IV SA/Gl 143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Prezesa Sądu [...] w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 1 października 2012 r. A.R. wystąpiła do Prezesa Sądu Rejonowego w G. (dalej: Prezes Sądu) o udostępnienia informacji publicznej dotyczącej pozwów o eksmisję wytoczonych corocznie przez Spółdzielnię Mieszkaniową przy A (dalej: Spółdzielnia), poczynając od 2000 r. oraz informacji czy w trakcie rozpraw w tych sprawach były wzmianki (oraz z jakim efektem) dotyczące następujących słów: "włamanie", "kradzież", "włamanie z kradzieżą" oraz "uszkodzone lub zacinające się zamki u drzwi wejściowych". Jak stwierdziła, te informacje są potrzebne w sprawie sprzeciwu od nakazu zapłaty prowadzonej wobec niej z powództwa Spółdzielni. Pismem z dnia 8 października 2012 r. Prezes Sądu wezwał wnioskodawczynię, pod rygorem odmowy udzielenia informacji, do wykazania, w terminie 14 dni, że uzyskanie przedmiotowych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wezwanie to, ze względu na uznanie żadnych informacji za informacje przetworzone, oparte było na art. 3 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W dniu 24 października 2012 r. wnioskodawczym złożyła kolejne pismo, w którym wskazała na trudności z określeniem interesu publicznego oraz koniczność harmonizowania go z interesem indywidualnym. Powołała się także na swoje prawo do aktywnego udziału w postępowaniu oraz prawo do . Prezes Sądu Rejonowego w G. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił udzielenia wnioskowanych informacji ze względu na brak w sprawie szczególnego interesu publicznego. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż w myśl art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe w sytuacji, kiedy w takim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawczyni nie wykazała, aby cel udostępnienia żądanej informacji publicznej spełniał tą przesłankę. Wywody zawarte w jej wniosku, jak również w kolejnym piśmie nie uprawdopodabniają, że pozyskanie informacji może mieć znaczenie z punktu widzenia dobra ogółu. Wręcz przeciwnie, jak można wnosić z jej argumentacji, wniosek o udostępnienie informacji jest związany z realizacją celów własnych. W odwołaniu z dnia 19 listopada 2012 r. A.R. zarzuciła Prezesowi Sądu wydanie decyzji z naruszeniem art. 51 ust. 1 Konstytucji RP, który (w jej ocenie) gwarantuje prawo do informacji, art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności, gwarantującego prawo do informacji oraz art. 76 Konstytucji RP, zgodnie z którym istnieje ochrona przed działaniami zagrażającymi zdrowiu, prywatności, bezpieczeństwu i przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi. Podnosi także zarzut niezrozumienia istotny sprawy, bowiem żądane informacje mooga posłużyć do celów statystycznych i tym samym mieć skutek dla dużego kręgu osób. Ponadto wskazuje na niezrozumienie pojęcia porządku prawnego i języka polskiego. Prezes Sądu Okręgowego w G. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ocenę organu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie. Dyspozycja art. 3 ust.1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak podkreślił w uzasadnieniu, wskazuje iż prawo do uzyskania informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym także informacji przetworzonej jeżeli jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zakres przedmiotowy złożonego przez skarżącą wniosku dotyczy uzyskania informacji przetworzonej, a więc nie istniejącej dotychczas w przyjętej treści i postaci( wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r., SA/Wa 18/12, Lex nr 11 45905). Prawo do uzyskania informacji publicznej w trybie wskazanego wyżej przepisu wnioskodawczym przysługuje, jednakże wymagało wykazania, że jej uzyskanie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "interesu publicznego" ma charakter zwrotu niedookreślonego, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Inaczej rzecz ujmując, działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa. Żądanie uzyskania informacji publicznej, uzasadnione prywatnym interesem wnioskodawcy, który zamierza uzyskane informacje wykorzystać w postępowaniu sądowym stanowi podstawę do odmowy udzielenie informacji ( wyrok NSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2011 r., I OSK 1 | M. Prawn. 