IV SA/Gl 194/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie NSA Szczepan Prax ( spr.) WSA Beata Kalaga - Gajewska Protokolant st. ref. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary za nieokazanie podczas kontroli licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego o d d a l a s k a r g ę Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Z. nałożył na Spółkę A karę pieniężną w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że podczas kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariusza celnego kierujący samochodem ciężarowym, należącym do wymienionej firmy, A.B. nie okazał licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 87 ust. 1, 92 ust. 1 i 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371, ze zm.), a wysokość kary określono według punktu 1.1.2 załącznika do tej ustawy. W odwołaniu Spółka A wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Strona podniosła, że podczas kontroli w dniu [...] kierowca posiadał dokumenty niezbędne do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego. Jednak "zły i bardzo naruszający psychikę kierowcy sposób przeprowadzenia tej kontroli spowodował, że kierowca po prostu się zmieszał i nie wiedział co powiedzieć. Po uspokojeniu się kierowca stwierdził, że posiada przy sobie wymaganą licencję. Było to jednak po zmianie pracowników w Urzędzie Celnym, a protokół z kontroli sporządziła poprzednia zmiana celników. W tej sytuacji "chwilowa nieuwaga kierowcy spowodowała nieumyślne doprowadzenie do sporządzenia protokołu i decyzji, które nie są zgodne z prawdą". Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K., w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Poza szczegółowym przedstawieniem stanu prawnego oraz danych dotyczących charakteru transportu wykonawczego przez kontrolowanego kierowcę, organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów i twierdzeń odwołania. Wskazał w szczególności, że z podpisanego przez kierowcę protokołu kontroli wynika, iż zapoznał się on z jego treścią, w tym z uwagami kontrolującego o braku licencji, i nie wniósł żadnych uwag. Natomiast stan emocjonalny kierowcy nie stanowi wytłumaczenia i usprawiedliwienia dla nieprzedłożenia dokumentów, które winien okazać stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Tym samym brak było podstaw do odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary. Organ odwoławczy zauważył omyłkę w oznaczeniu w protokole daty przeprowadzonej kontroli, stwierdzając jednak, iż niewątpliwie odbyła się ona w dniu [...]. W skardze Spółka A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zasadniczo ponowiła twierdzenia z odwołania. Podkreśliła, że kierowca wracał do Polski z trasy, podczas której [...] przekraczał granice państwowe. Jej zdaniem nie byłoby to możliwe bez posiadania licencji. Skarżąca zarzuciła, że w zaskarżonej decyzji błędnie podano masę całkowitą pojazdu, która wynosi [...] kg, a nie [...] kg. Zdaniem skarżącej omyłki w protokole kontroli rodzą wątpliwości co do poprawnego przeprowadzenia postępowania kontrolnego, a w konsekwencji i poprawności decyzji. Zarzuciła nadto, że późniejsze okazanie licencji było wystarczające. Skarżąca powołała się w końcu na art. 114 Kodeksu Pracy. Z kolei w piśmie z dnia [...] skarżąca zarzuciła naruszenie art. 10 kpa, gdyż przed wydaniem decyzji I instancji nie miała możliwości zapoznania się z całym materiałem dowodowym. W dodatku protokół kontroli miał jedynie "charakter wstępny i nie podano w nim kwot kar pieniężnych". Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego. Otóż zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać m.in. wypis z wymagalnej licencji. Jedynym z rodzajów licencji jest licencja na międzynarodowy transport drogowy uprawniająca do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej ( art. 12 ust. 2 cyt. ustawy ). Wypis z takiej licencji zobowiązany był posiadać i okazać kierowca skarżącej firmy. Poza sporem była okoliczność, że kontrola przeprowadzona była przez celników w dniu [...]. Skarżąca potwierdziła tę okoliczność w odwołaniu, w związku z czym jej zarzuty odnoszące się do niedokładności protokołu kontroli w oznaczeniu daty kontroli są bezpodstawne. Wpisanie w tym protokole daty [...] rzeczywiście należy potraktować jako oczywistą omyłkę, która nie miała znaczenia dla wyniku sprawy. Poza sporem pozostawało również i to, że w czasie kontroli kierowca nie okazał kontrolującym wypisu z licencji. Są to okoliczności wystarczające do stwierdzenia, że kierowca nie wywiązał się z obowiązku określonego w art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, bowiem wymaganego wypisu z licencji nie przedstawił na żądanie tych funkcjonariuszy celnych, którzy przeprowadzali kontrolę. W toku postępowania administracyjnego skarżąca nie wnosiła o dopuszczenie jakiegokolwiek dowodu na okoliczność nieprawidłowości w procedurze kontrolnej, a tym bardziej dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu, jakim jest protokół z kontroli. Tym samym, stosownie do art. 76 § 1 Kpa protokół ten stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, a mianowicie, że podczas kontroli stwierdzono brak licencji. Bezskuteczne jest zatem powoływanie się przez skarżącą na stan emocjonalny kierowcy i okazanie wypisu z licencji innym pracownikom Urzędu Celnego. Mimo, że zarzut naruszenia art. 10 Kpa zasadniczo jest spóźniony, gdyż pojawił się dopiero w piśmie skarżącej z dnia [...], jednak Sąd uznał za stosowne się do niego odnieść. Mianowicie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym doszło do naruszeń procedury administracyjnej w zakresie zawiadomienia strony o jego wszczęciu, czy też umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów, jednakowoż uchybienia te nie rzutują na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, gdyż nie miały wpływu na ostateczny wynik sprawy. W szczególności ostatnio wskazany wymóg wynikający z art. 10 Kpa został spełniony w postępowaniu odwoławczym, a skarżąca mimo to nie wykazała żadnej aktywności dowodowej. Zresztą z okoliczności sprawy wynika, że jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji skarżąca była w niej zorientowana, skoro w dniu [...] faksem przesyłała do tego organu odpisy dokumentów firmy. Jedyny trafny zarzut skargi dotyczy omyłkowego określenia w zaskarżonej decyzji masy całkowitej pojazdu, która wynosi [...] kg. Z błędu tego nie wynikają jednak żadne konsekwencje, bowiem również taki pojazd objęty jest przepisami ustawy o transporcie drogowym ( art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy ). Całkowicie chybione jest natomiast powoływanie w skardze art. 111 Kodeksu pracy, gdyż przepis ten ma znaczenie wyłącznie w stosunkach między pracodawcą i pracownikiem. Natomiast obciążenie przedsiębiorcy przedmiotową karą pieniężną wynika z art. 93 ustawy o transporcie drogowym. Wysokość tej kary prawidłowo została ustalona zgodnie z art. 92 ust. 1 i załącznika do tej ustawy ( punkt 1.1.2.). Mając powyższe względy na uwadze, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji. su.