IV SA/Gl 184/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2014 r. sprawy ze skargi L. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ś. przyznał L.D. pomoc finansową dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 100 zł, na styczeń 2012 r. Ten sam organ administracji publicznej uchylił powyższą decyzję decyzją z dnia [...] r., ustalając, że mąż strony od 2001 r. nabył uprawnienie do wcześniejszej emerytury, a zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. Nr 139 z 2006 r., poz. 992 ze zm.) świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba w rodzinie ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury na niepełnosprawne dziecko. W rezultacie doszło do nienależnego pobrania świadczenia w rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, gdyż wypłacono je mimo braku prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. To ostatnio omówione rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., wydaną na skutek odwołania strony. Kolegium podzieliło ustalenia i wnioski dodając, że z dniem 1 lutego 2010 r. uchylona została decyzja przyznająca stronie świadczenie pielęgnacyjne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L.D. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 30 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 32 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a także naruszenie przepisów proceduralnych. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie może się ostać zasadniczo z przyczyn nie podniesionych w skardze, które jednak Sąd wziął pod uwagę z urzędu stosownie do art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ppsa. Otóż przedmiotowa pomoc finansowa została skarżącej przyznana na podstawie rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. Nr 295 z 2011 r., poz. 1746). Organy orzekły w oparciu o ustalenie, że za wymieniony w decyzji okres skarżącej świadczenie pielęgnacyjne nie przysługiwało. Tymczasem decyzje obu instancji uchylające prawo skarżącej do świadczenia pielęgnacyjnego zostały uchylone prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 1054/12. Tym samym brak jest rozstrzygnięcia świadczącego o braku prawa skarżącej do świadczenia pielęgnacyjnego za omawiany okres. Ponieważ prawo do pomocy finansowej objętej niniejszym postępowaniem wiąże się całkowicie z uprawnieniem do świadczenia pielęgnacyjnego, to występujący w sprawie stan faktyczny nie pozwala aktualnie na uchylenie tej pomocy. W sprawie tej nie można też, nawet przesłankowo, przesądzać o prawie do samego świadczenia pielęgnacyjnego. Niezależnie do powyższych względów należy zauważyć, że omawiana pomoc finansowa przewidziana była rozporządzeniem nie stanowiącym aktu wykonawczego do ustawy o świadczeniach rodzinnych, w związku z czym przepisy tej ustawy nie mogły mieć w sprawie zastosowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b ppsa orzeczono, jak w sentencji. Aktualna sytuacja faktyczno-prawna winna skutkować umorzeniem postępowania administracyjnego. sw