IV SA/Gl 279/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Beata Kozicka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stypendium dla osoby bezrobotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta C. działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 149 z późn. zm./ w trybie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego /tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm./ orzekł o utracie przez A.S. prawa do stypendium z dniem 02.10.2015 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że dnia 01.09.2015 r. strona została skierowana przez organ do odbycia stażu u pracodawcy nabywając prawo do stypendium z tego tytułu. Umowę o organizację stażu rozwiązano z dniem 02.10.2015r. Ponieważ zgodnie z art. 53 ust. 6 w/wym. ustawy stypendium przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania stażu, przyjmując, że rzeczony staż odbywała strona do dnia 01.10.2015 r., należało orzec o utracie przez stronę prawa do stypendium z dniem 02.10.2015 r. W odwołaniu od tej decyzji strona wskazała, że od dnia 02.10.2015 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, a w dniu 13.10.2015 r. uzyskała informację o złożonej przez pracodawcę rezygnacji ze stażu. Podniosła, iż Powiatowy Urząd Pracy odpowiedział pracodawcy, że po wysłuchaniu bezrobotnej, z dniem 02.10.2015 r. okres stażu ulega zakończeniu, w trakcie zwolnienia lekarskiego nie została jednak w żadnej postaci wysłuchana, nie była wzywana do Urzędu, a jedynie zostało wszczęte postępowanie w sprawie rozwiązania umowy stażowej, dopiero pismem z dnia 17.10.2015 r. udzieliła wyjaśnień. Dalej strona podniosła, że w dniu 02.10.2015 r. o godz. 8.35 poinformowała pracodawcę o L 4, nie zgadza się więc z zakończeniem stażu z dniem 02.10.2015 r. i utratą stypendium w trakcie choroby z uwagi na treść art. 80 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Strona podkreśliła, że nie przerwała stażu z żadnego powodu, a jedynie zachorowała, o czym powiadomiła w terminie pracodawcę i Powiatowy Urząd Pracy, pracodawca dowiedział się, że została przyjęta na staż w trakcie badań onkologicznych, a to - jej zdaniem - stanowiło przeszkodę w dalszym zatrudnieniu, zgodnie z umową. Nadmieniła, iż od lipca 2015 r. miała, według wstępnych badań, zdiagnozowanego guza i w związku z tym miała poddać się dalszym badaniom, poinformowała o tym Urząd Pracy, a mimo to miała rozpocząć aktywizację zawodową, Urząd prawdopodobnie nie uwzględnił także treści art. 53 ust. 1 pkt 4 ustawy. Strona wskazała, że otrzymała skierowanie do odbycia stażu na stanowisku nauczyciela przedszkola, a w praktyce była to praca na stanowisku pomocy, czyli w innym charakterze niż nauczyciel, ponadto zobowiązana była do prac pomocy kuchennej i sprzątaczki. Wyjaśniła, iż podczas odbywania stażu przebywała z dziećmi jedynie z drugą stażystką, bez nadzoru opiekuna stażu, który był wskazany w umowie, w godzinach dopołudniowych nie miała przerwy na spożycie posiłku, a nadto do odbycia stażu została skierowana bez przeprowadzonych badań, a następnie pracodawca nie zwrócił jej kosztów badania. Do odwołania Pani A.S. załączyła kopie zaświadczeń lekarskich ZUS ZLA potwierdzających niezdolność do pracy w okresie od 02.10.2015 r. do 30.10.2015 r. oraz od 20.11.2015 r. do 10.12.2015 r. (4 szt.), treść wiadomości tekstowej z dnia 02.10.2015 r. i 05.10.2015 r. kierowanej do organizatora stażu, harmonogram prac porządkowych w Punkcie Przedszkolnym "A", kopię pisma organizatora stażu z dnia 02.10.2015 r., kopię faktury nr [...] z dnia 18.09.2015 r. wraz z kopią wyników badań. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.) w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego Wojewoda [...] orzekł utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 25.06.2014 r. A.S. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. jako osoba bezrobotna. W dniu 28.08.2015 r. otrzymała skierowanie do odbycia stażu w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym "A" w C. w okresie od 01.09.2015 r. do 30.11.2015 r. na stanowisku nauczyciela przedszkola, przy czym została zapoznana z programem stażu oraz podpisała "Oświadczenie bezrobotnego skierowanego do odbycia stażu u organizatora". Organ nadmienił, że decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. orzeczono o przyznaniu prawa do stypendium w okresie odbywania stażu w wysokości 997,40 zł miesięcznie od dnia 01.09.2015 r. Następnie, w dniu 05.10.2015 r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło pismo organizatora stażu z dnia 02.10.2015 r. z informacją o rezygnacji ze stażu A.S. z dniem 02.10.2015 r. i prośbą o natychmiastową reakcję Urzędu, ponieważ A.S. stawia placówkę w złym świetle w oczach osób trzecich, również w oczach rodziców, nie radzi sobie w grupie dzieci, jak również w pracy indywidualnej jeden na jeden (uczeń - terapeuta), naraża placówkę na straty finansowe, nie wykonuje sumiennie powierzonych obowiązków, załatwia swoje sprawy prywatne w godzinach pracy, naraża dzieci na niebezpieczeństwo, tj. utratę zdrowia, a nawet życia, nie potrafi pracować w zespole i szybko reagować w sytuacjach nietypowych, które są codziennością w pracy z dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, informuje o nieobecności w pracy w tym samym dniu, nawet po godzinie rozpoczęcia pracy. Dalej organ podniósł, iż w dniu 13.10.2015 r. A.S. została zapoznana z zawiadomieniem Powiatowego Urzędu Pracy o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej z dniem 02.10.2015 r. z powodu przerwania z własnej winy odbywania stażu u pracodawcy. Organ zaznaczył, że w dniu 19.10.2015 r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło pismo A.S., w którym odniosła się do przyczyn zakończenia stażu wskazanych przez organizatora oświadczając, że żadna z wymienionych okoliczności nie miała miejsca, jednocześnie ww. szczegółowo opisała dotychczasowy przebieg stażu, podnosząc zarzuty przeciwko organizatorowi stażu. Następnie pismem z dnia 28.10.2015 r. Powiatowy Urząd Pracy poinformował organizatora stażu, że po wysłuchaniu A.S., z dniem 02.10.2015 r. staż zostaje zakończony, na tę okoliczność jednocześnie przesłano aneks nr 1 do umowy nr [...] o zorganizowanie stażu dla bezrobotnych. Nadto pismem z dnia 28.10.2015 r. Powiatowy Urząd Pracy poinformował także A.S., że z dniem 02.10.2015 r. staż został zakończony w związku z rezygnacją organizatora. Następnie decyzją Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...]r. orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 02.10.2015 r., które wszczęto na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a na skutek złożonego odwołania, decyzją nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta C. Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę; przepisy art. 41 ust. 6 oraz art. 80 stosuje się odpowiednio. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że stypendium przysługuje wyłącznie w okresie odbywania stażu, co oznacza, że nie przysługuje w przypadku, gdy staż został zakończony wskutek upływu czasu, na jaki została zawarta umowa stażowa lub w związku z pozbawieniem bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu. § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych z dnia 20 sierpnia 2009 r. (Dz. U. Nr 142, poz. 1160) stanowi, że starosta na wniosek organizatora lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii organizatora i wysłuchaniu bezrobotnego, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu w przypadku: 1) nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia stażu; 2) naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia się do odbycia stażu w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania w miejscu pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych; 3) usprawiedliwionej nieobecności uniemożliwiającej zrealizowanie programu stażu. Wojewoda podkreślił, że do obowiązków bezrobotnego skierowanego na staż, zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 1-3 ww. rozporządzenia, należy przestrzeganie ustalonego przez organizatora rozkładu czasu pracy, sumienne i staranne wykonywanie zadań objętych programem stażu oraz stosowanie się do poleceń organizatora i opiekuna, o ile nie są one sprzeczne z prawem, przestrzeganie przepisów i zasad obowiązujących u organizatora, w szczególności regulaminu pracy, tajemnicy służbowej, zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych. Z podpisanego przez odwołującą "Oświadczenia bezrobotnego skierowanego do odbycia stażu u organizatora" wynika, że odwołująca zobowiązała się m.in. do sumiennego i starannego wykonywania czynności i zadań objętych programem stażu oraz stosowania się do poleceń pracodawcy i upoważnionych przez niego osób, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami prawa. Organ odwoławczy zaznaczył, że okoliczności podniesione przez organizatora stażu w piśmie z dnia 02.10.2015 r. sprowadzają się w istocie do zarzutu braku sumienności i staranności w wykonywaniu przez odwołującą obowiązków w trakcie odbywania stażu. Z przedmiotowej dokumentacji