IV SA/Gl 1344/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia Miejskich Stypendiów Artystycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. S.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ustanowienia Miejskich Stypendiów Artystycznych. Zarządzeniem z dnia 28 września 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podpisanie skargi, podanie, czy przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz do nadesłania odpisu tego wezwania. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia [...] r. wskazał, że wzywał organy samorządu w S. do usunięcia braków uchwały Rady Miejskiej w sprawie regulaminu stypendiów artystycznych. Zaznaczył, że wezwania dokonał ustnie, w trakcie posiedzeń Komisji Kultury, a także w trakcie spotkań z Przewodniczącym Rady Miejskiej, Wiceprzewodniczącym oraz Przewodniczącym Komisji Kultury Rady Miejskiej w S. Ponadto oświadczył, że w tej sprawie prowadził korespondencję mailową wysyłaną na adres mailowy sekretariatu Prezydenta Miasta. Do pisma tego nie dołączył żadnych dokumentów potwierdzających fakt występowania do wymienionych organów z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec treści wyżej opisanego pisma skarżącego zarządzeniem, z dnia 24 października 2011 r. Sąd wezwał organ administracji do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie wszelkiej korespondencji mailowej kierowanej do organu przez skarżącego oraz odpowiedzi udzielanych przez organ w tym zakresie. W odpowiedzi organ administracji nadesłał: 1. Pismo skarżącego z dnia [...] r. przesłane w drodze elektronicznej na prywatny adres mailowy P.D. Z treści tego pisma wynika, że P.D. jest Naczelnikiem Wydziału Kultury. Pismo to zawierało szereg zarzutów skierowanych bezpośrednio do jego adresata, nie odnosiło się natomiast w żadnym elementem do skarżonej uchwały. 2. Kolejne pismo skarżącego z dnia [...] r. adresowane ponownie na wyżej opisany adres mailowy i na adres mailowy sekretariatu Urzędu Miejskiego w S. oraz poczty elektronicznej Prezydenta Miasta S. W piśmie tym znajdowało się wezwanie do "natychmiastowego dogadania się", przy czym z treści tego dokumentu nie wynika, w jakiej kwestii oraz z kim owo porozumienie miałoby być zawarte. 3. Pisma z dnia [...] r. wszystkie adresowane na prywatny adres mailowy P.D. i ponownie nie związane ze sprawą uchwały w sprawie ustanowienia Miejskich Stypendiów Artystycznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niespełnienie warunku formalnego w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą. Jednocześnie organ w obszernym uzasadnieniu odniósł się merytorycznie do sposobu oraz warunków przyznawania Miejskich Stypendiów Artystycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarga S.M. została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Bez wątpienia w sprawach skarg wnoszonych w trybie art. 101 ust. 1 omawianej ustawy stosuje się regulację art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr. 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 LEX 26435). W myśl tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zarówno wezwanie organu gminy z art. 101 ustawy o samorządzie gminny, jak i wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a. mają taki sam charakter, a ich celem jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Regulacja art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie pozostawia wątpliwości, że strona chcąc zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę organu gminy winna wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem tejże uchwały. W rozpoznawanej sprawie brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą w sprawie ustanowienia Miejskich Stypendiów Artystycznych. Zaznaczyć przy tym należy, że sam skarżący wzywany był do wykazania występowania z takim właśnie wezwaniem, lecz nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających dokonanie przez niego takiego wezwania. Również organ administracji wzywany był do nadesłania wszelkiej korespondencji ze skarżącym związanej ze sprawą, w związku z oświadczeniem skarżącego, że wielokrotnie wzywał organy do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże dokumenty nadesłane w uzupełnieniu akt administracyjnych nie potwierdzają oświadczeń skarżącego. Wręcz przeciwnie, skarżący prowadził regularną korespondencję mailową wyłącznie z pracownikami Urzędu Miejskiego, przesyłał również maile do Prezydenta Miasta, jednakże w żadnym z tych pism nie odnosił się do skarżonej w niniejszym postępowaniu uchwały. W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do regulacji art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W niniejszej sprawie, jak już wyżej wyjaśniono skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa zatem skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.