IV SA/Gl 153/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W treści pisma procesowego datowanego na 3 lutego 2017 r. J.T. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną i nieznajomość prawa. Następnie, w dniu 15 maja 2017 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Formularz ten został wprawdzie złożony po upływie terminu określonego w stosownym wezwaniu, jednakże Sąd mocą postanowienia wydanego w dniu 6 czerwca 2017 r. orzekł o przywróceniu tego terminu. W treści przedmiotowego formularza wnioskodawca oznaczył, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. Oświadczył przy tym, że jest osobą niepełnosprawną, uskarża się na problemy zdrowotne, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, a mianowicie z "zasiłku MOPSu" oraz środków finansowych na zakup żywności, w kwotach odpowiednio 207 zł oraz 80 zł ponosząc koszty utrzymania, wśród których wymienił między innymi czynsz (220 zł - w tym miejscu zaznaczył, iż otrzymuje dodatek mieszkaniowy), opłaty za energię elektryczną (48 zł) i telefon (10 zł), a także wydatki na jedzenie (150 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku J.T. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie uwzględniono dokumenty źródłowe, które J.T. dołączył do akt innej sprawy o sygn. IV SA/Gl 270/17, gdzie niedawno również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy, a mianowicie - zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Z. z dnia [...]r., potwierdzające, iż korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego oraz świadczenia pieniężnego na zakup artykułów żywnościowych, kopie decyzji administracyjnych, mocą których przyznano mu dodatek mieszkaniowy i dodatek energetyczny, a także zawiadomienie o wysokości opłat za zajmowany lokal mieszkalny (mieszkanie o powierzchni 30 m2). Z dokumentów tych wynika, że wnioskodawca utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, a tym samym należy przyjąć, że nie jest on w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.