wynika także, że przed podjęciem przez organ I instancji decyzji o zakończeniu stażu, odwołująca zapoznała się z okolicznościami wskazanymi przez organizatora stażu w piśmie z dnia 02.10.2015 r., a następnie pismem z dnia 17.10.2015 r. odniosła się do przyczyn zakończenia stażu wskazanych przez organizatora oświadczając, że żadna z wymienionych okoliczności nie miała miejsca, jednocześnie podnosząc zarzuty przeciwko organizatorowi stażu. W związku z powyższym uznać należy, że organ I instancji zrealizował obowiązek "wysłuchania bezrobotnego", o którym stanowi § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych. Wojewoda wskazał, że w związku z pismem organizatora stażu z dnia 02.10.2015 r., po ustosunkowaniu się przez odwołującą do okoliczności wskazanych przez organizatora, organ I instancji podjął decyzję o zakończeniu odbywania stażu przez odwołującą, jednakże umorzył postępowanie w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 02.10.2015 r., wszczęte na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Tym samym organ I instancji stwierdził, że brak jest jednoznacznych podstaw, aby uznać, że pozbawienie odwołującej możliwości kontynuowania stażu nastąpiło na skutek zawinionych działań bądź zaniechań odwołującej. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż w związku z zarzutami odwołującej kierowanymi pod adresem organizatora stażu nie można pominąć, że zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych, w razie niezrealizowania przez pracodawcę warunków odbywania stażu starosta na wniosek bezrobotnego odbywającego staż lub z urzędu może rozwiązać z organizatorem umowę o odbycie stażu w przypadku nierealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywania warunków jego odbywania, po wysłuchaniu organizatora stażu. Podnoszone przez odwołującą zarzuty pod adresem organizatora stażu mogłyby więc, w myśl w/cyt. przepisu rozporządzenia, stanowić podstawę rozwiązania z organizatorem (nawet z urzędu) umowy o odbywanie stażu, co w konsekwencji także skutkowałoby pozbawieniem odwołującej możliwości kontynuowania stażu i utratą prawa do stypendium. Podkreślenia zatem wymaga, że okoliczności wskazane przez organizatora stażu, jak i zarzuty odwołującej, prowadzą do wniosku, że niecelowe było kontynuowanie stażu przez odwołującą w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym "A" w C. Konsekwencją zakończenia odbywania stażu, niezależnie od przyczyn, jest obowiązek wydania przez organ decyzji orzekającej o utracie przez bezrobotnego prawa do stypendium, o którym stanowi art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wojewoda wyjaśnił nadto, że z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia, iż od dnia 02.10.2015 r. odwołująca była niezdolna do pracy. Powoływany przez odwołującą art. 80 ust. 1 ustawy stanowi, że bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie przysługiwania zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa. Powyższy przepis nie może mieć zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż organ I instancji podjął decyzję o zakończeniu odbywania stażu przez odwołującą z dniem 02.10.2015 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca A.S. wskazała, że po raz pierwszy została poinformowana o prowadzonym postępowaniu w dniu 13.10.2015 r., tj. w trakcie niezdolności do pracy, wcześniej nie miało miejsca żadne wysłuchanie. Pracodawca zaś wystąpił z pismem o rezygnację z odbywania przez nią stażu podczas jej niezdolności do pracy. Stąd też, w opinii skarżącej, pozbawienie prawa do stypendium w trakcie niezdolności do pracy jest niezgodne z art. 80 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Skarżąca podniosła, że niezgodne z prawem jest łamanie art.80 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która stanowi że bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy przypadający w okresie przysługiwania zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją wcześniejsza argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej zwanej P.p.s.a. - (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony, czy narusza zasady współżycia społecznego i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie jest zasadna. Skarga nie zasługuje również na jej uwzględnienie z przyczyn, które Sąd obowiązany był wziąć pod uwagę działając z urzędu. Stan faktyczny sprawy w zakresie przebiegu zdarzeń jest w zasadzie niesporny. W oparciu o umowę cywilnoprawną z dnia z dnia [...]r. Nr [...] zawartą między organem a spółką B w K. skarżąca została skierowana na odbywanie stażu w w wymienionej firmie od dnia 01.09 do 30.11.2015 r. Bezspornym jest, że pismem z dnia 28.10.2015 r. Powiatowy Urząd Pracy poinformował organizatora stażu, że po wysłuchaniu A.S., z dniem 02.10.2015 r. staż zostaje zakończony, na tę okoliczność jednocześnie przesłano aneks nr 1 do umowy nr [...] o zorganizowanie stażu dla bezrobotnych. O powyższym pismem z dnia 28.10.2015 r. Powiatowy Urząd Pracy poinformował także A.S., że z dniem 02.10.2015 r. staż został zakończony w związku z rezygnacją organizatora. Bezspornym pozostaje również, iż w okresie od 02.10.2015 r. do 17.12.2015 r. A.S. była niezdolna do pracy. Z powyższego wynika zatem, że ostatnim dniem stażu był dzień 01.10.2015 r. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnych, o których mowa w art. 49, starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Nadto Starosta może skierować do odbycia stażu na okres do 12 miesięcy bezrobotnych, o których mowa w art. 49 pkt 1 (ust. 1a i ust. 2). Staż, o którym mowa w powołanym przepisie odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie. Przy ustalaniu programu powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego (ust. 4). Staż, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązywania stosunku pracy z pracodawcą. Kwestie dotyczące szczegółowego sposobu i trybu organizowania stażu uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych. Zgodnie z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, starosta zawiera z organizatorem umowę, o której mowa w art. 53 ust. 4 określając w niej wskazane w tym przepisie elementy. Starosta może, po wysłuchaniu organizatora stażu, rozwiązać z nim umowę o odbycie stażu na wniosek bezrobotnego odbywającego staż lub z urzędu (§ 9 ust. 1 rozporządzenia) w przypadku niezrealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywania warunków jego odbywania, jak również może na wniosek organizatora lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii organizatora i wysłuchaniu bezrobotnego, pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu (§ 9 ust. 2 rozporządzenia). Z przywołanych regulacji prawnych wynika zatem, że sam bezrobotny nie zawiera z pracodawcą umowy o pracę (pozostaje osobą bezrobotną), a więc nie wchodzi z nim w stosunek pracy. Przyjmujący na staż nie jest, więc w ścisłym znaczeniu pracodawcą, zaś ta forma aktywizowania bezrobotnych nie jest w ścisłym znaczeniu tego słowa zatrudnieniem (Jerzy Wratny, "Prawo pracy a bezrobocie, kilka refleksji. PiZS.2005.8.2). Kwestie związane z przyjmowaniem osób bezrobotnych na staż pozostawione są swobodzie stron umowy, tj. staroście i pracodawcy. Umowa stażowa to rodzaj umowy cywilnoprawnej. Skoro tak to przyjąć należy, że wszelkie kwestie związane z zawarciem umowy, jej wykonywaniem, czy rozwiązaniem nie mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego (art. 1 i art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a.). Godzi się tu zauważyć, że powyżej naprowadzony pogląd zaprezentował wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 135/13 (zbiór orzeczeń LEX nr 1480125), a skład tu orzekający w pełni pogląd ten podziela. Zarzuty skargi w istocie dotyczą warunków rozwiązania umowy stażowej z dnia [...]r. Nr [...] zawartej między organem a spółką B w K. Stąd też zważając na wyżej naprowadzony pogląd prawny muszą, zatem pozostać poza oceną sądu administracyjnego. Z art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jednoznacznie wynika, że stypendium przysługuje wyłącznie w okresie odbywania stażu, co oznacza, że nie przysługuje w przypadku, gdy staż został zakończony wskutek upływu czasu, na jaki została zawarta umowa stażowa lub w związku z pozbawieniem bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu. Przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych z dnia 20 sierpnia 2009 r. (Dz. U. Nr 142, poz. 1160) stanowi, że: 1. starosta na wniosek bezrobotnego odbywającego staż lub z urzędu może rozwiązać z organizatorem umowę o odbycie stażu w przypadku nierealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywania warunków jego odbywania, po wysłuchaniu organizatora stażu. 