyskiwanych dochodów, uznając ją za zawyżoną. W ostateczności uznano za konieczne dalsze wyjaśnienie sprawy z uwagi na brak jasnych kryteriów przy ustalaniu braku podstaw do umorzenia odpłatności w jakimkolwiek zakresie. Z ostrożności wskazano na brak podstaw do dalszego pobytu w placówce S.W. po osiągnięciu przez nią pełnoletności. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Kolegium podzieliło ustalenia i wnioski w niej zawarte wskazując, że zgodnie z art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną odpłatność w wysokości określonej w punktach 1- 3. Ponadto Kolegium stwierdziło brak podstaw do zastosowania wobec stron ulgi w postaci całkowitego lub częściowego umorzenia odpłatności ponieważ nie zostały spełnione kryteria określone w uchwale Rady Miasta T. z dnia [...] r., tj kryterium dochodowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium wskazało na art. 37 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, stosownie do którego objęcie dziecka jedną z form pieczy zastępczej następuje na okres nie dłuższy niż do osiągnięcia pełnoletniości. Osoba, która osiągnęła pełnoletniość przebywając w pieczy zastępczej, może przebywać w dotychczasowej rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo placówce opiekuńczo-wychowawczej, za zgodą odpowiednio rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka albo dyrektora placówki opiekuńczo- wychowawczej, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia, jeżeli m.in. uczy się w szkole. S.W. ze względu na kontynuowanie nauki w Liceum Ogólnokształcącym w T., pomimo ukończenia 18 roku życia, nadal przebywa w Placówce Pieczy Zastępczej "A" , a zatem zgodnie z art. 193 ust. 1 tej ustawy rodzice są zobowiązani do ponoszenia comiesięcznej opłaty za jej pobyt w w/w placówce. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, art. 194 ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej poprzez dowolną interpretację przepisów uchwały Rady Miasta T. z 28 lutego 2013 r. nr XXVII/590/13 i nie umorzenie co najmniej w części opłaty nałożonej na skarżących tytułem pobytu ich córki S.W. w Placówce Pieczy Zastępczej "A", oraz art. 6 oraz art. 8 ustawy o pomocy społecznej poprzez jego błędne zastosowanie. Decyzji tej zarzucił nadto naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, a w szczególności art. 107 § 1 i 3 k.p.a. i art. 77 k.p.a. poprzez uznanie, że w sprawie zebrano i rozpatrzono w sposób wyczerpujący materiał dowodowy a także wobec niewyjaśnienia podstaw prawnych decyzji. W uzasadnieniu skargi zasadniczo powtórzono argumentację zaprezentowaną uprzednio w odwołaniu, akcentując, że Kolegium w sposób marginalny odniosło się do zarzutów odwołania, w którym zwrócono uwagę na problemy w stosowaniu rzeczonej uchwały Rady Miasta T. Ponownie wskazano, że uchwała odwołuje się do kryterium dochodowego zawartego w ustawie o pomocy społecznej, ale jednocześnie nie reguluje zasad ustalania tego dochodu, w tym także, czy dziecko przebywające w pieczy zastępczej ma być uwzględniane przy obliczaniu dochodu na osobę jak również z jakiego okresu dochód ma być wzięty pod uwagę. Uchwała w żadnym punkcie nie odwołuje się w tym względzie do regulacji ujętej również w ustawie o pomocy społecznej. W związku z tym pełnomocnik zakwestionował prawidłowość ustalenie dochodu rodziny w kontekście określenia kryterium uprawniającego do umorzenia części opłaty. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska i powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżących dodał, ze od 15 stycznia 2015 r. S.W. opuściła ośrodek opiekuńczo-wychowawczy, nie mieszka z rodzicami, otrzymuje alimenty od każdego z rodziców po 350 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U.z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. W następstwie rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji ją poprzedzającej tego rodzaju uchybień, które obligowałyby Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. o ustaleniu odpłatności za pobyt dziecka skarżących S.W. w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 135 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "ustawą" ), która reguluje kwestie związane z pobytem dziecka w pieczy zastępczej i ponoszeniem odpłatności z tego tytułu przez jego rodziców. Zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. W myśl art. 196 ust. 3 ustawy średnie miesięczne wydatki przeznaczone na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej są ustalane przez starostę, a w przypadku regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych oraz interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych przez marszałka województwa, i ogłaszane odpowiednio przez starostę lub marszałka województwa w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca danego roku. Za ponoszenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice odpowiadają solidarnie (art. 193 ust. 2 ustawy). Opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (art. 193 ust. 6 ustawy). W myśl art. 194 ustawy opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej (ust. 1), przy czym rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (ust. 2). W takim wypadku – stosownie do art. 194 ust. 3 ustawy - starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Z brzmienia zacytowanych przepisów wynika, że starosta zobligowany jest do wydania decyzji ustalającej opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Organ jednak może (lecz nie musi) - na wniosek lub z urzędu - stosownie do postanowień uchwały rady powiatu, o której mowa w art. 194 ust. 2 ustawy, odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Z niespornego stanu faktycznego sprawy wynika, że córka skarżących – S.W. została skierowana i umieszczona w placówce opiekuńczo -wychowawczej Placówce Pieczy Zastępczej "A" w T. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w T. Wydział III Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] r. sygn. akt [...]. Małoletnia została umieszczona w instytucjonalnej pieczy zastępczej i w tej sytuacji powstał obowiązek poniesienia przez rodziców za cały okres jej umieszczenia w ww. placówce opłaty, w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w takiej placówce. Nie mniej jednak w niniejszej sprawie ustalono odpłatność od dnia 18 października 2013 r., czyli od miesiąca w którym zawiadomiono skarżących o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt ich małoletniej córki w tej placówce. Natomiast wysokość odpłatności została ustalona od dnia 18 października 2013 r. do 31 marca 2014 r. na podstawie zarządzenia Prezydenta Miasta T. w sprawie ustalenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w T. w roku 2013 w wysokości 4 121,95 zł (zarządzenie Nr 0050/56/13 z dnia 1 marca 2013 r. publik. w Dz.U. Woj. Śląskiego z 2013 r. z 2013 r. poz. 2268) oraz od dnia 1 kwietnia 2014 r. do 31 sierpnia 2015 r. na podstawie zarządzenia ww. organu w sprawie ustalenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w Placówce Pieczy Zastępczej "A" w T. w roku 2014 r. w wysokości 4 070,39 zł (Nr 0050/57/14 z 28 lutego 2014 r. publik. Dz. Urz. Woj. Śląskiego z 2014r., poz. 1373). Jednocześnie ustalając odpłatność organy miały także na względzie, że S.W. po osiągnięciu pełnoletności nadal przebywa w tej samej placówce, w której została umieszczona, ze względu na kontynuowanie nauki w Liceum Ogólnokształcącym w T. Tym samym działały zgodnie z art. 193 ust. 1 w związku w związku z art. 37 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy. Dopóki bowiem dziecko przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej, także po osiągnięciu pełnoletności w przypadkach określonych w art. 37 ust. 2 ustawy, jego rodzice są z mocy przepisów prawa obowiązani do ponoszenia opłaty do wysokości tzw. średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce (art. 193 ust. 1 ustawy). W ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały także rozpoznania materiału dowodowego w zakresie możliwości odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej na podstawie uchwałę Rady Miasta T. z dnia 28 lutego 2013r, Nr XXVII/590/13 w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszonej przez rodziców. Uchwała ta przewiduje możliwość odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej wyłącznie w przypadku, gdy rodzic otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej z powodu ubóstwa. Taka jednak sytuacja nie miała miejsca w sprawie, bowiem organy ustaliły, że rodzice dziecka z takiej pomocy nie korzystają, oboje pracują zawodowo uzyskując dochody z tego tytułu. Natomiast organy w sposób nieuprawniony w uzasadnieniu decyzji wypowiedziały się w kwestii braku podstaw do umorzenia odpłatności, co jest tym bardziej znamienne, gdyż w osnowie decyzji w ogóle nie zamieściły rozstrzygnięcia w tym zakresie, to jest nie umorzyły ani nie odmówiły umorzenia w części czy w całości odpłatności. Niemniej jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Wskazać bowiem należy, że dopiero ostateczna decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, daje osobom zobowiązanym do jej ponoszenia możliwość zainicjowania postępowania w przedmiocie umorzenia w całości lub w części opłaty, rozłożenia jej na raty, czy też odroczenia terminu jej płatności, stosownie do art. 194 ust. 3 ustawy, a tym samym wydania decyzji w tym przedmiocie. W myśl tego przepisu, starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1. O ile więc decyzja w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty jest decyzją wcześniejszą w stosunku do decyzji ustalającej, to decyzja w przedmiocie umorzenia opłaty lub rozłożenia na raty tej opłaty, z istoty rzeczy jest decyzją następczą w stosunku do decyzji ustalającej (por. m.in. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1182/14, publik. w Internecie w CBOSA, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 590/14 publik.: Lex nr 1676973). Zatem sytuacja osobista i materialna skarżących winna być ustalona i oceniona w odrębnym postępowaniu, w przedmiocie zastosowania ulgi w postaci umorzenia odpłatności Oznacza to, że wniosek skarżących zawarty w protokole z dnia 3 lipca 2014 r. o umorzenie odpłatności (k-24 akt administracyjnych) winien być rozpoznany po ustaleniu prawomocną decyzją wysokości odpłatności, oraz załatwiony przez wydanie odrębnej decyzji. Tym samym należy stwierdzić, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 194 ust. 3 ustawy w związku z uchwałą Rady Miasta T. z dnia 28 lutego 2013r, Nr XXVII/590/13 w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszonej przez rodziców, a co za tym idzie także naruszenia przepisów postępowania w tym zakresie, nie mogły odnieść skutku. W ocenie Sądu wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla wydania rozstrzygnięcia o ustaleniu odpłatności, a uzasadnienie decyzji zawiera podstawowe jej elementy, w sposób dostateczny wyjaśniając podstawy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Natomiast wszelkie zmiany zaistniałe po wydaniu zaskarżonej decyzji nie miały wpływu na wynik sprawy, jako że Sąd kontroluje legalność decyzji na podstawie stanu faktycznego i prawnego na dzień jej wydania. Uznać zatem należało, że wobec braku podstaw do stwierdzenia takich nieprawidłowości, które miały bądź mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy skarga, w oparciu o art. 151 P.p.s.a., podlegała oddaleniu, co orzeczono jak w sentencji wyroku.