IV SA/Gl 243/12

Dnia 25 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta B. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011 r. o sygn. akt IV SA/Gl 131/11 w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta B. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011 r. o sygn. akt IV SA/Gl 131/11. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a źródłem jego utrzymania jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153,00 zł. Dodał również, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a źródłem jego utrzymania jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153,00 zł. W konsekwencji uznać należało, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a wobec tego wystąpiła przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z tym należało uwzględnić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.