2. Starosta na wniosek organizatora lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii organizatora i wysłuchaniu bezrobotnego, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu w przypadku: 1) nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia stażu; 2) naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia się do odbycia stażu w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania w miejscu pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych; 4) usprawiedliwionej nieobecności uniemożliwiającej zrealizowanie programu stażu. W tej mierze wskazać należy, że związku z zarzutami skarżącej kierowanymi pod adresem organizatora stażu nie można pominąć, że zgodnie § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych, w razie niezrealizowania przez pracodawcę warunków odbywania stażu starosta na wniosek bezrobotnego odbywającego staż lub z urzędu może rozwiązać z organizatorem umowę o odbycie stażu w przypadku niezrealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywania warunków jego odbywania, po wysłuchaniu organizatora stażu. Podnoszone przez skarżącą zarzuty pod adresem organizatora stażu mogły więc, w myśl w/cyt. przepisu rozporządzenia, stanowić podstawę rozwiązania z organizatorem (z urzędu) umowy o odbywanie stażu, co w konsekwencji także skutkuje pozbawieniem skarżącej możliwości kontynuowania stażu utratą prawa do stypendium. Nie sposób przy tym nie zauważyć, iż okoliczności wskazane przez organizatora stażu, jak i zarzuty skarżącej, prowadzą więc do wniosku, że niecelowe było kontynuowanie stażu przez skarżącą w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym "A" w C. Stąd też istotne z punktu widzenia art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest jedynie to czy bezrobotny faktycznie "odbywa staż" czy też nie. W myśl, bowiem tego przepisu, bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę. "Odbywanie stażu" jest, zatem - w świetle powołanego przepisu - okolicznością faktyczną. Przyjmując, zatem, że skarżąca z dniem 02.10.2015 r. zaprzestała odbywania stażu, zasadne było orzeczenie o utracie przez nią prawa do stypendium, o którym mowa w art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Staż stanowi, bowiem formę aktywizacji zawodowej bezrobotnych, za którą bezrobotny otrzymuje swoistą gratyfikację w postaci stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (przepisy art. 41 ust. 6 oraz art. 80 stosuje się odpowiednio). Z podpisanego przez skarżącą "Oświadczenia bezrobotnego skierowanego do odbycia stażu u organizatora" wynika, że skarżąca zobowiązała się m.in. do sumiennego i starannego wykonywania czynności i zadań objętych programem stażu oraz stosowania się do poleceń pracodawcy i upoważnionych przez niego osób, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami prawa. Okoliczności podniesione przez organizatora stażu w piśmie z dnia 02.10.2015 r. sprowadzają się w istocie do zarzutu braku sumienności i staranności w wykonywaniu przez skarżącą obowiązków w trakcie odbywania stażu. Z akt sprawy wynika także, że przed podjęciem przez organ I instancji decyzji o zakończeniu stażu, odwołująca zapoznała się z okolicznościami wskazanymi przez organizatora stażu w piśmie z dnia 02.10.2015 r., a następnie pismem z dnia 17.10.2015 r. odniosła się do przyczyn zakończenia stażu wskazanych przez organizatora oświadczając, że żadna z wymienionych okoliczności nie miała miejsca, a także podnosząc zarzuty przeciwko organizatorowi stażu. Z tego powodu nieuzasadniony jest zarzut skarżącej, że organ I instancji nie dopełnił obowiązku "wysłuchania bezrobotnego", o którym stanowi § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych. Zdaniem organu odwoławczego "wysłuchanie bezrobotnego" może bowiem nastąpić w formie pisemnych wyjaśnień osoby bezrobotnej. Należy także podkreślić, że z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia, iż od dnia 02.10.2015 r. skarżąca była niezdolna do pracy. Z powoływanego przez skarżącą art. 80 ust. 1 ustawy wynika, że bezrobotny zachowuje prawo do stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie odbywania stażu, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa. Powyższy przepis nie może mieć zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż organ I instancji podjął decyzję o zakończeniu odbywania stażu przez odwołującą z dniem 02.10.2015 r. Nadto ustosunkowując się do zarzutów skargi w kwestii negatywnej oceny pracy urzędników należy dodatkowo wyjaśnić, że o utracie prawa do przedmiotowego świadczenia decydują kryteria obiektywne, a nie charakter działania Powiatowego Urzędu Pracy. Mając powyżej naprowadzone wywody na uwadze pomimo subiektywnych odczuć strony skarżącej Sąd Administracyjny uznał , że organ odwoławczy nie miał podstaw do zmiany lub uchylenia orzeczenia I instancji . W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).