2011/23/1242). W przedmiotowej sprawie, co wynikało zarówno z treści I z dnia 1.10.2012 r., jak i złożonego odwołania od decyzji odmawiającej udzielenia informacji, wnioskodawczym zamierzała wykorzystać uzyskane informacje dla celów toczącego z jej udziałem postępowania sądowego. Subiektywne dywagacje skarżącej, że ich przygotowanie służy celom statystycznym, czy chroniącym przed działaniami zagrażającymi prywatności, bezpieczeństwu, nieuczciwym praktykom rynkowym, mogącym odnieść dla potencjalnie dużego kręgu odbiorców, nie znajdują merytorycznego uzasadnieni. Zakres żądanych informacji nie ma związku z interesem publicznym, poza tym wybiorcze wybiórcze wskazanych przez skarżącą wyrwanych z kontekstu słów w treści akt sądowych wypacza ich sens i nawet wskazane przez nią cele statystyczne. W skardze z dnia 11stycznia 2013 r. A.R. podnosi żądanie dostępu do przedmiotowych informacji. W uzasadnieniu wskazuje, iż ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności i praw (art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja Prezesa Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Prezesa Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia skarżącej A. R. informacji przetworzonej ze względu na brak w sprawie szczególnego interesu publicznego. Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej została podjęta na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu. Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (ust. 2 tego artykułu). Wedle art. 3 ust. 1 prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, 2) wglądu do dokumentów urzędowych, 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Przepis art. 3 ust. 1 pkt.1 stanowi podstawę do, powszechnie przyjmowanego podziału, na informacje prostą i informację przetworzoną. Ponieważ ustawodawca używając w art. 3 ust. 1 pojęcia "informacja przetworzona" nie zawarł równocześnie w ustawie jego legalnej definicji konieczne było jej utworzenie na gruncie orzecznictwa i doktryny. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela ukształtowany pogląd, że informacją prostą a nie przetworzoną jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada, przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań), nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces przekształcenia ( wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., II SAB/Kr 140/12,LEX nr 1234526). Natomiast informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem ( wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12,LEX nr 1254775). Za informację przetworzoną należy uznać zatem taką jaka, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste . Informacja przetworzona, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536). Przetworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznych) i nadania skutkom tego działania cech informacji (por. H. Izdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2001 r.). W świetle powyższych ustaleń nie budzi żadnych wątpliwości, iż przedmiotem wniosku złożonego przez skarżącą 1 października 2012 r. jest informacja przetworzona. Chodziło jej bowiem o udostępnienia informacji publicznej dotyczącej pozwów o eksmisję wytoczonych corocznie przez Spółdzielnię Mieszkaniową przy Politechnice Śląskiej , poczynając od 2000 r. oraz informacji czy w trakcie rozpraw prowadzonych w tych sprawach były wzmianki (oraz z jakim efektem) dotyczące następujących słów: "włamanie", "kradzież", "włamanie z kradzieżą" oraz "uszkodzone lub zacinające się zamki u drzwi wejściowych". Jak zauważono wyżej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast skarżąca twierdziła, że te informacje są jej potrzebne w sprawie sprzeciwu od nakazu zapłaty prowadzonej wobec niej z powództwa Spółdzielni. Z uwagi na to więc, że przedmiotem wniosku jest udostępnienie informacji przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – prawo do jej uzyskania podlega ograniczeniu do zakresu, w jakim uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W związku z tym, wielokrotnie w orzecznictwie sądowym potwierdzona została zasada, że podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej mogą odmówić udostępnienia informacji o charakterze przetworzonym, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia interesu publicznego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 listopada 2010 r. II SAB/Po 49/10, wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05). Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, skarżąca nie wykazał powyższego, w konsekwencji czego prawidłowo stwierdzono w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonych i zasadnie odmówił udzielenia informacji określonej w jej wniosku skarżącej. Wobec tego, co do tej części decyzji – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – skargę należało oddalić.