IV SA/Gl 158/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania. Pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] nr [...] którą zwolniono skarżącego z odpłatności za pobyt jego matki – Z. P. w domu pomocy społecznej w kwocie 300 zł miesięcznie i zarazem ustalono odpłatność w kwocie 368,06 zł miesięcznie. W piśmie z dnia 1 marca 2016 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na "wezwanie przez organ pierwszej instancji do uiszczenia opłaty za pobyt matki w domu pomocy społecznej pomimo, iż decyzja zobowiązująca do poniesienia opłaty jest niezasadna i wniesiono od niej odwołanie, natomiast egzekucja roszczenia na tym etapie jest przedwczesna i uniemożliwi zwrot wpłaconej kwoty". W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy wezwano skarżącego o wykazanie, w terminie 7 dni, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które spowoduje wykonanie wyżej wskazanej decyzji. Pismem z dnia 7 marca 2016 r. J. P. opisał sytuację związaną z umieszczeniem jego rodziców w domu pomocy społecznej oraz wskazał, że ma jeszcze dwie siostry, które jego zdaniem powinny również ponosić powyższe koszty. Wyliczył również miesięczne koszty ponoszone na utrzymanie mieszkania. Natomiast pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. stwierdził, że "brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji spowoduje zajęcie jego środków co faktycznie uniemożliwi mu utrzymanie i pokrycie uprawnionych potrzeb życiowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości albo w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 358/12, LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, LEX nr 1137672). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] jednakże nie uzasadnił go w dostateczny sposób pomimo, iż został do tego wezwany zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. W ocenie Sądu za niewystarczające należy uznać powoływane przez skarżącego miesięczne koszty utrzymania mieszkania zwłasza w sytuacji gdy nie udokumentował zarówno ich jak i nie wskazał, ani nie udokumentował aktualnej wysokości swojego dochodu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.