IV SA/Gl 191/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Gminy T. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie współpracy z organizacjami pozarządowymi 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, 2) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uchwałą z dnia [...]r., nr [...], na zasadzie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.), art. 12 pkt 11 i art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 ze zm.), Rada Miasta T. przyjęła Program Współpracy Miasta T. z Organizacjami Pozarządowymi na rok 2011 stanowiący załącznik do w/w uchwały. Wykonanie uchwały powierzyła Prezydentowi Miasta i określiła, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia. Uchwała ta wpłynęła do Wojewody [...] w dniu [...]r. Zawiadomieniem z dnia [...]r., tenże Wojewoda wszczął postępowanie nadzorcze, w wyniku którego w dniu [...]r. wydał zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Oba akty doręczył Radzie Miasta T. w dniu [...]r. Organ nadzoru - powołując się na przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - stwierdził nieważność powyższej uchwały. Doszedł bowiem do przekonania, że nie została ona poprzedzona konsultacjami wymaganymi przez art. 5a ustawy o wolontariacie i organizacjach pożytku publicznego oraz uchwałę Rady Miasta T. z [...]r. precyzującą tryb konsultacji. Stanowi to o jej istotnej wadzie uzasadniającej podjęte rozstrzygnięcie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gmina Miasta T. domagała się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i zasądzenia kosztów postępowania. W jej motywach wskazała, że podjęcie uchwały było poprzedzone informacją zamieszczoną na stronie Gminy Miasta T. w Biuletynie Informacji Publicznej, wobec czego wyraziła skarżąca pogląd, że objęta tym rozstrzygnięciem uchwała wyczerpała wymogi legalności, zatem odpowiada prawu, w przeciwieństwie do zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odpowiadając na skargę organ nadzoru przychylił się do wniosków skargi, przyznając podane w niej okoliczności faktyczne. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz o oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów, stwierdził, iż istotnie informacja o projekcie uchwały zamieszczona została w BIP, lecz w innym miejscu niż zakładka "Konsultacje z organizacjami pozarządowymi". Z tej przyczyny skarga jest zasadna, natomiast brak wykazania poniesienia kosztów postępowania uzasadnia, w jego ocenie, żądanie oddalenia wniosku o zasądzenie kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta wykonywana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu uchylenie aktu nadzoru w razie uwzględnienia skargi jednostki samorządu terytorialnego (art. 148 P.p.s.a.). W wyniku oceny zgodności z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia w opisanych powyżej ramach Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż nie odpowiada ono prawu i to zarówno materialnemu, jak też procesowemu, a przede wszystkim zapadło na skutek poczynienia błędnych ustaleń faktycznych. Na obecnym jej etapie sprawa w zasadzie nie budzi sporu, gdyż nie strony nie kwestionują faktu konieczności poprzedzenia uchwały objętej zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym konsultacjami określonymi w przepisach wskazanych przez organ nadzoru. Nie kwestionują też ostatecznie faktu wyczerpania tego wymogu. W konwencji czego są zgodne, że zaskarżony akt nadzorczy jest wadliwy i podlega uchyleniu. Sąd z tym stanowiskiem się zgadza, podzielając zaprezentowane przez strony w toku postępowania wywody faktyczne i prawne. Przy braku innych wadliwości uchwały z dnia [...]r. zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie mogło się więc ostać. Co mając na uwadze, na zasadzie art. 148 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 sentencji niniejszego wyroku. Wyrzeczenie o kosztach postępowania zawarte w jej punkcie 2 jest oparte na przepisie art. 200 tej ustawy. Wniosek Wojewody o oddalenie żądania zasądzenia kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony, albowiem w toku postępowania zgłosił się, popierający skargę, pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym, którego wynagrodzenie - po myśli art. 205 § 2 P.p.s.a. – mieści się w pojęciu niezbędnych kosztów postępowania. Wysokość tych kosztów ustalił Sąd na podstawie § 13 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Podwyższając stawkę minimalną miał Sąd na uwadze fakt wadliwego postępowania organu nadzoru, a to brak możliwości ustosunkowania się organu uchwałodawczego do zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego (zawiadomienie od rozstrzygnięcia nadzorczego dzielą zaledwie 2 dni), dalej doręczenie obu aktów w jednej przesyłce, wreszcie fakt wywołania sprawy niestarannością w sprawdzeniu wyczerpania wymaganego dla podjęcia uchwały trybu. Przy czym procedura sądowoadministracyjna nie zna regulacji przepisów art. 101 i 102 k.p.c.; w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji nie jest możliwe odstąpienie od zasądzenia kosztów na rzecz skarżącego; a przy braku podstaw z art. 208 P.p.s.a. i uwzględnieniu skargi w całości wykluczona też była możliwość zasądzenia części kosztów.