IV SA/Gl 20/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-02-19

Skład orzekający: Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu inspekcji pracy o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka, wydane w toku postępowania kontrolnego, podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Postanowienie organu inspekcji pracy o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka, wydane w toku postępowania kontrolnego, nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga co do jego istoty, ani nie kształtuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie mieści się zatem w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., a brak jest również przepisów szczególnych przewidujących sądową kontrolę tego typu postanowień. W konsekwencji, skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Spółka A sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach, utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora Pracy o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w C. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zachowania w tajemnicy danych osobowych świadka postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto złotych) Pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. A sp. z o.o. w C. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora Pracy w Katowicach z dnia [...] r. nr [...]o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Natomiast jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Granice tej właściwości sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2, § 2a i § 3 oraz art. 4-5 P.p.s.a.. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r.-Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a cyt. artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Katowicach z [...] r. w sprawie zachowania w tajemnicy tożsamości osoby przesłuchiwanej w charakterze świadka, wydane w oparciu o art. 23 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 786 ze zm., zwana dalej "ustawą"). Postanowienie, o którym mowa w art. 23 ust. 2 ustawy wydawane jest w toku postępowania kontrolnego przeprowadzanego przez organy inspekcji pracy, uregulowanego w rozdziale 4 ustawy. Celem postępowania kontrolnego jest ustalenie stanu faktycznego w zakresie przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów dotyczących legalności zatrudnienia oraz udokumentowanie dokonanych ustaleń. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt I OSK 734/10 stwierdził, że postępowanie kontrolne oraz postępowanie administracyjne pozostają ze sobą w ścisłym związku m.in. poprzez powiązanie podmiotem je prowadzącym, tj. organem inspekcji pracy. W postępowaniu kontrolnym, na mocy art. 12 ustawy pomocniczo zastosowanie znajdują również przepisy K.p.a. Czynności dokumentujące ustalenia faktyczne, podejmowane przez organ kontrolujący muszą spełniać wymagania stawiane przez K.p.a. środkom dowodowym, z których mogą korzystać podmioty postępowania administracyjnego. Korzystanie w postępowaniu kontrolnym z środków dowodowych przewidzianych w K.p.a. nie oznacza, że postępowanie kontrolne można uznać za toczące się według reguł określonych w całości przez K.p.a. Mimo pewnych cech wspólnych, postępowanie kontrolne nie stanowi formalnej części postępowania administracyjnego, a postępowania te rozdziela zamknięcie procesu kontroli ustaleniem jej wyników. Wobec powyższego należy stwierdzić, że wydane w trakcie postępowania kontrolnego postanowienie o zachowaniu w tajemnicy tożsamości osoby przesłuchiwanej w charakterze świadka, nie jest postanowieniem wydanym w trakcie postępowania administracyjnego. Charakter postępowania kontrolnego i jego cel dotyczący ustalenia okoliczności faktycznych w zakresie przestrzegania przepisów prawa pracy oznacza, że zaskarżone postanowienie nie stanowi również postanowienia kończącego postępowanie, czy też rozstrzygającego co do istoty sprawy. Nadto nie kształtuje w sposób bezpośredni uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Ponadto brak jest przepisów szczególnych, które przewidują sądową kontrolę tego typu postanowień na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - według którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego - należało orzec jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło