IV SA/Gl 22/16

1 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2018 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki Po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. Na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. Na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii sprzeciwu pełnomocnika skarżącego adwokata T. C. na postanowienie starszego referendarza sądowego z 12 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 22/16 oddalające wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielanej z urzędu postanawia utrzymać w mocy postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw 1 U Z A S A D N I E N I E Stosownie do postanowień art. 259 § 1ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wydanych w ramach prawa pomocy adwokatowi przysługuje możliwość wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciwu, przy czym sprzeciw ten należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania i musi posiadać uzasadnienie. W rozpoznawanej sprawie adwokat skarżącego T. C. ustanowiony w ramach prawa pomocy przysługującego skarżącemu wniósł do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem z 12 lutego 2018 r., w następstwie wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten uwzględnił je i postanowieniem z 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OZ 378/18 przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, kierując się brakiem formalnym, a mianowicie nie złożeniem oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W sprzeciwie wniesionym do tutejszego Sądu (oznaczonym mylnie jako zażalenie) zarzucił wskazanemu powyżej postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych, albowiem pełnomocnik na rozprawie 30 sierpnia 2017 r. złożył stosowne oświadczenie. Nadto wystąpił o przesłuchanie na tę okoliczność skarżącego oraz pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po analizie akt sądowych doszedł do przekonania, że przesłuchanie skarżącego jak i jego pełnomocnika, w sprawie tej jest zbędne, ponieważ z protokołu rozprawy z 30 sierpnia 2017 r. odbytej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika jednoznacznie, że takie oświadczenie nie zostało złożone. Z protokołu tego wynika, że pełnomocnik stawił się na rozprawie wspólnie ze skarżącym. Sprawozdanie z przebiegu sprawy złożył sędzia sprawozdawca, a pełnomocnik skarżącego kasacyjnie popiera skargę kasacyjną. Następnie przewodniczący składu orzekającego zamknął rozprawę i po naradzie odczytano sentencję, a sędzia sprawozdawca podał ustne motywy rozstrzygnięcia. Z treści tego protokołu nie wynika w żaden sposób, aby pełnomocnika skarżącego kasacyjnie składał stosowne oświadczenie. W świetle jednoznacznej treści protokołu z posiedzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłuchanie skarżącego oraz jego profesjonalnego pełnomocnika uznać należy za zbędne, gdyż w żaden sposób nie wpłynie na poziom wiedzy w tym zakresie. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji