IV SA/Gl 1257/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca G.H. w dniu [...] odebrała decyzję organu II instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]. Decyzja była prawidłowo doręczona i zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi. Termin do złożenia skargi upływał w dniu [...]. Pismem z dnia [...], wniesionym do Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu [...] skarżąca wystąpiła z prośbą o pomoc w przyznaniu dodatku do zasiłku rodzinnego, załączając do pisma kopie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. Odpowiedź, jak twierdzi skarżąca, otrzymała [...]. Następnie dnia [...], a zatem po upływie terminu, wysłała listem poleconym, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zgodnie z procedurą zawartą w art. 54 § 2 ppsa Sąd przesłał w dniu [...] skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. celem nadania jej prawidłowego biegu i tą datę należy przyjąć jako dzień wniesienia skargi. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż przyczyną uchybienia terminu jest fakt, iż w dniu [...] złożyła skargę na powyższą decyzję do Rzecznika Praw Obywatelskich, od którego otrzymała odpowiedź odmowną [...]. Zdaniem skarżącej Rzecznik Praw Obywatelskich winien przekazać skargę zgodnie z właściwością, czego nie uczynił, a skarżąca dowiedziała się o tym dnia [...], a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Ponadto wniosek winien być złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczynach uchybienia. Z kolei z art. 53 § 1 i 54 § 1 ppsa wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona po terminie, który upływał w dniu [...]. Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa sądów administracyjnych w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O terminie wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej, w tym przypadku był to dzień [...] (m. in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 21 marca 2006 r. II SA/Bk 131/06, lex 283747) Skarżąca w terminie wniosła pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich, a zatem do niewłaściwego podmiotu. Wbrew temu co twierdzi skarżąca Rzecznik Praw Obywatelskich nie miał obowiązku przekazania pisma do właściwego organu, bowiem nie stosuje się do niego przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym również przepisu art. 65 § 1 kpa, który stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Zatem powyższa okoliczność nie może stanowić przesłanki usprawiedliwienia uchybienia terminu, bowiem po upływie terminu skarżąca wniosła skargę ponownie w sposób niewłaściwy tj. bezpośrednio do tutejszego Sądu. Skoro skarżąca w terminie do wniesienie skargi wystąpiła do Rzecznika Praw Obywatelskich, to znaczy, że nie istniały przeszkody do wniesienia skargi w terminie do Sądu za pośrednictwem właściwego organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Istotnym jest to, że decyzja organu II instancji zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, do którego skarżąca się nie zastosowała. Odnosząc się zatem do wskazanych przez skarżącą okoliczności uznać należy, iż nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a wskazana przez nią przyczyna nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji. AB