IV SA/Gl 1503/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy placu p o s t a n a w i a odrzucić skargę J. S. pismem z dnia [...] r. za pośrednictwem Rady Miasta C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę tejże Rady z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy placu. Prezydent Miasta C. pismem z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi na powyższą skargę i przekazał akta sprawy. W odpowiedzi tej wystąpił o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu, względnie o jej oddalenie. Skargę tę skarżąca poprzedziła pismem z dnia [...] r., w którym zwróciła się do Rady Miasta C. o zmianę uchwały z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy placu. Pismo to zostało złożone we wskazanym organie w dniu [...] r. Natomiast w dniu [...] r. skarżąca zwróciła się do Przewodniczącego Rady Miasta z pismem, w którym wskazała, że nie otrzymała odpowiedzi na pismo z dnia [...] r. Z kolei Prezydent Miasta C. pismem z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącej i poinformował skarżącą, iż nie zachodzą podstawy do zmiany uchwały przyjętej w dniu [...] r., a tym samym nie został uwzględniony zgłoszony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ w przypadku aktów w stosunku, do których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei po myśli art. 53 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, a w przypadkach przewidzianych w art. 52 § 4 skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przywołanie powyższych przepisów ma istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, ponieważ jak już zostało to zaznaczone skarżąca w dniu [...] r. złożyła w Kancelarii Rady Miasta C. pismo, które można uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegające na uchyleniu zaskarżonej uchwały z dnia [...] r. Jak wynika z akt sprawy Rada Miasta C. nie udzieliła skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a Prezydent Miasta C. pismem z dnia [...] r. udzielił skarżącej odpowiedzi i poinformował w nim skarżącą, że nie znajduje podstaw do zmiany przedmiotowej uchwały. Pismo to zostało skarżącej doręczone w dniu [...] r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru. W świetle przedstawionego stanu prawnego i stanu faktycznego w sprawie przy przyjęciu dla skarżącej najbardziej korzystnej wersji, to termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu [...]r., natomiast jak wynika to z akt sprawy skarga została wniesiona w dniu [...]r., a zatem ze znacznym uchybieniem wynoszącym 25 dni. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona postępowania sądowego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca, z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. W świetle przedstawionej analizy wniosek skarżącej, mocą którego cofnęła wniesioną skargę nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.