IV SA/Gl 242/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta B. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011r. sygn. akt IV SA/Gl 126/11 p o s t a n a w i a 1. sprostować nazwisko skarżącego w sentencji postanowienia z dnia 18 czerwca 2013r. sygn. akt IV SA/Gl 242/12 oraz w jego uzasadnieniu w ten sposób, że w sentencji w wierszu 9 od góry oraz w uzasadnieniu w wierszu 4 od góry pierwszej strony oznaczonej numerem 2 zamiast "D." wpisać "D.", 2. sprostować sygnaturę w uzasadnieniu tego postanowienia w ten sposób, że zamiast "Sygn. akt IV SA/Gl 179/09" wpisać "Sygn. akt IV SA/Gl 242/12". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013r. sygn. akt. IV SA/Gl 242/12, oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego M. D., adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. W wyniku oczywistej omyłki nazwisko skarżącego zostało błędnie wpisane w sentencji postanowienia i jego uzasadnieniu. Nadto uzasadnienie postanowienia zostało opatrzone błędną sygnaturą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki i błędy pisarskie. Natomiast stosownie do art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Pomyłka polegająca na wskazaniu błędnego nazwiska w treści sentencji postanowienia i jego uzasadnieniu oraz błędnej sygnatury w uzasadnieniu postanowienia w świetle akt sprawy, ma charakter oczywisty. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania uzasadnienia postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 166 P.p.s.a i dlatego orzekł jak w sentencji.