IV SA/Gl 1201/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii przyznania pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego D.R wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał W.G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie radcy prawnego D.R., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 12 lipca 2012 r. oddalił skargę W.G. W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia radca prawny D.R. wniósł między innymi o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały ani w całości ani w części pokryte. Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. NSA oddalił skargę kasacyjną (I OSK 2632/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wynoszą drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki. Z kolei według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Odnosząc się bezpośrednio do wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącego należy zważyć, że sporządził on i wniósł skargę kasacyjną, przy czym prowadził sprawę w pierwszej instancji. Zatem stawka minimalna za czynności dokonane przez niego w postępowaniu kasacyjnym wynosi 50 % kwoty 240,00 zł - tj. 120,00 zł oraz 27,60 zł tytułem podatku od towarów i usług (23 % VAT), co łącznie daje kwotę 147,60 zł. W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wysokości jak w sentencji.