IV SA/Gl 227/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na Polskie Koleje Państwowe S. A. CENTRALA Departament Zakupów i Administracji Wydział Archiwum Zakładowego PKP S. A. w S. w przedmiocie skargi na działanie archiwum zakładowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Polskie Koleje Państwowe S. A. CENTRALA Departament Zakupów i Administracji Wydział Archiwum Zakładowego PKP S. A. w S., polegające na niewydaniu mu na jego prośbę zaświadczenia RP-7, wymaganego w celu naliczenia emerytury przez ZUS. W dniu 28 listopada 2013 r. Wydział Archiwum Zakładowego PKP S. A. w S. przesłał skargę wraz z zaświadczeniem o zatrudnieniu i zarobkach- druk Rp-7 skarżącego i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu. Postanowieniem z dni 30 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przekazał skargę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Tut. Sąd pismem z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt IV KO/Gl 5/14 zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie, czy wniesiona przez niego skarga na Polskie Koleje Państwowe S. A. CENTRALA Departament Zakupów i Administracji Wydział Archiwum Zakładowego PKP S. A. w S. jest skargą wniesioną w trybie art. 227 k.p.a., czy też może stanowi skargę na bezczynność tego organu w związku z niewydaniem w terminie zaświadczenia zgodnie z drukiem RP-7. J.S. został pouczony o obowiązku udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarga wniesiona została w trybie art. 227 k.p.a. Skarżący do dnia dzisiejszego nie udzielił odpowiedzi na wskazane wyżej wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p. p. s. a.), stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3. postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 4. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 7. inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 9. bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania z zakresu administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących. W niniejszej sprawie J.S. domagał się rozpatrzenia przez Sąd jego skargi na działanie archiwum zakładowego Polskich Kolei Państwowych S. A. CENTRALI Departamentu Zakupów i Administracji Wydziału Archiwum Zakładowego PKP S. A. w S. Jako podstawę skargi J.S. wskazał art. 227 k.p.a., zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W tym miejscu należy wskazać, że do powyższego postępowania mają zastosowanie przepisy działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nawet wówczas, gdy przybiera formę uchwał rady miasta (w takiej bowiem formie organ ten załatwia sprawy należące do jego właściwości) nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w przepisach art. 3 § 2 P.p.s.a. Należy zatem wskazać, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W związku z tym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 i nast. k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 25.02.2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 Lex 557044). W tym stanie rzeczy przyszło stwierdzić, że będąca przedmiotem skargi skierowanej do tut. Sądu działanie Polskich Kolei Państwowych S. A. CENTRALI Departamentu Zakupów i Administracji Wydziału Archiwum Zakładowego PKP w S. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.