IV SA/Gl 178/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób uprawnionych do otrzymania mieszkania z zasobu miasta oddala skargę. W odpowiedzi na pismo K.K. o przydział mieszkania z zasobu miasta Naczelnik Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta M. pismem z dnia [...] r. nr [...] poinformował go o skreśleniu z listy osób uprawnionych do otrzymania mieszkania z zasobu miasta w związku z uchwałą Rady Miasta M. ustalającą kryteria przydziałów. Od powyższego pisma K. K. w dniu [...] r. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 213 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania z dnia 1 grudnia 2015 r. wniesionego przez K. K. od pisma Naczelnika Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta M. z dnia [...]r. nr [...] Organ wskazał, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Decyzją administracyjną jest wydany przez organ akt administracyjny rozstrzygający sprawę indywidualną, co do jej istoty w całości lub w części, albo w inny sposób kończący tę sprawę w danej instancji. Podniósł, że odwołanie dotyczy pisma informującego o skreśleniu z listy osób uprawnionych do otrzymania mieszkania z zasobu miasta. Pismo to nie jest decyzją administracyjną, a aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm. – dalej "P.p.s.a."). Wobec tego skargę do sądu administracyjnego w takiej sprawie wnosi się w trybie określonym w art. 52 § 4 P.p.s.a., co oznacza że przed wniesieniem skargi do sądu trzeba wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze K.K. oświadczył, że ma prawo odwołania się od każdej decyzji organu państwowego, samorządowego, osoby publicznej, co wynika z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. W ocenie skarżącego skreślenie go z listy oczekujących na mieszkanie narusza art. 8 tej Konwencji oraz przepisy dotyczące przydziału mieszkania obowiązujące w czasie, w którym składał wniosek. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych – tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. , poz. 1647). Wobec zarzutów podniesionych w skardze z dnia 23 stycznia 2015 r. należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Otóż zaskarżone postanowienie rozstrzyga o środku odwoławczym wniesionym przez skarżącego od pisma informującego o skreśleniu go z listy osób uprawnionych do otrzymania mieszkania z zasobu miasta w związku z uchwałą Rady Miasta M. z dnia [...] r. zmieniającej kryteria uprawniające do otrzymania skierowania do zawarcia umowy najmu mieszkania z zasobu miasta. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż pismo to nie jest decyzją administracyjną, natomiast odwołanie jest środkiem prawnym przysługującym wyłącznie od decyzji - art. 127 § 1 k.p.a. Ponadto sprawy najmu lokali mieszkalnych, tworzących mieszkaniowy zasób gminy, nie należą do kategorii spraw administracyjnych i nie ma do nich zastosowania procedura administracyjna. Przedmiotowe sprawy zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 150 ze zm.). Są to sprawy o charakterze cywilnym i dlatego brak jest podstaw prawnych do ich rozpoznawania w drodze decyzji administracyjnej. Zatem zarzuty skargi są bezzasadne. Problematyka objęta pismem z dnia 25 września 2014 r. ma zatem charakter cywilnoprawny i nie ma do niej zastosowania procedura administracyjna. Relacje pomiędzy dysponentem lokalu, a osobą która występuje o zawarcie z nią umowy najmu tego lokalu ma wszelkie cechy stosunku cywilnoprawnego. W związku z tym oświadczenie woli o zawarciu umowy najmu, bądź odmowy jej zawarcia, jako wyraz autonomii woli stron stosunków prawa cywilnego, należy do sfery stosunków cywilnoprawnych. Jednocześnie należy stwierdzić, że nie zmienia charakteru cywilnoprawnego umów najmu zawieranych w ramach mieszkaniowego zasobu gminnego również fakt, że szczegółowe kwestie dotyczące przesłanek zawierania tych umów, kryteria jakimi należy się kierować przy wyborze najemcy, przesłanki zawierania ponownej umowy najmu i inne kwestie dotyczące treści umów zawierają uchwały rad gmin w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy tj. akt prawa miejscowego jednostki samorządu terytorialnego wydawane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (wyrok NSA z 25 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 931/13). Z tych względów na mocy art. 151 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.