IV SA/Gl 22/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. (D.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; W dniu 23 czerwca 2016 r. M.D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się ustanowienia adwokata. Motywując swoje żądanie powołał się na konieczność udziału w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez Sąd. Równocześnie oświadczył, iż gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 20,70 m2 (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu). Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego, w kwocie 153 zł miesięcznie, a nadto pobiera dodatek mieszkaniowy, w wysokości 130,81 zł, zasiłek okresowy (162,71 zł) i zasiłek celowy (60 zł). Nadto dodał, że obciążają go zaległości płatnicze, w związku z czym odcięto mu dopływ gazu do mieszkania. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku M.D. o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, pobierającą zasiłek pielęgnacyjny (okoliczności potwierdzone orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności stanowiącym kartę nr 12 akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz kopią decyzji z dnia [...] r. o przyznaniu tego świadczenia, która znajduje się w aktach innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sadzie pod sygn. IV SA/Gl 253/15). Utrzymuje się nadto ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, w postaci dodatku mieszkaniowego, zasiłku pielęgnacyjnego i zasiłku okresowego. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że sytuacja materialna skarżącego była wielokrotnie oceniana w zakresie innych spraw, w których również ubiegał się on o przyznanie prawa pomocy, gdzie złożone przezeń wnioski także zostały uwzględnione (vide między innymi postanowienia: z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 836/15, z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 422/15 z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 370/15 oraz z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 253/15). Z akt niniejszej sprawy nie wynika natomiast, aby jego trudna sytuacja materialna i życiowa miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie. Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, że wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.