IV SA/Gl 1498/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2007 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania dowodu rejestracyjnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta W. wznowił postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu marki [...], zarejestrowanego w dniu [...] r. decyzją Burmistrza R. pod numerem rejestracyjnym [...]. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i wyjaśniono, że decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzono nieważność decyzji Starosty K., w której wyrażono zgodę na zmianę rodzaju pojazdu, która to decyzja była podstawą decyzji o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz "A" sp. z o.o. w R.. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną z upoważnienia Starosty W. uchylono decyzję tego organu z dnia [...] r. o rejestracji pojazdu, unieważniono dowód rejestracyjny i odmówiono rejestracji pojazdu. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 73 ust. 1, art. 72 ust. 1 i art. 66 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98 z 1997 r., poz. 602 ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznakowania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632) oraz art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał na wstępie, że do wniosku o rejestrację przedmiotowego pojazdu dołączono m.in. dowód rejestracyjny zawierający adnotację, że pojazd został zarejestrowany jako ciężarowy [...], w oparciu o który wydano decyzję z dnia [...] r. o zarejestrowaniu samochodu jako ciężarowego. Dalej organ I instancji podał, że w dniu [...] r. otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], zgodnie z którą stwierdzono nieważność dowodu rejestracyjnego seria [...], wystawionego przez Starostę K.. Dane zawarte we wspomnianym dowodzie rejestracyjnym, dotyczące rodzaju pojazdu, dopuszczalnej masy całkowitej, liczby miejsc, terminów badania technicznego zostały wprost przeniesione do dowodu rejestracyjnego nr [...] wydanego na rzecz "A" sp. z o.o. Organ I instancji wskazał zatem, że stwierdzenie nieważności załączonego do wniosku dowodu powoduje sytuację, w której nie jest spełniony formalny wymóg określony w art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a dokument taki nie może zostać uznany za dowód w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. Odnotowano również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, iż pojazd nie może być dopuszczony do ruchu i zarejestrowany jako pojazd ciężarowy, gdyż nie jest to zgodne z wyciągiem ze świadectwa homologacji wystawionego dla tego pojazdu. Wobec powyższego organ I instancji stwierdził, że podjęta z upoważnienia Burmistrza R. decyzja nie może być pozostawiona w obrocie prawnym i należy ją uchylić, a dokumenty wydane na jej podstawie unieważnić. Uzasadniając odmowę rejestracji pojazdu organ I instancji stwierdził, że pojazd nie może być zarejestrowany zgodnie z żądaniem strony, gdyż przedmiotowy pojazd (jak wynika z uzasadnienia decyzji SKO w K.) po unieważnieniu rozstrzygnięcia w sprawie zmiany rodzaju pojazdu pozostaje w ewidencji jako samochód osobowy. Zgodnie natomiast z aktualnym brzmieniem art. 66 ust. 4 pkt 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym zabrania się zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, a zatem pojazd powinien pozostać samochodem osobowym (bez znaczenia dla tej kwestii są dokumenty załączone do wniosku). Odwołanie od powyższej decyzji, w którym podniesiono zarzut naruszenia praw nabytych przez stronę przy zakupie pojazdu, a także wskazano, iż organ I instancji zastosował art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym, podczas, gdy powinien opierać się na stanie prawnym sprzed nowelizacji, obowiązującym w dacie rejestracji pojazdu, nie zostało uwzględnione przez organ II instancji. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy zaakcentował, że art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) stanowi, że rejestracji pojazdu, który był już zarejestrowany dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego. Skoro zatem dowód rejestracyjny seria [...], wystawiony na nazwisko R. D., załączony do wniosku o rejestrację pojazdu na rzecz "A" sp. z o.o. w R. został unieważniony, to odmowa rejestracji pojazdu jest zasadna. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, "A" sp. z o.o. w R. wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i podniosła, iż nabyła przedmiotowy pojazd, gdy był on zarejestrowany jako ciężarowy i nie może ponosić (dotkliwych finansowo) negatywnych skutków wadliwego działania organów administracji. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r. (sygn. akt 4 II SA/Ka 3008/02) uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. i określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W uzasadnieniu orzeczenia sąd stwierdził, że istnieją wątpliwości co do treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w której sentencji wskazano, że stwierdza się nieważność dowodu rejestracyjnego. Sąd zauważył, że powołanie w podstawie prawnej tej decyzji art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wskazywałoby na to, że w istocie stwierdzono w niej nieważność decyzji o rejestracji pojazdu. Do przyjęcia takiego wniosku konieczne jest jednak, zdaniem składu orzekającego, wyjaśnienie czy data wydania dowodu rejestracyjnego, tj. [...] r. pokrywa się z datą wydania decyzji o rejestracji, gdyż obie te czynności nie muszą być wykonane w jednym czasie. Pokreślono także, iż w przypadku, gdyby decyzja o rejestracji pojazdu nie była wydana w dniu [...] r. to brak byłoby podstaw do przyjęcia, że omawiana decyzja SKO w K. stwierdza nieważność decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i wskazano, że wówczas byłaby to decyzja unieważniająca czynność materialno-techniczną w postaci dowodu rejestracyjnego. Sąd zauważył również, że w takim przypadku decyzja SKO w K. byłaby nieważna i skonstatował, że czynności materialno-technicznych nie anuluje się w drodze decyzji administracyjnej, a organem właściwym do takiego anulowania jest organ, który dokonał danej czynności, a nie organ właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej Podkreślono zatem, że decyzja SKO w K. o stwierdzeniu nieważności dowodu rejestracyjnego nie mogłaby stanowić podstawy wznowienia postępowania administracyjnego, o ile nie wyeliminowano też z obrotu prawnego decyzji o rejestracji pojazdu. Wobec powyższego zobowiązano organ orzekający, aby ustalił datę wydania decyzji o rejestracji pojazdu stanowiącej podstawę wydania dowodu rejestracyjnego i w zależności od tych ustaleń rozważył charakter decyzji SKO w K. z dnia [...] r. Wskazano także, iż dopiero wyjaśnienie tych okoliczności pozwoli na stwierdzenie czy istniały podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, względnie czy zaistniały podstawy do uchylenia decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...], wydaną po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] r. stwierdzono, że decyzja z dnia [...] r. na podstawie, której wydano dowód rejestracyjny [...] i tablice rejestracyjne [...] została wydana z naruszeniem prawa oraz orzeczono, że nie uchyla się tejże decyzji z przyczyn określonych w art.146 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 73 ust. 1, art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 151 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 146 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że "A" sp. z o.o. w R. w dniu [...] r. złożyła wniosek o zarejestrowanie pojazdu o cechach identyfikacyjnych pojazdu ciężarowego. Do wniosku dołączono m.in. dowód rejestracyjny wystawiony przez Starostwo Powiatowe w K., wydany w dniu [...] r. nr [...]. Decyzją Burmistrza Miasta R. z dnia [...] r. zarejestrowano pojazd na rzecz "A" sp. z o.o. w R. i wydano stosowne dokumenty. Wskazany dowód rejestracyjny z dnia [...] r. został unieważniony decyzją SKO w K. nr [...]. W tym stanie rzeczy organ wznowił postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] r., utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., uchylił decyzję o rejestracji pojazdu. Wspomniane decyzje organów obu instancji zostały uchylone wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r., a w uzasadnieniu orzeczenia sąd wskazał, że organy winny przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalić wpierw czy uchylenie ważności dowodu rejestracyjnego było jednoznaczne z uchyleniem decyzji o rejestracji pojazdu jako pojazdu ciężarowego – sąd uznał bowiem za istotne czy dowód rejestracyjny [...] został wydany na podstawie decyzji administracyjnej, która następnie mogła zostać uchylona w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Dalej organ I instancji wyjaśnił, iż zgodnie z zaleceniami zawartymi we wspomnianym powyżej orzeczeniu sądowym ustalono, że w dniu [...] r. z upoważnienia Starosty K. wydano decyzję o rejestracji pojazdu o cechach identyfikacyjnych pojazdu [...], na podstawie której wydano dowód rejestracyjny [...] oraz tablice rejestracyjne [...] (pismo Wydziału Komunikacji w K. z dnia [...] r.). Należy zatem, w ocenie organu I instancji sądzić, że rozstrzygnięcie SKO w K. odnosi się do tejże decyzji administracyjnej. Istniały zatem podstawy do wznowienia postępowania i wydania decyzji uchylającej rejestrację pojazdu na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., gdyż decyzja ta została oparta o inną decyzję, która została wydana z naruszeniem prawa a następnie uchylona. W konkluzji organ I instancji wskazał, że decyzja Burmistrza Miasta R. z dnia [...] r., która została ogłoszona w dniu wydania, nie może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 8 tej ustawy nie może mieć miejsca, jeżeli od doręczenia decyzji upłynęło 5 lat. W odwołaniu od powyższej decyzji "A" sp. z o.o. w R., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego, tj. art. 6, 7, 8 K.p.a. oraz art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że twierdzenie organu I instancji, iż rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. "odnosi się do decyzji administracyjnej" nie może być uznane za wypełnienie zaleceń zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r., w którym wskazano na różnice pomiędzy wydaniem decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu i wydaniem dowodu rejestracyjnego. Strona podkreśliła także, iż w sentencji decyzji SKO w K. z dnia [...] r. orzeczono o stwierdzeniu nieważności dowodu rejestracyjnego, a zatem rozstrzygnięcie to odnosi się do czynności materialno-technicznej, a nie do decyzji o zarejestrowaniu pojazdu. Odmiennie stanowisko organu I instancji nie może ograniczać się do sformułowania tezy, że rozstrzygnięcie SKO w K. odnosi się do decyzji administracyjnej nie objętej sentencją i pozostawienia jej bez szczegółowego uzasadnienia. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] uchylono w całości decyzję Starosty W. z dnia [...]r. nr [...] i stwierdzono, że decyzja Starosty W. z dnia [...] r. o zarejestrowaniu na rzecz "A" sp. z o.o. w R. samochodu ciężarowego marki [...] nr nadwozia [...], nr silnika [...], rok produkcji [...], wydana została z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji opisał stan faktyczny sprawy, akcentując, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty W. z dnia [...] r. którą uchylił on decyzję własną z dnia [...] r. o rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz "A" sp. z o.o. z siedzibą w R. wskazano na konieczność ustalenia charakteru decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w szczególności wyjaśnienia czy dotyczy ona decyzji o rejestracji pojazdu czy też dowodu rejestracyjnego. Dalej organ odwoławczy wskazał na zasadę trwałości decyzji ostatecznej i stwierdził, że jednym z trybów weryfikacji takiego rozstrzygnięcia jest instytucja wznowienia postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie wznowienie postępowania nastąpiło w dniu [...] r., a jego podstawę stanowiło stwierdzenie przez SKO w K. nieważności wcześniejszej decyzji o zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu. Z uwagi na administracyjne postępowanie instancyjne oraz postępowanie sądowoadministracyjne, które doprowadziło do uchylenia decyzji organów obu instancji wznowione postanowieniem z dnia [...] r. postępowanie nie zostało dotychczas zakończone, a upłynął już 5-letni termin liczony od daty doręczenia decyzji ostatecznej o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz "A" sp. z o.o. w R., które nastąpiło w dniu [...] r. Okoliczność ta wyklucza, zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 3-8 k.p.a. uchylenie decyzji, możliwe jest jedynie, w myśl art. 151 § 2 k.p.a. stwierdzenie, że decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa i wskazanie przyczyn, z powodu których decyzji nie uchylono. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., odnosząc się do zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r., wyjaśniło, że decyzja SKO w K. z dnia [...] r. dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji o zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu na rzecz R. D., o czym świadczy nie tylko fakt powołania w podstawie prawnej tej decyzji art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., lecz przede wszystkim ustalenie że decyzję o zarejestrowaniu pojazdu oraz dowód rejestracyjny wydano w tym samym dniu (co wynika jednoznacznie z pisma Starosty K. z dnia [...] r.). Organ odwoławczy stwierdził także, iż uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie nowego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy wynika z niewłaściwego sformułowania sentencji decyzji organu I instancji, w której nie wskazano, że stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa odnosi się wprost do decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, lecz skutek ten odniesiono do czynności materialno-technicznych polegających na wydaniu dowodu rejestracyjnego. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez pominięcie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r. przez co rażąco naruszono art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano również na błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w sprawie, dotyczących sentencji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Wobec tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu skargi przytoczono zalecenia zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r. i wskazano, że nie zostały one wykonane przez organy orzekające. Wyjaśniono, że sentencja (doręczonej stronie skarżącej) decyzji SKO w K. z dnia [...] r. brzmi: "stwierdzić nieważność dowodu rejestracyjnego wydanego Panu R. D. przez Starostę Powiatowego w K. w dniu [...] r. seria [...] na samochód ciężarowy marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] o nr nadwozia [...]". W treści uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wskazano natomiast, że postępowanie wszczęte z urzędu toczyło się w sprawie stwierdzenia nieważności w/w dowodu rejestracyjnego (zdanie pierwsze), a ze zdania drugiego wyraźnie wynika, że organ orzekający rozróżnia czynność zarejestrowania pojazdu i czynność wydania dowodu rejestracyjnego. W konkluzji uzasadnienia stwierdza się natomiast, że dowód rejestracyjny wydany został z rażącym naruszeniem prawa. Wobec powyższego strona skarżąca sformułowała tezę, że wspomniana decyzja SKO w K. "nie obejmuje żadnego elementu decyzji w sprawie rejestracji pojazdu", jest w całości wadliwa, nie jest możliwe "naprawienie" jej w drodze interpretacji i nie może ona stanowić podstawy dalszych decyzji podejmowanych w tej sprawie. Strona skarżąca podkreśliła także, iż fakt powołania w podstawie prawnej tej decyzji art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz ustalenie, że decyzję o zarejestrowaniu pojazdu oraz dowód rejestracyjny wydano w tym samym dniu, na które to okoliczności powołano się w zaskarżonej decyzji, nie dowodzą, że decyzja SKO w K. z dnia [...] r. dotyczy decyzji o zarejestrowaniu pojazdu i nie zezwalają na interpretację, polegającą w istocie na znaczącej zmianie literalnego brzmienia rozstrzygnięcia. W konkluzji strona skarżąca podniosła, że decyzja SKO w K. z dnia [...] r. nie stanowi właściwej podstawy do podjęcia czynności, które przedsięwzięły organy orzekające w sprawie. Do skargi dołączono kserokopię decyzji SKO w K. z [...] r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, że podniesione w skardze zarzuty stanowią polemikę z oceną prawną decyzji SKO w K. z dnia [...] r. i nie wnoszą do sprawy nowych elementów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Obejmuje ona zarówno przestrzeganie przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych. Jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne badają przede wszystkim czy kwestionowane decyzje wydane w toku postępowania administracyjnego nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia prawa – sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje również kontrolę, czy zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji publicznej nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością, a więc czy nie zachodzą przesłanki określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej w skrócie k.p.a. Na wstępie wskazać należy, że zaskarżona decyzja wydana została w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie o sygn. akt 4 II SA/Ka 3008/02. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Moc wiążąca oceny prawnej i zaleceń co do dalszego postępowania może być wyłączona jedynie w wypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli spowodowałaby ona utratę aktualności poglądu sądu, a także w razie zmiany istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenia orzeczenia w przewidzianym trybie. W niniejszej sprawie sąd w wyroku z dnia 24 listopada 2004 r. zawarł ocenę prawną dotyczącą skutków decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Wskazano bowiem, że wydana ona została w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa i skonstatowano, iż gdyby ustalono, że zarówno decyzja o rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz R. D., jak i dowód rejestracyjny tego pojazdu, potwierdzający zarejestrowanie samochodu na rzecz wspomnianej osoby wydane zostały tego samego dnia, to przyjąć należy, iż decyzja organu II instancji z dnia [...] r. obejmowała stwierdzenie nieważności decyzji o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz R. D.. We wspomnianym wyroku zobowiązano organ orzekający do ustalenia daty wydania decyzji o rejestracji pojazdu oraz daty wydania dowodu rejestracyjnego, z którego to obowiązku organ wywiązał się, uzyskując pisemne wyjaśnienia Starosty K. z dnia [...] r., w których potwierdzono, że zarówno wspomniana decyzja, jak i czynność materialno-techniczna polegająca na wydaniu dowodu rejestracyjnego pochodzą z tego samego dnia, tj. [...] r. Organ orzekający, będąc związany oceną prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r., był zatem uprawniony do uznania, że decyzją SKO w K. z dnia [...] r. stwierdzono nieważność decyzji o zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu na rzecz R. D.. Oznacza to, że decyzja o zarejestrowaniu pojazdu, dołączona przez "A" sp. z o.o. w R. do wniosku o rejestrację pojazdu, rozstrzygająca o zmianie rodzaju pojazdu z osobowego na ciężarowy, została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zasadnie także uznano, że w niniejszej sprawie zastosować należy dyspozycję art.146 § 1 k.p.a., zgodnie z którą uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 8 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat i w oparciu o art. 151 § 2 k.p.a. i stwierdzić, iż decyzja o zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu na rzecz "A" sp. z o.o. w R. wydana została z naruszeniem prawa oraz wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylono tej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, stosując się do wymogów określonych w art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a organ orzekający, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, prawidłowo wypełnił zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2004 r. Wobec powyższego, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.