IV SA/Gl 133/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. A.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie choroby zawodowej. Na mocy zarządzenia z dnia 21 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowego odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazane wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej w trybie art. 73 P.p.s.a. z upływem dnia 20 marca 2017 r. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi tut. Sąd postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 11 maja 2017 r. W piśmie z dnia 16 maja 2017 r. (nadanym w tym samym dniu) skarżąca zawarła zażalenie na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2017 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Podniosła, że nie doręczono jej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec czego termin do uzupełnienia braków nie rozpoczął biegu. Z ostrożności procesowej, w przypadku uznania, że wezwanie zostało doręczone przez Sąd, wniosła o przywrócenie terminu uzupełnienia braku formalnego skargi. Jednocześnie przedłożyła odpis skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt II OZ 734/17 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie tut. Sądu z 20 kwietnia 2017 r. i zaakcentował, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostanie rozpoznany po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie odrzucenia skargi. Pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. skarżąca ponownie stwierdziła, że nie otrzymała przedmiotowego wezwania ani zawiadomienia o doręczeniu listu poleconego, do pisma dołączyła kserokopię reklamacji złożonej na Poczcie Polskiej S.A. Pismami z dnia 2 października 2017 r. oraz 15 listopada 2017 r. odpowiadając na wezwanie sądu skarżąca poinformowała, że jej reklamacja oraz odwołanie od rozpoznania reklamacji nie zostały uwzględnione. W piśmie przesłanym przez Pocztę Polską S.A. z dnia 24 października 2017 r. zawarte jest stwierdzenie, że nie można całkowicie wykluczyć możliwości popełnienia błędu przez pracownika, jednakże listonosz doręczający pocztę jest pracownikiem sumiennym, odpowiedzialnym i nie było skarg dotyczących nieprawidłowo doręczanych przesyłek przez tego pracownika. Wobec uprawomocnienia się postanowienia z dnia 20 kwietnia 2017r. do rozpoznania pozostaje obecnie powyższy wniosek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarżąca zachowała ustawowy termin do wniesienia żądania o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca o odrzuceniu skargi dowiedziała się 11 maja 2017 r. Natomiast przedmiotowy wniosek został złożony w terminie 7 dni licząc od tej daty, tj. 16 maja 2017 r. Oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. W ocenie Sądu skarżąca nie wskazała w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej jej nadesłanie odpisu skargi w wyznaczonym terminie. Wbrew twierdzeniom skarżącej, z akt sprawy wynika, że została ona prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo pouczono skarżącą, w jaki sposób powyższy brak uzupełnić. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie była awizowana i uznana za skutecznie doręczoną z upływem dnia 20 marca 2017 r. Nadto zainicjowane przez nią postępowanie reklamacyjne nie przyniosło pozytywnego efektu, tzn,. Poczta Polska S.A. nie uznała reklamacji. Nie ma zatem podstaw, by przyjąć, że przesyłka nie została prawidłowo doręczona. Wobec powyższego uznać należy, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.